Οταν νοσεί η Ιατρική

Εκρηκτικές διαστάσεις έχει πάρει το πρόβλημα της ανεργίας του ιατρικού δυναμικού στη χώρα μας. Ο πληθωρισμός των γιατρών έχει οδηγήσει τον κλάδο σε υψηλά ποσοστά ανεργίας και υποαπασχόλησης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία πρόσφατων μελετών, η ανεργία στο ιατρικό σώμα ξεπερνά το 20%, ενώ ένα ακόμα ποσοστό -περίπου 10%- υποαπασχολείται.

Πρέπει να επισημανθεί ότι στη χώρα μας έχουμε 70.000 γιατρούς, δηλαδή μια αναλογία 1 γιατρός ανά 124 κατοίκους όταν στις άλλες χώρες της Ευρώπης είναι 1 ανά 350 ή 400. Παρά το γεγονός ότι η γεωγραφική κατανομή της χώρας μας απαιτεί περισσότερους γιατρούς, δεν δικαιολογείται αυτή η τόσο μεγάλη απόκλιση.

Ετσι σήμερα έχουμε μεγάλη ανεργία σε ένα υψηλά εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό όπως είναι το ιατρικό δυναμικό. Φτάσαμε πλέον να μιλάμε για «μαύρη εργασία» σε εφημερίες από επιστήμονες με υψηλότατο επίπεδο σπουδών.

Το φαινόμενο αυτό έχει ακόμα μια αρνητική συνέπεια, την προκλητή ζήτηση ιατρικών υπηρεσιών. Ωστόσο την ευθύνη για αυτή την κατάσταση έχει η ελληνική πολιτεία που δεν φρόντισε να δημιουργήσει έναν αυστηρό ελεγκτικό μηχανισμό. Εδώ και χρόνια το κράτος επαφίεται μόνο στην ηθική του πολίτη για να διασφαλίσει τη διαφάνεια. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παντού στον κόσμο. Με αυτή την ανεύθυνη νοοτροπία, η οποία συνειδητά αφήνει όλους ανεξέλεγκτους, δεν ασκείται σοβαρή πολιτική.

Για την κατάσταση αυτή είναι απαραίτητο να ληφθούν άμεσα μέτρα πριν καταρρεύσουν τα θεμέλια του υγειονομικού συστήματος.

Θα πρέπει να γίνει μία αυστηρή καταγραφή των επιδημιολογικών δεδομένων με βάση τον υγειονομικό χάρτη για να προκύψουν οι αντικειμενικές ανάγκες του συστήματος σε προσωπικό, σε τεχνικά μέσα και σε χρηματοδότηση και στη συνέχεια να ακολουθηθεί μια διαχρονική διαδικασία προσαρμογής με βάση αυτά τα δεδομένα.

Στο πλαίσιο αυτό οι ιατρικές σχολές είναι αναγκαίο να περιορίσουν τον αριθμό των εισακτέων και να αρχίσουν πλέον να παράγουν όσο ιατρικό δυναμικό χρειάζεται η χώρα.

Από την άλλη μεριά θα πρέπει άμεσα να δοθεί η δυνατότητα στους Ιατρικούς Συλλόγους να προχωρήσουν την αυτοκάθαρσή τους από τους επίορκους γιατρούς. Είναι απόλυτη ανάγκη για τη σωστή λειτουργία των πειθαρχικών συμβουλίων να αποκτήσουν το δικαίωμα της τελεσιδικίας. Είναι ανεπίτρεπτο και ταυτόχρονα αποτελεί απαράδεκτη διαχρονική ευθύνη της Πολιτείας το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα οι Ιατρικοί Σύλλογοι λειτουργούν στο νομικό πλαίσιο που ορίζεται από Βασιλικά Διατάγματα της δεκαετίας του 1950.

Σήμερα οι επίορκοι γιατροί καταφεύγουν στα δικαστήρια όπου περνάει μία δεκαετία μέχρι να βγει απόφαση. Παράλληλα, έχουμε προτείνει οι Ιατρικοί Σύλλογοι να δίνουν τις άδειες ασκήσεως επαγγέλματος και όχι οι νομαρχίες όπως γίνεται σήμερα.

Για όλους αυτούς τους λόγους είναι κρίσιμη η συμμετοχή όλων των γιατρών στις εκλογές της 19ης -20ής Ιουνίου στον Ιατρικό Σύλλογο της Αθήνας.

Οι εκλογές διεξάγονται σε μια χρονική περίοδο όπου υπάρχει ορατός κίνδυνος να οδηγηθούμε στην ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση του κύρους των ιατρών και του λειτουργήματος που επιτελούν. Είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί μια ευρύτατη συναίνεση ιατρών και πολιτών, με στόχο την προάσπιση της αξιοπρέπειας του ιατρικού κόσμου και την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας για όλους τους Ελληνες.

Ελευθεροτυπία