Αγαπητοί φίλοι, Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενά σας στο palmografos@gmail.com - Δωρεάν δημοσίευση Αγγελιών στο palmografos@gmail.com

Η Σρεμπρένιτσα της ντροπής! - της Χριστιάννας Λούπα

Αρχική | Διάφορα | Άρθρα από το Blog μας | Η Σρεμπρένιτσα της ντροπής! - της Χριστιάννας Λούπα
Όπως μου ζητήθηκε από αρκετούς αναγνώστες αναδημοσιεύω παλιότερα άρθρα σχετικά με τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα.

Σήμερα το πρώτο από τα δύο.

Σρεμπρένιτσα

Αύγουστος 2006

«Η τραγωδία της Σρεμπρένιτσα θα μας στοιχειώνει για πάντα. Οι ευθύνες μας είναι τεράστιες».

                                                 Κόφι Ανάν, Γεν. Γραμματέας ΟΗΕ

«Αυτό που συνέβη στη Σρεμπρένιτσα είναι ντροπή. Ντροπή που πρέπει να μείνει στη μνήμη όλων των Ευρωπαίων».

                                                  Ζακ Ντε Λορ, Πρόεδρος Κομισιόν

Τι κοινό έχουν μια πόλη της Ανατολικής Βοσνίας, ο Χίτλερ και Έλληνες εθελοντές; Μα είναι πολύ απλό: ο Χίτλερ είναι ο μεγάλος διδάξας της εθνοκάθαρσης την οποία οι Σέρβοι (χριστιανοί) αποφάσισαν να εφαρμόσουν στη μουσουλμανική κωμόπολη Σρεμπρένιτσα με τη συνδρομή Ελλήνων εθελοντών, (κατά πάσα πιθανότητα), πριν έντεκα ακριβώς χρόνια.

Η ανθρωπότητα είχε πιστέψει ότι μετά τον Χίτλερ και τον Στάλιν δεν θα έβλεπε ποτέ ξανά τέτοια ειδεχθή και αποτρόπαια εγκλήματα. Όμως, τον Ιούλιο του 1995, συντελέστηκε στη Σρεμπρένιτσα η μεγαλύτερη μεταπολεμική σφαγή στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Από το 2000 μέχρι σήμερα, αμερικανικοί δορυφόροι της CIA, χρησιμοποιώντας υπέρυθρους θερμικούς ανιχνευτές, εντόπισαν δεκάδες ομαδικών τάφων. Ένας καινούριος τάφος ήρθε στο φως πριν λίγες μέρες με 733 λείψανα μουσουλμάνων.

Έντεκα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, οι γυναίκες της Σρεμπρένιτσα ακόμα περιμένουν να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι άντρες που σκότωσαν τους γιούς και τους συζύγους τους. Πολλές περιμένουν ακόμα να τους επιστραφούν τα λείψανα των αγαπημένων τους για να τα θάψουν.

Επρόκειτο για μια κωμόπολη 6.000 κατοίκων, στην οποία όμως λόγω του εμφυλίου πολέμου είχαν συρρεύσει 20.000 πρόσφυγες Βοσνιακοί, αφού η Σρεμπρένιτσα τελούσε υπό την απόλυτη προστασία του ΟΗΕ. Οι Ολλανδοί κυανόκρανοι ωστόσο αποδείχτηκαν ανεπαρκείς, ενώ η βοήθεια που αναμενόταν από τα Ηνωμένα Έθνη έφτασε κατόπιν εορτής. Η Σρεμπρένιτσα που σημαίνει «μικρό ορυχείο», ήταν κιόλας στο στόχαστρο των εθνικιστών του Μιλόσεβιτς.

Πράγματι, από τις 11 έως τις 18 Ιουλίου οι δυνάμεις των Σερβοβοσνίων, υπό τον στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς και την πολιτική κάλυψη του Ράντοβαν Κάρατζιτς και του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, προχώρησαν ανενόχλητοι στο εθνοκαθαρτήριο έργο τους, δηλαδή στην ανελέητη σφαγή περίπου 8.000 αμάχων ανδρών μουσουλμάνων 14 – 75 ετών, που άγγιξε τα όρια της γενοκτονίας.

Σύμφωνα με αναφορά του Ολλανδικού Ινστιτούτου Πολεμικής Τεκμηρίωσης (NIOD), στην επιχείρηση πήραν μέρος και δώδεκα Έλληνες, οι οποίοι ανήκαν στην ελληνική φρουρά εθελοντών. Το πιθανότερο είναι ότι ανήκαν σε ακραίες εθνικιστικές οργανώσεις, παρ’ όλο που τίποτα ακόμα δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα. Το θέμα είχε εντελώς ξεχαστεί μέχρι πέρυσι που ο Α. Ανδριανόπουλος έκανε σχετική επερώτηση στη Βουλή και η έρευνα βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη.

Τι μπορεί κανείς να σκεφτεί ωστόσο, αντικρίζοντας την ελληνική σημαία να κυματίζει αιματοβαμμένη σε ένα καμπαναριό πάνω από τη Σρεμπρένιτσα, πλάι στα σερβικά λάβαρα, την κίτρινη σημαία του Βυζαντίου και τον ήλιο της Βεργίνας; Ότι η μωροφιλοδοξία και ο φανατισμός κάποιων μπορεί να τους τυφλώσει τόσο πολύ, ώστε να τους οδηγήσει μέχρι το έγκλημα; Ότι κάποιοι οραματίζονται την ανασύσταση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, την επικράτηση του χριστιανισμού και τα περασμένα μεγαλεία;

Κάπως έτσι ήταν και το όραμα του ναζισμού: επικράτηση της Αρείας φυλής, εθνική καθαρότητα, γερμανική αυτοκρατορία. Ένας είναι ο δρόμος: η εξόντωση των «υπανθρώπων». Οι μουσουλμάνοι θεωρήθηκαν υπάνθρωποι, ανάξιοι να ζουν. Η Ελλάδα, με την τότε κυβέρνηση, τάχθηκε στο πλευρό των «ορθόδοξων αδερφών Σέρβων» και οι εθελοντές πίστευαν ότι αγωνίζονται για να υπερασπιστούν τον χριστιανισμό από τη λαίλαπα του ισλαμισμού! Και ο ίδιος ο Ράντοβαν Κάρατζιτς παρασημοφόρησε τους Έλληνες εθελοντές για το θεάρεστο έργο τους!

Μολονότι η αλήθεια είναι δύσκολο να αποδειχθεί, ο Άλεξ Χάγκεντορν ωστόσο, Γερμανός δικηγόρος και πρόεδρος του μεγαλύτερου δικηγορικού γραφείου της Ολλανδίας, στρέφεται κατά των Ηνωμένων Εθνών και της ολλανδικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβάνοντας τρεις βασικές κατηγορίες στην αγωγή του:

Πρώτον, ο θύλακας της Σρεμπρένιτσα παραδόθηκε χωρίς προηγουμένως να έχουν μεταφερθεί οι άνθρωποι από τους κυανόκρανους σε ασφαλείς περιοχές.

Δεύτερον, παράλειψη παροχής βοήθειας στους ανθρώπους που κατέφυγαν στον καταυλισμό στο Ποτόκαρι της Σεμπρένιτσα.

Τρίτον, ελλιπής ενημέρωση. Αν είχαν μεταδοθεί περισσότερες πληροφορίες, η επέμβαση ίσως να είχε πετύχει.

Οι ολλανδικές αρχές παρ’ όλα αυτά, ισχυρίζονται πως οι Ολλανδοί στρατιώτες δεν γνώριζαν τίποτα για τις σφαγές. Ο Χάγκεντορν πάντως πιστεύει ότι μπορεί να καταρρίψει και αυτό το επιχείρημα και γενικά εμφανίζεται αισιόδοξος ως προς την έκβαση της υπόθεσης.

΄Όπως και να ‘χει πάντως το πράγμα, η ταπείνωση και ανεπάρκεια του ΟΗΕ, που θύμισε εκείνη της ΚτΕ, ανάγκασε τη διεθνή κοινότητα να βομβαρδίσει τις σερβοβοσνιακές περιοχές και η Βοσνία χωρίστηκε σε κροατομουσουλμανικό και σερβοβοσνιακό τομέα, ενώ το πρόβλημα δεν φαίνεται να παίρνει τέλος. Όσο για τους εγκληματίες Μλάντιτς και Κάρατζιτς, ακόμα καταζητούνται για να λογοδοτήσουν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, ενώ ο Μιλόσεβιτς δεν είναι πια στη ζωή. Τελικά, για το διαρκές και αποτρόπαιο αυτό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας μόνο δύο χαμηλόβαθμοι Σερβοβόσνιοι αξιωματικοί έχουν καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη.

Τελειώνοντας την αναφορά στην τραγική σφαγή, που μόνο αίσχος και όνειδος μπορεί να αποτελέσει για την πολιτισμένη Ευρώπη, θα παραθέσω μια ισλαμική προσευχή που είναι χαραγμένη στα σλαβικά, αραβικά και αγγλικά στην επιτύμβια στήλη του νεκροταφείου του Ποτοκάρι, όπου χιλιάδες θύματα είναι ενταφιασμένα. Στο νεκροταφείο αυτό, απέναντι από ένα εργοστάσιο μπαταριών, όπου ατέλειωτες σειρές από πράσινα μνήματα, στέκουν αδιάψευστοι μάρτυρες του μεγάλου και απίστευτου κρίματος. Τα λόγια που ακολουθούν εμένα προσωπικά με παρέπεμψαν στην επιγραφή «Ποτέ πια», που είναι γραμμένη σε όλες τις γλώσσες στο στρατόπεδο του Άουσβιτς.

«Στο όνομα του Αλλάχ του πολυεύσπλαχνου και συμπονετικού, ευχόμαστε η οδύνη να γίνει ελπίδα, η εκδίκηση δικαιοσύνη, τα δάκρυα προσευχή, ώστε η Σρεμπρένιτσα να μην ξανασυμβεί ποτέ».

Και όμως, η Ιστορία επαναλαμβάνεται!



Πρόσθεσέτο στο Facebook Πρόσθεσέτο στο Twitter

Τζούλια και Ζαγορίτης - Το video!

30 Ιουνίου 2010, 17:36
 Όσα προγήθηκαν του Μουσείου...Δείτε το video του ALTER: [youtube=http://www.youtube.com/watch?v=98azJrAs0ys&w=640&h=505]Αποστολή: Γιώργος Τσιρίκος (Πειραιάς) ...

Ο Jerry Lee Lewis στον Λυκαβηττό - Κερδίστε προσκλήσεις

30 Ιουνίου 2010, 13:44
Jerry Lee Lewis: Ο θρύλος του rock and rollLet's rock n' roll πάρτι, στο ...

«Το ΔΝΤ τελειώνει την οικογενειοκρατία στην Ελλάδα», της Joanna Kakissis στην International Herald Tribune

30 Ιουνίου 2010, 12:34
30/6/2010Υπό τον τίτλο «Η λιτότητα θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναδιάταξη», η International Herald ...


Σχολιάστε το άρθρο:



συνολικά: | προβολή:

    image

    Περί Καλλιόπης...

    Ενημερωτικό σημείωμα προς κ. Στέφανο Κασσελάκη, Στρατιώτη Πυροβολικού, Θήβα Αγαπητέ κύριε Κασσελάκη, Ακούγοντας τις πρόσφατες δηλώσεις σας περί της αγγαρείας καθαρισμού της τουαλέτας στο στρατό, της επονομαζόμενης «Καλλιόπης», ονομασία που σπεύσατε να χαρακτηρίσετε ως σεξιστική, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:  Όταν πρωτολειτούργησε ο υπόγειος ηλεκτρικός σταθμός της Ομόνοιας το 1930, ήταν διακοσμημένος με τα αγάλματα των εννέα Μουσών. Ακριβώς έξω από τις τουαλέτες ...
    Διαβάστε το άρθρο
Newsletter
Email:
Λέξεις κλειδιά
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο
0