Οι πρόσκοποι και το ημιάγριο σεξ - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Στην αρχή το δράμα του «Σοφιτέλ» τα είχε όλα: κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα, χρήμα, εξουσία, διεθνή πολιτική και άγριο σεξ. Είχε και μερικά στερεότυπα, όμως κανένα μπεστ σέλερ δεν είναι αντάξιο του ονόματός του αν δεν ενεργοποιεί και κάποιο στερεότυπο. Σ' αυτά περιλαμβάνονται η κοινωνική ανισότητα που χώριζε τον θύτη από τον θύμα, ως επίσης και η καχυποψία με την οποία αντιμετωπίζουν οι Αγγλοσάξονες τους Γάλλους. Σε γενικές γραμμές τους θεωρούν διεφθαρμένους και ερωτομανείς, ως προκύπτει εκ της γαλατικής τους φύσεως η οποία τρελαίνεται για τυριά που βρωμάνε.
Η αντίληψη αυτή μπορεί να έχει θρησκευτικές καταβολές, ανάγεται ενδεχομένως στην άβυσσο που κάποτε χώριζε προτεστάντες και καθολικούς, όμως από την εποχή της Συνθήκης της Βεστφαλίας ήδη είχε και πολιτικές προεκτάσεις. Απόδειξη η θεωρία περί Αμερικής-Αρη και Ευρώπης-Αφροδίτης που διετύπωσε το ιδεολογικό επιτελείο του Μπους όταν οργάνωνε την εισβολή στο Ιράκ. Στο δράμα του «Σοφιτέλ» ο Ντομινίκ Στρος-Καν ανέλαβε να ενσαρκώσει τον ρόλο της Αφροδίτης, κάτι ανάμεσα σε Αφροδίτη και ουρακοτάγκο σε στύση, για την ακρίβεια.
Είχε κι άλλα πολλά το δράμα. Είχε μελανιές στα μπράτσα, σαν κλειδαρότρυπες που ανοίγουν στη φαντασία σου μια σκηνή με χίλια όργια, είχε και λίγο Pretty Woman χωρίς τη γιάπικη ψυχούλα του Ρίτσαρντ Γκιρ και θα μπορούσε κανείς να πει πως ήταν μια πρότυπη υπόθεση εργασίας για την κατρακύλα στην οποία οδηγεί η ερωτική επιθυμία χωρίς τα δέοντα πιστοποιητικά - υγείας, συναίνεσης, κοινωνικών φρονημάτων, φυλετικής ισότητας κ.λπ. Σε αντίθεση δε με την εξωσυζυγική πεολειχία του προέδρου Κλίντον είχε και εκσπερμάτιση, και δη με φορέα διαφορετικού φύλου και φυλής, κάτι που για την πουριτανική Αμερική ισοδυναμεί με εισβολή εξωγήινου ιού στη γήινη αθωότητά μας.
Είχε βέβαια και πολλή δημοσιότητα, αυτό πια είναι εκ των ων ουκ άνευ όταν ανακαλύπτεις πως ο Σαντ ζει ανάμεσά μας και διευθύνει και το ΔΝΤ. Και, το κυριότερο, είχε και την τυφλή Θέμιδα σε πρώτο πλάνο. Δεν ξέρω πόσος ενθουσιασμός καταναλώθηκε στον βωμό της αμερικανικής Δικαιοσύνης που δεν υπολογίζει επώνυμους, ανώνυμους, εξουσιαστές και αντιεξουσιαστές, διότι ο νόμος είναι νόμος. Δικαιολογημένος εν μέρει παρ' ημίν ο ενθουσιασμός όπου ο νόμος είναι πάντα κάτι άλλο, ακατονόμαστο και έξω από 'δώ. Δεν ξέρω αν ο συγγραφέας κουράστηκε, αν οι πρωταγωνιστές αποδείχθηκαν ατάλαντοι, πάντως το άγριο σεξ μάλλον εντέλει ήταν ημιάγριο και η εκσπερμάτιση άγονη, με αποτέλεσμα το δράμα να μπει στο αρχείο. Ο Σαντ έχασε τη θέση του στο ΔΝΤ και την υποψηφιότητά του στις γαλλικές προεδρικές εκλογές, όμως η ουσία δεν είναι εκεί.
Η ουσία είναι ότι για όλους εμάς χάθηκε μια ακόμη ευκαιρία να διορθώσουμε τον κόσμο όπου ζούμε. Οι πρόσκοποι της παγκόσμιας ηθικής, οι Αμερικανοί, έκαναν την καλή τους πράξη όμως, σαν τη γριούλα της ιστορίας που δεν θέλει να περάσει απέναντι, ο άδικος κόσμος μας αποδείχθηκε ανάξιός τους.
Άλλα άρθρα από Τάκης Θεοδωρόπουλος
Σχολιάστε το άρθρο:
συνολικά:
| προβολή:
Nina Litvinova: In Memoriam
Φωτό: Facebook
«Σας αγαπώ όλους και σας σκέφτομαι. Αλλά πρέπει να φύγω. Δεν αντέχω άλλο να ζω. Από τότε που ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία και σκοτώνει αθώους ανθρώπους και εδώ στην πατρίδα δεν σταματά να φυλακίζει χιλιάδες πολίτες που υποφέρουν και πεθαίνουν στη φυλακή απλώς επειδή, όπως εγώ, είναι κατά του πολέμου και κατά των δολοφονιών. Δεν μπορώ να κάνω ...
Διαβάστε το άρθρο
- Δημοφιλέστερα
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο
