Τρεις και τρεις και τρεις. Μέχρι το σχοινί μαδήσει ο θόλος στάξει το τέμπλο γύρει κι οι Ταξιάρχες διχαστούν. Με κονιάκ να με γιορτάσετε. Σταφίδες και βανίλια. Φύλλα κερήθρας για ψυχή. Φυτίλι για τον πόνο. Κι ο καπνός λέξεις που δεν…
Λιπαρό μου δέρμα, που σέρνεις κοκάλινες φτέρες σε κάθε γωνιά, ανταποκρίσου σήμερα στον ήχο αυτής της πόλης.Δείξε στα διακριτά σημεία των ανθρώπων, πώς πρέπει να αποδέχεσαι και πώς να εξοστρακίζεις.Κι οι δρόμοι σου παράλληλοι με τη λογοκρισία του πλήθους.Με σιδεριές μέσα σου -σκυρόδεμα- ενσωματώνεσαι…
Κλικ Σύγχυση κρατούσα λεπτοδείκτες. Στροβιλίζουσα από ιμάντες. Σπορά συμπαγής. Κι από κάτω η Πολιτεία. Καρτέρια μισοσκόταδου με δεκανίκια κρίσης ψιθυρίζουν μια καταγωγή που δε θυμάται ρίζες. Κι οι περαστικοί μου άγνωστοι. Οι φίλοι μου καθρέφτες. Κι όσες παράπλευρες απώλειες μου αναλογούσαν, τις απανθράκωσα.…
Κλικ Δε με τρομάζουν τα κτίρια. Όσο κι αν τα χωρίσματα διακρίνουν τη στάθμη και οι αξιολογήσεις φθόγγοι υποταγής, οι μυς ποτέ στεγνοί και η άγνοια αγέννητη. Μόνο τρομάζω στα αλλοιωμένα χαρακτηριστικά και στο αντίθεμα μιας φούγκας που συχνάζει στα χείλη. Κι ένας σύνδεσμος,…
Παράθυρο. Ένα πλαίσιο που θέτει όρια. Απομονώνει και εστιάζει. Κορνιζάρει στιγμές. Προθήκη το ίδιο, ζωής. Αναπόφευκτα, μας αφομοιώνει. Αποτελεί το μέσο για παρατήρηση. Από ποια οπτική όμως; Αυτή, την καθορίζει η ποιήτρια, όσο προχωρούμε στις σελίδες του βιβλίου της. Κοινός παρονομαστής η διέξοδος. Το…
ΜΙΣΟΣ ΠΑΡΕΣΤΙΓΜΕΝΟΣ You know this place, Οι πρώτες βροχές σκαλίζουν διαδρομές με το 024. Λιοσίων – Ακαδημίας. Αναμονή στη στάση, πάσο, mp3, Κροπότκιν και Μορέν στη τσάντα. Λευκά σημειωματάρια και Halls. Υou know this gloom? Συνήθως γαλαρία. Γέρνω το κεφάλι, κρυώνω το αριστερό του…
Κλικ Δεξιόστροφο σπάσιμο καρπού. Εκφορά του λόγου τετραγωνισμένη. Οστεοφυλάκιο μνήμης, ερείπιο συνειδήσεων. Φλούδες σοβά καλύπτουν την Αγία Τράπεζα. Οι γωνιές τιτλοφορούνται από τις Μοίρες. Οι άκρες των σκαλοπατιών φαγωμένες από κύματα σάρκας. Μπουκάλια από φάρμακα αποστασιοποιούνται από την ασθένεια. Ο χρόνος υψώνει ανάστημα στο…
«Θα τα καταφέρουμε με τη βοήθεια του Θεού! Γιατί βρισκόμαστε όλοι σήμερα σε Πόλεμο επιβίωσης. Κι όπως ξέρετε, στα χαρακώματα δεν υπάρχουν άθεοι. Όλοι προσεύχονται!»Φίλες και φίλοι, με ρώτησαν χθες δύο νέα παιδιά:- Πρόεδρε, το δικό σου όνειρο για μας ποιο είναι; Τους απαντώ…
Κλικ Ακτές που εγχειρίζουν ρίζες πεύκων, σταγόνες βροχής που αλατίζονται ακούσια και ταξίδια που ακυρώνονται λόγω πένθους. Η πορεία κοινή. Κατάληξη ο νόστος. Κάθε στεριά ένα χαμηλωμένο βλέμμα. Στη χώρα που ονόμασαν Καταυλισμό υποχώρησαν οι τρόφιμοι, ντυμένοι με βασιλικό και δυόσμο, αφήνοντας στους μεντεσέδες…
IXNH Κλικ Μεγαλώνουν τα οστά μου. Το δέρμα περιορισμός. Μέση στάθμη αίματος. Κρίση πανικού. Ιδρώτας. Πιέζω τους φρονιμίτες στα ούλα. Πληγές. Τρέφομαι με παρανυχίδες και ξεδιψώ με μητρικό γάλα. Παραποιώ λέξεις. Φαντάζομαι κόσμους. Σαλιώνω το μαξιλάρι και κατουράω τα σεντόνια. Κλάμα. Αφήνω πάντα ένα…