Α.Μ. Κ.Α.λά, δεν ήξερες, δε ρώταγες; - Του Γιώργου Καλατζή

Πριν λίγες μέρες πήγα τον παππού στο νοσοκομείο. Είναι 92 ετών και δεν μοιάζει καθόλου με τον Κο. Μητσοτάκη!! Σίγουρα κουβαλάει τις περισσότερες ασθένειες που κυκλοφορούν στο …εμπόριο. Αφού με τόσα προβλήματα τελικά δεν παίρνει κανένα φάρμακο. Αντιφατικό; Απλούστατο. Αν πάρει χάπι για το συκώτι έχει παρενέργειες στη χολή. Αν πάρει για τη χολή έχει παρενέργειες στην καρδιά. Αν πάρει για την καρδιά τον πειράζει στα νεφρά. Αν πάρει για τα νεφρά θα έχει πρόβλημα στον προστάτη. Αν πάρει για τον προστάτη μετά, δεν ξέρω, μπορεί να θέλει βιάγκρα! Έτσι, ο παππούς, δεν παίρνει κανένα φάρμακο. Θα έπρεπε λοιπόν να έχει πεθάνει εκεί, γύρω στο 2004, μεσούντων των Ολυμπιακών αγώνων. Παρ’ όλα αυτά, σε πείσμα της επιστήμης, ο παππούς ζει ακόμα. Θα έπρεπε τελικά να επικοινωνήσουμε με ερευνητικά κέντρα στην Αμερική να τον πάρουν για μελέτη.

Φτάσαμε λοιπόν στα επείγοντα κατά τις 23:30, ο παππούς τελείως τζαζ κι εγώ με την ψυχή στο στόμα. Κι ενώ η Αθήνα ήταν έρημη, τα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου ήταν σαν είσοδος in ξενυχτάδικου. Χαμός από θαμώνες! Ρωτώντας κάποιους που μου φάνηκαν να είναι από χθες εκεί, άρα και έμπειροι, κατάφερα να τακτοποιήσω την πρώτη γραφειοκρατία.

Κατά τις 2:30 ήρθε η σειρά μας για να μπούμε στο νευρολογικό, όπου τελικά μάλλον εμένα θα εξέταζαν κι όχι τον παππού, όταν ξαφνικά σκάει μύτη μια τσιγγάνα να σπρώχνει αγκομαχώντας τον άντρα της αναίσθητο σε φορείο, δεμένο! με τρία τσιγγανάκια τριγύρω να δημιουργούν πανδαιμόνιο!

-«Πίνει ηρεμιστικά μαζί με αλκοόλ» ακούω ένα νοσοκόμο που ακολουθούσε σε απόσταση. Έτσι ο τσιγγάνος μπήκε πρώτος στο νευρολογικό σαν περιστατικό πιο επείγον από τον παππού!

Πέρασε άλλος ένας …αιώνας με σκηνές απείρου κάλους να διαδραματίζονται στα ενδότερα του νευρολογικού, τον παππού να πνέει τα λοίσθια κι εμένα να σκέφτομαι με ποιο τρόπο θα μπορούσα να διαπράξω μερικούς φόνους και να την σκαπουλάρω, όταν με πλησιάζει νοσοκόμα που από το ύφος της έμοιαζε τουλάχιστον με καρδιοχειρουργό.

-Το Α.Μ.Κ.Α. μου λέει.

Για δευτερόλεπτα μένω ενεός. «Ποιο»; Σκέφτομαι. «Α! Το Α.Μ.Κ.Α.»

-Του παππού δεν το ’χω, της λέω με ύφος τουλάχιστον άστεγου. Είναι άκρως απαραίτητο;

- Χωρίς Α.Μ.Κ.Α. δεν γίνεται τίποτα!

- Στον τσιγγάνο γιατί δεν ζητήσατε;

- Αφού δεν έχει.

- Κι εμείς δεν έχουμε!

- Άλλο εσείς κι άλλο αυτός!

Και τότε κατάλαβα πως στην Ελλάδα για να είσαι στο απυρόβλητο πρέπει να είσαι ή πολύ πλούσιος ή μεγάλη μειονότητα. Από τη μια οι πλούσιοι έχουν την δυνατότητα να πληρώνουν και να βγαίνουν λάδι. Από την άλλη για τις μειονότητες το κράτος δεν διαθέτει κατάλληλο μηχανισμό ώστε να τους συμπεριφερθεί βάσει του νόμου όπως στον υπόλοιπο πληθυσμό, επειδή τις έχει, παρανόμως, περιθωριοποιημένες…

Επί του πιεστηρίου: Τελικά όλα αυτά τα κατάλαβε κι ο παππούς και το πρωί έφυγε δρομαίως από τον μάταιο τούτο κόσμο. Αφήνοντας εμάς να καθαρίσουμε…

http://pernaimelissa.blogspot.com/