Η αντίσταση είναι εδώ - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Το έπος της αντίστασης συνεχίσθηκε προχθές στον 3ο όροφο του υπουργείου εκείνου που κάποτε ήταν Ναυτιλίας, έγινε Ανάπτυξης, όμως οι υπάλληλοί του ανήκουν στο Ναυτιλίας, ή το αντίστροφο, τρέχα γύρευε. Οπου, λέει, μπήκαν οι λιμενικοί της Προστασίας για να τους πετάξουν έξω τους υπαλλήλους οι οποίοι, σημειωτέον, αν είχαν δηλώσει εξαρχής πως κάνουν κατάληψη κι είχαν κρεμάσει και κάνα μαύρο πανό, κανείς δεν θα τους είχε ενοχλήσει.
Εχει και η πολιτική τα χούγια της. Και το χούι του υφυπουργού κυρίου Γεωργιάδη είναι τα πνεύματα και οι τόνοι - είναι και δικό μου, αλλά δεν είμαι υφυπουργός. Και τα πρόσθεσε στις πινακίδες του Ναυτιλίας με τη διαδικασία του επείγοντος διότι δεν μπορείς να κάνεις πολιτική αν δεν είσαι σε θέση να ιεραρχείς τις προτεραιότητες. Πετάχτηκε δε έξω από το γραφείο του όταν άκουσε μια υπάλληλό του να στριγκλίζει, επειδή την είχε αρπάξει ένας λιμενικός ως λάφυρο και παραιτήθηκε επί τόπου από τη βουλευτική του ιδιότητα προκειμένου να συλληφθεί ο ίδιος κι άλλα ωραία.
Γι' αυτό αδίκως ανησυχούν όσοι φοβούνται ότι η τεχνοκρατολατρία θα καταβάλει τον ήδη καταπονημένο οργανισμό του κοινοβουλευτισμού μας. Η αντίσταση της πολιτικής είναι εδώ. Αν δε παρά ταύτα συνεχίζουν να ανησυχούν, τους παραπέμπω στον κ. Μαρκόπουλο ο οποίος κατήγγειλε στο Πανελλήνιο ότι ενώ κατά την ομιλία του στη Βουλή το ίδιο Πανελλήνιο κρεμόταν απ' τα χείλη του, ο κ. Παπαδήμος απουσίαζε από τα έδρανα.
Η πολιτική αντιστέκεται έχοντας κηρύξει τον πόλεμο σε σύμβολα και σε ονόματα. Κατ' αρχάς ως προς τη βάπτιση αυτού του «πράγματος» που πήρε ψήφο εμπιστοσύνης προχθές στη Βουλή - το λέω «πράγμα» χάριν ουδετερότητος, και προς Θεού, όχι για να το απαξιώσω.
Θα το πούμε «συγκυβέρνηση», «κυβέρνηση συνεργασίας», «κυβέρνηση σωτηρίας», «εθνικής ενότητας» ή και τι άλλο ακόμη; Κι αν το πούμε «κυβέρνηση συνεργασίας», τότε πώς θα πούμε αυτούς που συνεργάζονται για να την φτιάξουν τη συνεργασία; Θα τους πούμε κόμματα, άτομα, ή μήπως είναι καλύτερα να τους φωνάζουμε χάριν συντομίας με το βαφτιστικό τους; Οσο για το αν, το πότε, και το πώς θα μπει ή δεν θα μπει η υπογραφή του κ. Σαμαρά, αυτό, θα συμφωνήσετε μαζί μου, δεν είναι ζήτημα απλής πολιτικής. Αυτό πια είναι ολόκληρο ιδεολογικό πρόγραμμα.
Ομως η πολιτική έχει να κάνει και με τον χρόνο. Εξ ου και η μεγάλη συζήτηση για το μέλλον μας, αν δηλαδή αυτό το μέλλον εντοπίζεται στις 19 Φεβρουαρίου, ή αργότερα, πάντως όχι νωρίτερα. Το νωρίτερα παραμένει παρόν. Σύμβολα, χρόνος αλλά και τρόπος: πώς θα διαβούμε τη λεωφόρο του μέλλοντος, με σταυρό ή με λίστα; Η πολιτική είναι εδώ, ανάμεσά μας, και οργανώνει το μέλλον μας. Και νομίζω πως ήρθε η ώρα κάποιος να πει στον κ. Παπανδρέου τι συνέβη όλες αυτές τις ημέρες στον τόπο μας. Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία, όμως δεν είναι σωστό να τον αφήνουν να νομίζει πως είναι ακόμη σήμερα, ξέρετε τι, αυτό που ήταν ώς προχθές. Πρέπει κι αυτός να φροντίσει το μέλλον του.
Άλλα άρθρα από Τάκης Θεοδωρόπουλος
Σχολιάστε το άρθρο:
συνολικά:
| προβολή:
Nina Litvinova: In Memoriam
Φωτό: Facebook
«Σας αγαπώ όλους και σας σκέφτομαι. Αλλά πρέπει να φύγω. Δεν αντέχω άλλο να ζω. Από τότε που ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία και σκοτώνει αθώους ανθρώπους και εδώ στην πατρίδα δεν σταματά να φυλακίζει χιλιάδες πολίτες που υποφέρουν και πεθαίνουν στη φυλακή απλώς επειδή, όπως εγώ, είναι κατά του πολέμου και κατά των δολοφονιών. Δεν μπορώ να κάνω ...
Διαβάστε το άρθρο
- Δημοφιλέστερα
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο
