Μετάβαση στο περιεχόμενο
PalmoGrafos.com

Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο

Ηλεκτρονική εφημερίδα 13/11/2026

Παλμογράφος

Ρέα Βιτάλη

Σωκράτη, βούρκωσα… – Της Ρέας Βιτάλη

Παίρνουμε χαρτί και μολύβι (έτσι το λέμε οι παλιοί) και μετράμε… Αν αυτός ο κτηνώδης Μητσοτάκης πράξει το τερατώδες ολίσθημα να τηρήσει αυτό που λέει, εκλογές τον Απρίλιο του 2027… Εννέα μήνες! Εννέα μήνες να χάσει ο Σωκράτης Φάμελλος μισθούς και προνόμια; Αλλά είναι…

Επέτειος: Κλειστές τράπεζες… (Εκείνη η σιωπή) – Της Ρέας Βιτάλη

 «Τρέχουμε στα ATM». Ουρές. Οι πιο σιωπηλές ουρές που έχω στηθεί στη ζωή μου. Μια σιωπή που έκοβε σαν ξυράφι. Απονα αποτελεσματικά. Βλέπεις το αίμα και μετά αντιλαμβάνεσαι τη ζημιά. Εκείνη η σιωπή έχει στοιχειώσει μέσα μου. Ο πιο φωνακλάδικος λαός, ο λαός που…

Ο πιο ασάπιστα σάπιος – Της Ρέας Βιτάλη

 Την είδε «Τσε», βάρεσε «μεγαλείο». Εκεί αιώνια «Αυτοδοξάζεται». Θα τον έλεγες ξύλο απελέκητο, θα τον κορόιδευες ως στουρνάρι, αλλά «εστέφθη» με έντεκα δολοφονίες. Φαντάσου! Γάτα να τραυματίσεις με το αυτοκίνητο, θα το κουβαλάς αιώνια. Ετούτος, αβασάνιστος. Ιδιος... Συνήθως παρατηρούμε στα πρόσωπα των ανθρώπων την…

«Τα ’θελε ο Αδωνις»… (τι ύπουλο σύνθημα!) – Της Ρέας Βιτάλη

 Είδατε μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένα «αφού τα ’θελε» ως ελάφρυνση συνειδήσεων και καθοδήγηση κοινωνίας; «Ετσι, μωρέ, ο Αδωνις κερδίζει ψήφους». Αρα, τι; Ο τραμπουκισμός τού κάνει και καλό; Οπως λένε βιαστές, «αφού κατά βάθος το γούσταρε»; Η δημοκρατία είναι το πιο εύθραυστο…

Τα χρόνια του «What?» – Της Ρέας Βιτάλη

Πόσοι έπεσαν επάνω σε έναν άνθρωπο και πόσοι πυροβολισμοί σε έναν σκοτωμένο για να τον σκοτώσουν περισσότερο; Και γιατί όλα αυτά; Δέκα πυροβολισμοί, δέκα «what?». O άνθρωπος μπροστά στο αδιανόητο, αυτό που δεν το χωράει ο νους του, αυτό που στεγνώνει τις λέξεις του…

Ελα να με τελειώσεις (μόνο εσύ μπορείς) – Της Ρέας Βιτάλη

 Ελα να με τελειώσεις (μόνο εσύ μπορείς) «Εγκαταλείπω την ασφάλεια των ορεινών εδράνων»… Αυτά είναι τα ωραία! Ποια ορεινά έδρανα σε είδαν, αγόρι μου; Ούτε αυτά τα καταδέχτηκες. Σ’ έφαγε η ξενιτειά των Χάρβαρντ… «Και ίσως σύντομα να ταξιδέψουμε πάλι μαζί σε πιο όμορφες…

Πόσες «Χαλκίδες» αντέχουμε; – Της Ρέας Βιτάλη

  Σίγουρα είναι μια, έστω στιγμιαία, χαρά η σύλληψη των εφοριακών. Ενα «Μπράβο» εκ καρδίας εκατομμυρίων πολιτών σε όποιον συνέβαλε στην εξάρθρωση αυτής της εγκληματικής οργάνωσης. Πάμε όμως και για άλλες «Χαλκίδες»; Μπορούμε; Αντέχουμε; Πολλές οι «Χαλκίδες» και εμείς αενάως ανήμποροι απέναντι σε εγκλήματα…

Μια φωτογραφία και οι αδάκρυτοι ενημερωμένοι – Της Ρέας Βιτάλη

 Δύο φιγούρες, μια σπαραξικάρδια αγκαλιά, ένα πτώμα παιδιού με ένα ζωντανό «πτώμα». Τόσος θρήνος χωρίς να διακρίνεις μάτια, δάκρυα. Από την αρχή αυτού του νέου γύρου τραγωδίας… Πόσοι και πόσοι γύροι μαχών πριν από τον τελευταίο!.. Πόσοι αιώνες Ιστορίας… Πώς να μοιράσεις το δίκιο;…

Φύγε κι όπου σου βγει! – Της Ρέας Βιτάλη

Φύγε κι όπου σου βγει! Αμέτοχος. Δίπλα φόνος. «Δεν είχα οπτική επαφή». Και η Αστυνομία, μια δημόσια υπηρεσία για να συνταξιοδοτηθείς «κάποτε»... Μια σταθερή μισθολογική βάση ώστε να συμπληρώσεις το εισόδημά σου με άλλες υπηρεσίες εκτός υπηρεσίας – φύλαξη προσώπων, σεκιουριτάδες κ.λπ. Πώς να…

Σπίτια βραδυφλεγούς πένθους – Της Ρέας Βιτάλη

 Η ταχεία απόδοση των ευθυνών είναι αδιαπραγμάτευτο χρέος. Και ακόμα πιο πολύ η αλήθεια, όσο τραγική, όσο διαχρονική και να είναι. «Χωρίς αλήθεια δεν μπορεί να υπάρξει πένθος άρα δικαιοσύνη. Χωρίς πένθος δεν μπορεί να γυρίσει στους πονεμένους η ζωή. Χωρίς αλήθεια ο τόπος…