«Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό. Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό…
Αυτό που ήσουν κάποτε θα γίνεις ξανά πρέπει να γίνεις, πρέπει να κλάψεις. Ο εξευτελισμός σου να γίνει τέλειος. Η εκπόρθηση να φτάσει ως τις ρίζες των βουνών. Είσαι Έλληνας, είσαι Έλληνας... Πίνεις την προδοσία με το γάλα, πίνεις την προδοσία με το…
Εδώ θα ρίξω στη θάλασσασαν πέτρες τα χρόνια που χάλασαΕδώ θα μου φέρει το κύμαένα γράμμα που θα έχει και ρίμακαι θα λάμπει στο τέλος η υπογραφή:Κολοκοτρώνης, Μακρυγιάννης, Φιλικοί. Θα βρεθούμε ξανάόταν όλα θα έχουν περάσει.Στην Πατρίδα φιλιάκαι κουράγιο να πεις,…
Βρέχει και εγώ τυλίχτηκα, σ' αυτή την αγκαλιάΣτα σκουριασμένα σύννεφα, στα φύλλαΣτης βρεγμένης γης την μυρωδιάΒρέχει και στους καταυλισμούς, χορεύουν τα παιδιάΣτάζει ο θεός στις προσευχέςΣτο ντέφι, στις καρδιές στα πόδια τα γυμνάΉρθες βροχή μου και άλλαξες, το δρόμο και το νουΚαι βούλιαξε το…
Από το έργο "Μπράβο Κολονέλο!" που παίχτηκε στο "Θέατρο της Δευτέρας" το 1979. Το έργο είχε ανεβεί για πρώτη φορά στο θέατρο τον χειμώνα του 1940. Το τραγούδι είναι από τον δίσκο "Αλβανία" των Κατσαρού - Πυθαγόρα, πρωτοτραγουδισμένο από τη Μαρινέλλα. Ένα πραγματικά συγκινητικό…
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Ερμηνεία: Μελίνα Μερκούρη Το τραγούδι γράφτηκε για το θεατρικό έργο του Tennessee Williams "Λεωφορείον ο Πόθος" που ανέβηκε από το "Θέατρο Τέχνης" του Καρόλου Κουν (1948-49). Στην παράσταση το τραγούδι ερμήνευε η Μελίνα Μερκούρη, υποδυόμενη την Blanche Dubois.
Αφιερωμένο στις μάνες όλου του κόσμου... Ένα ιδιαίτερα συγκινητικό και μάλλον άγνωστο τραγούδι, που ο Μίκης Θεοδωράκης συνέθεσε το 1969, κατά τη διάρκεια της εξορίας του στη Ζάτουνα της Γορτυνίας. Οι στίχοι είναι του Μάνου Ελευθερίου και ερμηνεύει μοναδικά…
Δεν έχει Πάσχα ο ΛιναρντόΔώρα κεριά κόκκινο αυγόμόνο το κόκκινο κρασίμες στο ποτήρι τη μισήΧαρά στον έρμο και φτωχόΔεν έχει Πάσχα ο Λιναρντό ....Δεν έχει σχόλη ο Λιναρντόκι ούτε έχει πάει σ' εσπερινόΜα ο ζητιάνος που θα'ρθείθα βρει φωτιά να ζεσταθείΠοιος είδε τάχα…