Ημερολόγιο Τρίπολης #1 - Της Μαρίας Καρχιλάκη
Κυριακή 28/8/11
Για πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησε η εξέγερση στη Λιβύη ο Καντάφι δείχνει να συνειδητοποιεί ότι είναι παρελθόν για τη χώρα του. «Είμαι πρόθυμος να συζητήσω μεταβίβαση της εξουσίας» είναι το μήνυμα που λέγεται ότι μετέφερε νωρίς το πρωί εκπρόσωπός του. Μη βιαστείτε να πείτε «άσχετο», διότι, αν όντως είναι πραγματικά η διάθεση και το μήνυμά του, η Λιβύη θα πάψει να είναι ζούγκλα και θα μπει σε φάση ομαλοποίησης…
Με τον οπερατέρ Κώστα Δελδήμο κλείνουμε 24 ώρες στην Τρίπολη. Είναι μια πόλη παρανοϊκή…
Βλέπεις παντού ενόπλους, ακούς πυρά κάθε λογής όπλων, οδοφράγματα κάθε πενήντα μέτρα, βουνά τα σκουπίδια, ελάχιστο νερό και καύσιμα, ηλεκτρικό όταν και όποτε…
Ο κόσμος δείχνει να έχει κουράγιο και να το παλεύει –για πόσο όμως; Πόσο θα κρατήσει η ικανοποίηση από το να καταριούνται τον Καντάφι δημοσίως και να κρεμάνε ομοιώματα της κόρης του Αϊσα…
Τελευταία πόλη πριν από την Τρίπολη, όταν έρχεσαι από τα δυτικά, είναι η Ζάουιγια. Η μάλλον… ήταν. Τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο στο κέντρο της…
Ακόμη και τώρα η περιοχή δεν είναι απολύτως ελεγχόμενη γι αυτό οι αντάρτες δεν αφήνουν στους δημοσιογράφους την απόλυτη επιλογή οδηγού και μέσου που τους μεταφέρει στην πρωτεύουσα. Ένα παραπάνω μετά το περιστατικό με τους 4 ιταλούς συναδέλφους μας που τους απήγαγαν (άγνωστο ποιοι) προ ημερών αφού προηγουμένως είχαν σκοτώσει τον οδηγό τους. Πέντε ώρες κρατάει το ταξίδι από το πέρασμα της Ντεχίμπα στην Τυνησία μέχρι την Τρίπολη και το κάνεις στριμωγμένος στο πίσω μέρος ενός αυτοκινήτου. Ο οδηγός έχει πια πάντα συνοδηγό με καλάσνικωφ…
Δεν θα ‘θελα ν’ αφήσω έξω απ’ αυτήν την καταγραφή την Τυνησία. Από εκεί ξεκίνησε η «αραβική άνοιξη», όμως, η αλλαγή έχει δρόμο ακόμη… Σίγουρα όχι όσο η Λιβύη, όμως έχει… Το δείχνουν τα οδοφράγματα, ο στρατός και τα θωρακισμένα που έχουν αποκλείσει ένα μεγάλο κομμάτι της κεντρικής λεωφόρου Χαμπίμπ Μπουργκίμπα μπροστά από το Υπουργείο Εσωτερικών στην πρωτεύουσα Τύνιδα…
Το δείχνουν, επίσης, το σφραγισμένο από τις Αρχές δορυφορικό τηλέφωνο του MEGA όπως και το βιντεόφωνό μας για να μην μπούμε στον… πειρασμό να τα χρησιμοποιήσουμε όσο είμαστε στη χώρα…
*φωτογραφίες: Κώστας Δελδήμος – Μαρία Καρχιλάκη
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
