Οι μεγάλες επισφάλειες
«Ούτε το δικαιούχο κράτος-μέλος ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλον λόγο, της δικαιοδοσίας κατάσχεσης -πριν ή μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης- ή εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με τη Σύμβαση Τροποποίησης». Αυτό το κείμενο περιλαμβάνεται στο 11ο εδάφιο της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου και αφορά την παραίτησή μας από τη δυνατότητα επίκλησης εθνικής κυριαρχίας ώστε να μην κατασχεθεί πολύτιμη δημόσια περιουσία. Στη σχετική συζήτηση που έγινε στη Βουλή, τούτο το εδάφιο αποτέλεσε θέμα έντονης διένεξης μεταξύ των κομμάτων που το υπερψήφισαν και εκείνων που το καταψήφισαν.
Οι μεν ισχυρίζονται ότι περιλαμβάνεται για καθαρά «τυπικούς» λόγους και στην πραγματικότητα ποτέ δεν πρόκειται να εφαρμοστεί. Οι δε επιμένουν ότι ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για να μας κατασχέσουν οι πιστωτές από μαχητικά αεροσκάφη μέχρι την ίδια την Ακρόπολη!
Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοιου είδους περιπτώσεις μόνο η πορεία των πραγμάτων θα αποδείξει ποιος έχει δίκιο, ποιος άδικο, ποιος σοβαρολογεί και ποιος υπερβάλλει. Η Ελλάς, για μία εισέτι φορά, αποτελεί το «πειραματόζωο» των μεγάλων δυνάμεων. Πάντως, είναι γεγονός ότι στις συμβάσεις -ιδιωτικές ή κρατικές- ουδέποτε μπαίνουν λέξεις, φράσεις και παράγραφοι που δεν εξυπηρετούν συγκεκριμένο σκοπό.
Εν προκειμένω, το προαναφερθέν απόσπασμα της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που υπερψηφίστηκε από τη Βουλή έχει ξεκάθαρο στόχο την προάσπιση των συμφερόντων των δανειστών. Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι εξυπηρετεί τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.
Επιπλέον, η επίκληση της μη ενεργοποίησης τέτοιου είδους όρων στις διεθνείς σχέσεις δεν μπορεί να καθησυχάσει τους φόβους των πολιτών. Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά. Ακόμα και για τα χειρότερα σενάρια, για τις πιο οδυνηρές εξελίξεις.
Δυστυχώς, η πατρίδα μας από την πρώτη ημέρα της υπερψήφισης του πρώτου Μνημονίου βαδίζει σε αχαρτογράφητη περιοχή, που είναι γεμάτη κινδύνους και παγίδες.
Οι διασφαλίσεις των δανειστών μας είναι οι δικές μας επισφάλειες.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
