Παράλογη η φορολογία υπεραξίας ακινήτων - Του Γιώργου Καισάριου

Η φορολογία που σκοπεύουν να επιβάλουν στα ακίνητα θα είναι η ταφόπλακα του κλάδου και θα είναι ένας από τους λόγους που τα ακίνητα στη χώρα θα μείνουν στάσιμα ή θα είναι μειούμενα μέχρι εκεί που βλέπει το μάτι μας.

Η φορολογία υπεραξίας στα ακίνητα δεν έχει κανένα νόημα στη σήμερον ήμερα, διότι άπαντες που έχουν αγοράσει ένα ακίνητο είναι χαμένοι.

Δεν ξέρω αν έχουν μελετήσει την φορολογική εξίσωση όλοι αυτοί που σκέφτηκαν αυτό το φόρο και πόσα χρόνια θα περάσουν μέχρι κάποιος να πληρώσει έστω και ένα cent.

Η ιδέα λοιπόν είναι ότι κάποιος που πουλάει ένα ακίνητο να πληρώνει 20% φόρο επί των κερδών. Ας πούμε λοιπόν ότι αγοράζεις ένα ακίνητό 200.000 ευρώ και το πουλάς μετά από πολλά χρόνια για 300.000 ευρώ. Θα υπάρχει ένας φόρος 20% επί των 100.000 ευρώ κέρδους, ή ο καθαρός φόρος θα είναι 20.000. Βέβαια επίσης σκέφτονται να μειώνεται ο φόρος αναλογικά με τα χρόνια κράτησης.

Αυτό που έχει σημασία είναι σε τι αποσκοπεί αυτή η φορολογία; Υπάρχει κανένας δηλαδή σήμερα που αγόρασε ένα ακίνητο τα τελευταία 5 χρόνια και δεν χάνει 50%;;; Σας πληροφορώ ούτε ένας.

Άρα πότε θα δει το κράτος έσοδα από αυτό τον φόρο; Ούτε τα επόμενα 20 χρόνια λέω εγώ. Άρα για ποιο λόγο καταναλώνουν φαιά ουσία σε τέτοια τερτίπια; Διότι είναι στη φύση τους. Ονειρεύονται έσοδα για να διατηρήσουν το μεγάλο κράτος και τα κεκτημένα δικαιώματα της εκλογική τους πελατείας (λέω εγώ).

Ενδεχομένως ορισμένοι που θα αγοράσουν σήμερα ένα ακίνητο και το πουλήσουν σε μερικά χρόνια να καταφέρουν να δουν υπεραξίες και άρα να αποδώσουν φόρο, αλλά αυτοί θα είναι μετρημένοι στα δάχτυλα.

Αυτός ο φόρος δεν θα έπρεπε να είχε νομοθετηθεί σήμερα. Ενδεχομένως θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να έχει μπει ένας τέτοιος φόρος σε μια άλλη εποχή, αλλά σήμερα, μόνο και μόνο η αναφορά ενός φόρου υπεραξίας είναι παντελώς παράλογο.

Και είναι παράλογο διότι αποθαρρύνεις μια ήδη αδύναμη αγορά ακινήτων, που έχει όλα τα δεδομένα εναντίον της. Σημαντικότερο αυτού είναι το δημογραφικό μας πρόβλημα.

Οι διάφοροι έκτακτοι φόροι για παράδειγμα ποτέ δεν αποτελούσαν μέρος της συνάρτησης αξίας ενός ακινήτου. Όταν επιβλήθηκαν αυτές οι έκτακτες εισφορές, έριξαν κατακόρυφα τις αξίες.

Ο φόρος υπεραξίας επίσης θα αποθαρρύνει την επένδυση και το speculation στα ακίνητα. Όσο μεγαλύτερο φορολογικό βάρος έχουν τα ακίνητα, τόσο λιγότεροι θα αποπειραθούν να επενδύσουν και να προσπαθήσουν να κερδίσουν αγοράζοντας και πουλώντας ακίνητα. Άρα μειώνεις και την ρευστότητα στο σύστημα.

Για άλλη μια φορά αγαπητέ αναγνώστη, το ελληνικό κράτος αγνοεί το cost benefit analysis (μελέτη κόστους και όφελος) μιας τέτοιας φορολογίας.

Το κράτος επίσης αγνοεί ότι πολλές φορές ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Είναι προτιμότερο να μην έχεις κανέναν φόρο στα ακίνητα και να πάρεις τα έσοδα που προσδοκάς από την κατασκευαστική δραστηριότητα (μειώνοντας και την ανεργία στον κλάδο παράλληλα), παρά να προσδοκάς ελαχιστότατος φόρους και να ζημιωθείς πολλαπλά.

Επίσης κάτι ακόμα. Αυτή η φορολογία όπως πολλές άλλες, προκαλούν τεχνητό asset deflation. Με λίγα λόγια μειώνουν την αξία της περιουσίας όλων μας. Τι νόημα έχει να κάνει κάτι τέτοιο το κράτος για να πάρει μερικά δισ. ευρώ ενώ η μείωση της αξίας των ακινήτων θα αποδειχτεί μερικές πολλές φορές πολλαπλάσια αυτού;

Αυτό όχι μόνο μειώνει την περιουσία του καθενός, αλλά μειώνει και την ικανότητα δανεισμού του μέσου πολίτη στα πλαίσια του Lombard lending και των κανόνων της αγοράς.

Ενώ δηλαδή η Fed προσπαθεί να προκαλέσει τεχνητό asset inflation, εδώ εμείς προκαλούμε τεχνητό asset deflation. Τι οικονομικές θεωρίες για αγρίους είναι αυτές και που τα διάβασαν είναι πέραν εμού.

george.kesarios@capital.gr

Πηγή: www.capital.gr