Πήγα να τη συναντήσω. Είχα καιρό να της μιλήσω από κοντά, και ένιωθα να με καλεί. Με αγκάλιασε σφιχτά και μου χαμογέλασε. Το βλέμμα της υγρό. Η όψη της, χλωμή και αγέρωχη, καταδείκνυε έναν σιωπηλό πόνο. Δε βιάστηκα να ρωτήσω. Θα μιλούσε, πάντα μου…
Σκέφτομαι τις μέρες που πλησιάζουν και τα συναισθήματα εναλλάσσονται, γίνονται θλίψη και μετά οργή και ύστερα θυμός, θυμός τεράστιος και μετά μια γλυκιά νοσταλγία στην καρδιά. Νοσταλγία, δέσμια των αναμνήσεων, για κείνα τα παιδιά που φώναζαν όλο πάθος, ενάντια στην καταπίεση, την καταστολή των…
Θα ήθελα να ήμουν βασιλιάς στα παραμύθια της γιαγιάς ο μαχητής και ο γενναίος… Και η πένα βουτηγμένη σε μια παράξενη μελάνη λύγισε στην περιγραφή των εξελίξεων, καμπυλώθηκε περίεργα, πεισματάρικα, η άκρη της και αρνήθηκε να σχολιάσει…
/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} Σήμερα περπατούσα πολύ νωρίς στην πόλη μου, σ’έναν από τους κεντρικότερους δρόμους, κοιτούσα επιφυλακτικά δεξιά και αριστερά να δω…