Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 09/11/2026
Πλησιάζοντας Χριστούγεννα, η οικογένεια Νεδάλ άρχισε τις προετοιμασίες, στο κτήμα που έμεναν εδώ και αιώνες, από τη μέρα που οι Ισπανοί κατακτητές είχαν πατήσει το πόδι τους στην ανατολική πλευρά των ΗΠΑ, κοντά στη Νέα Ορλεάνη. Γενιές ολόκληρες είχαν μεγαλώσει στο αρχοντικό τους, που…
Μια φορά τη βδομάδα κάθε Σάββατο βράδυ ανταμώναμε στην ταβέρνα . Είμαστε οκτώ και στην αρχή της εφηβείας μας αφήσαμε τη σάπια σάρκα του χωριού μας και ήρθαμε στο του κάμπου να σπουδάσουμε στο Γυμνάσιο και να αφυπνιστούμε εκ της ραστώνης που μας επέβαλλε …
ΑΠΡΟΣΜΕΝΟΣ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ*1 Μπαίνοντας η άνοιξη, η οικογένεια Μεσσάρη πήρε την απόφαση να ανανεώσει τη στέγη του σπιτιού τους καθώς, όλον τον προηγούμενο χειμώνα, είχαν φανεί υγρασίες σε διάφορα μέρη του ταβανιού και σε κάποιο σημείο έσταζε, κάθε φορά που έβρεχε δυνατά. Μετά τον…
Αξέχαστο Καλοκαίρι* Εκείνη τη χρονιά, το καλοκαίρι ήταν δροσερό και ειδικά στην αρχή, όταν τα φρέσκα λαχανικά άρχισαν να δίνουν τους πρώτους καρπούς. Τα φασολάκια είχαν την τιμητική τους, μιας κι ο καιρός τα ευνοούσε, το ίδιο και οι κολοκυθιές, που ήταν κατάφορτες.…
Σαν το ρολόι της πόλης χτύπησε μία πρωινή, ο άντρας στο μπαρ που καθόταν στο μαύρο δερμάτινο καναπέ κι έπινε το τρίτο του ποτό, έδειξε να ξαφνιάζεται. Ύστερα έστρεψε το θυμώδες πρόσωπό του προς την πόρτα και την κοίταξε για λίγο επίμονα με το…
Τούτο το ζεστό και άρρωστο καλοκαίρι που μας ήρθε φέτος έτσι που ήταν άχρωμο και αγέλαστο, έβγαλε αληθινές τις προφητείες του Καζαμία, που ‘γραφε: > Τούτο λοιπόν το καυτό καλοκαίρι που > του ‘ρθαν άνω κάτω του Παντελή. Αν και καιρό τώρα είχε πιει…
Καθόταν στην άκρη της θάλασσας κ’ αγνάντευε πέρα στο άπειρο, ίσως πιο μακριά απ’ αυτό. Ο αέρας – ήταν η ώρα, ο χρόνος που ονομάζουμε λυκαυγές- δροσερός καθάριος. Βοηθούντος του φλοίσβου, η φαντασία του τον υλοποιούσε, του έδινε υπόσταση. Τον έκοβε σε κομμάτια και…
Πρόσωπα και γεγονότα δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Γράφει ο Γιάννης Γκλάβατος (…) Και τότε την είδε να στέκεται δίπλα του. Στο πλάι του που λέμε. Δεν ήταν η εκχυλίζουσα θηλυκότητα της. Δεν ήταν σε αυτή την κομψή παρουσία η απερίγραπτη…
Ο ιδρώτας ανάβλυζε από το πρόσωπο του υποψήφιου δημάρχου και οι χοντρές σταγόνες κυλούσαν στο μέτωπο και στα μάγουλά του, όση ώρα φλυαρούσε στους αδιάφορους ψηφοφόρους του. Κόκκινες βούλες παντού στο πρόσωπό του, στα μάτια μίσος φρικαλέο, φωνή που τρυπούσε τ’ αυτιά σαν βέλος.…
Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου Ήταν κάπου εκεί στο ξεκίνημα της καριέρας μου ως ασφαλιστού, (1973-1974) όταν συνάντησα στις σκάλες της Ομόνοιας όπως ανέβαινε απ’ τον ηλεκτρικό απ’ την πάνω μεριά στην οδό Δώρου, τον πατέρα Αντώνιο που τον γνώριζα από «λαϊκό» τότε που…
