Το πάρτι της ντροπής - Του Θανάση Μαυρίδη
Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν γίνει κανείς επώνυμος και δεν συμμετέχει σε ένα - δυο πάρτι της κοσμικής Αθήνας; Υπάρχει κοσμική Αθήνα; Ακόμη; Ασφαλώς! Τα περισσότερα μέλη της έχουν βγάλει τα χρήματά τους στο εξωτερικό και έτσι δεν έχουν λόγους να ανησυχούν για το τι μέλλει γενέσθαι. Το πολύ – πολύ να αναγκαστούν για λίγο να μετακομίσουν στην Εσπερία.
Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα με τα πάρτι. Καλό είναι να γίνονται πάρτι, να γεμίζουν τα μαγαζιά και να γίνεται τζίρος στην αγορά. Από την άλλη, δεν μπορεί ένας προβεβλημένος πολιτικός να επιλέγει να συμμετάσχει σε ένα ξέφρενο πάρτι την ημέρα που ο ελληνικός λαός κρέμεται από τα χείλη των τηλεπαρουσιαστών για να μάθει αν συμφώνησε ή όχι η κυβέρνηση με την τρόικα. Δεν μπορεί ένας πρώην υπουργός Οικονομικών να επιλέγει αυτή ειδικά την ημέρα. Θα μπορούσε, πολύ απλά να μην συμμετάσχει. Ο λόγος για τον κ. Αλογοσκούφη και το προχτεσινό πάρτι στο Ν. Ψυχικό κι αν θέλει ας το διαψεύσει.
Αλήθεια, όταν ο κ. Σαμαράς μιλούσε για δουλειά, ότι εργάζεται ακόμη και τα Σάββατα, αυτό ακριβώς το μήνυμα περνούσε στα στελέχη του; Διότι ήταν εκεί στο ίδιο πάρτι και αρκετά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος που σήμερα στελεχώνουν αρκετές επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Θα μου πείτε ότι έχουμε ακόμη Δημοκρατία, ότι ήταν ένα πάρτι και ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να συμμετάσχει σε μία τέτοια κοινωνική εκδήλωση. Εδώ θα διαφωνήσουμε. Ο οποιοσδήποτε ναι, αλλά όχι αυτοί. Αυτοί θα πρέπει να είναι μέρα και νύκτα στα χαρακώματα για να σώσουν την Ελλάδα και όχι να ανοίγουν την μία σαμπάνια πίσω από την άλλη.
Και ποια μέρα; Την προχτεσινή, όπου οι πολιτικοί αρχηγοί αγωνιούσαν για το μέλλον της πατρίδας και συσκεπτόντουσαν. Από την μία τα ρεπορτάζ της αγωνίας και από την άλλη το πάρτι με τις σαμπάνιες. Από την μία το άγχος για την επόμενη ημέρα και από την άλλη η ευδαιμονία. Ποιών;
Ξέρω ορκισμένους οπαδούς του Σημίτη που σήμερα πίνουν νερό στο όνομα του Αντώνη Σαμαρά. Και την ουρά του διαβόλου θα φύλαγαν, αρκεί να μπορούσαν να συμμετάσχουν σε ένα αυριανό «σχήμα εξουσίας». Αυτοί οι άνθρωποι προκαλούν με τον κυνισμό τους. Κι έπειτα μας κάνει εντύπωση που ο λαός εμπιστεύεται περισσότερο τις συμμορίες των άκρων. Είναι λογικό. Οι μόνοι που ίσως δεν το καταλαβαίνουν είναι εκείνοι που έπιναν προχτές στην υγεία 1,5 εκατομμυρίων ανέργων. Αν ακόμη και τώρα δεν το κατάλαβαν, ας σκεφτούν ότι ενάμιση εκατομμύρια πεινασμένοι τους κοιτούσαν εκείνη την ώρα από τις τζαμαρίες.
Πηγή: www.capital.gr
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
