Το καλό το παλικάρι - Του Γιάννη Καλαμίτση
ΤΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ και άλλες πολιτικές εξελίξεις θα σχολιασθούν και θα αναλυθούν από πάμπολλους. Το δικό μου μυαλό έχει μείνει καρφωμένο στα όσα συνέβησαν την περασμένη εβδομάδα.
Ο λαός, που είναι σοφός, τα έχει πει όλα! Εχει πει: «Το καλό το παλικάρι, ξέρει κι άλλο μονοπάτι!», αλλά έχει, επίσης, πει πως «Οποιος πηδάει πολλά παλούκια, μπαίνει κι ένα στον κώλο του»!
Πολλή φασαρία για τα όσα συνέβησαν στις 28 Οκτωβρίου και στις παρελάσεις και, πάνω απ’ όλα, το συμπέρασμα των «λυπημένων» πολιτικών, πως με τις αντιδράσεις των πολιτών «κλονίζονται οι δημοκρατικοί θεσμοί»!!!
Αν η παρέλαση είναι «δημοκρατικός θεσμός», αξίζει να σκεφτούμε και να δούμε ποιος ή ποιοι τον «κλόνισαν» με τη συμπεριφορά τους.
Εχουμε και λέμε: Μαθητική παρέλαση είναι η ευκαιρία ή η υποχρέωση των μαθητών και των μαθητριών να τιμήσουν τη μνήμη της ημέρας. Πέραν των διαφόρων ρατσιστικών επιλογών (ο καλύτερος μαθητής να είναι σημαιοφόρος… μπροστά οι ψηλοί, πίσω οι κοντοί…), είναι μία εκδήλωση τιμής, στην οποία θα πρέπει να μπορεί να συμμετάσχει το σύνολο της μαθητιώσας νεολαίας. Για πρώτη φορά, όμως, εφέτος είχαμε αποκλεισμό μαθητών! Και μάλιστα από την ίδια την υπουργό Παιδείας (και όλων των υπολοίπων αρμοδιοτήτων του τίτλου της). Η κυρία Διαμαντοπούλου απαγόρευσε να παρελάσουν οι μαθητές των σχολείων που είχαν συμμετάσχει στις καταλήψεις, αλλοιώνοντας τοιουτοτρόπως την πραγματική σημασία των μαθητικών παρελάσεων, που είναι η τίμηση της επετείου και όχι των μαθητών. Αρα, δεν μπορούν να αποκλείονται τα «κακά παιδιά».
Πάμε παρακάτω. Ο πρωθυπουργός μας τυχαίνει να είναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Ως πρόεδρος, αυτός ορίζει τι θα κάνει αυτή η ομάδα, πώς θα το κάνει και πότε θα το κάνει. Κι ενώ γνωρίζει πως στις 28 Οκτωβρίου η χώρα εορτάζει τη μία από τις δύο εθνικές της εορτές, αυτός κανονίζει συγκέντρωση των σοσιαλιστών του και να πάει στην Κρήτη, αντί να είναι (π.χ.) στη Θεσσαλονίκη, για να τιμήσει με την παρουσία του την επέτειο. Είναι αυτό που λέγαμε, πως το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι, για να απαξιώσει την επέτειο.
Επειδή, όμως, όποιος πηδάει πολλά παλούκια, μπαίνει κι ένα στον κώλο του, άντε να δούμε τώρα πώς θα ξεπεράσει την αντίδραση του λαού, που δεν την είχε υπολογίσει.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
