Νισάφι με τους τζάμπα μάγκες. Χορτάσαμε! - Του Ν.Γ. Δρόσου

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Η απεργία είναι αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε εργαζόμενου, όμως όσα διαδραματίζονται εδώ και επτά ημέρες στις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας αφορούν εμπαιγμό και ασυδοσία.

Εκατομμύρια άνθρωποι υποβάλλονται σε μια απίστευτη ταλαιπωρία καθημερινά, η μετάβαση από και προς την εργασία έχει καταντήσει Οδύσσεια και ό,τι έχει απομείνει από την εμπορική κίνηση της πόλης καταστρέφεται, μόνον και μόνον επειδή οι εργαζόμενοι στο μετρό και στις λοιπές αστικές συγκοινωνίες θεωρούν εαυτόν υπεράνω όλων των υπόλοιπων εργαζομένων στον δημόσιο τομέα και αρνούνται να ενταχθούν στο ενιαίο μισθολόγιο.

Από τη ρίζα της αυτή η προσέγγιση είναι θεμελιωδώς εσφαλμένη και καταδεικνύει τη νοσηρή νοοτροπία η οποία χαρακτηρίζει ορισμένες τάξεις κρατικοδίαιτων εργαζομένων.

Για να προσθέσουν, δε, προσβολή στην ύβρη, αδιαφορούν παντελώς για τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν ήδη εκδοθεί και κρίνουν την απεργία τους παράνομη και καταχρηστική, συνεχίζοντας τις κινητοποιήσεις τους.

Πολύ απλά και δίχως περιστροφές, πρόκειται για μια ασύδοτη στάση, η οποία αγνοεί όχι μόνον τον νόμο και τις αποφάσεις των λειτουργών της Δικαιοσύνης, αλλά και κάθε έννοια σεβασμού προς τα εκατομμύρια των κατοίκων της πόλης, τους οποίους οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες εξακολουθούν να κρατούν ομήρους.

Πρόκειται για τζάμπα μάγκες, οι οποίοι πληρώνονται ενώ απεργούν, και μάλιστα διεκδικώντας την εξαίρεσή τους από ό,τι ισχύει για όλους τους άλλους στον δημόσιο τομέα.

Αντίστοιχα, όμως, είναι τζάμπα μάγκες κι όσοι αντιμετωπίζουν στωικά το ζήτημα της απεργίας στα μέσα μαζικής μεταφοράς της Αθήνας και δεν κινούνται για την εφαρμογή του νόμου και την αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας των μέσων αυτών.

Είναι αδιανόητο για μια κυβέρνηση, η οποία δηλώνει ότι η πολιτική που ακολουθεί αποτελεί τη σανίδα σωτηρίας της χώρας και ότι η κύρια προτεραιότητά της είναι η αντιμετώπιση της ύφεσης και της ανεργίας, να παραμένει με σταυρωμένα τα χέρια έναντι μιας δραστηριότητας η οποία επενεργεί τόσο αρνητικά στην οικονομική ζωή της πρωτεύουσας.

Έχει κάτσει κανείς να υπολογίσει τι κοστίζει μία ημέρα ταλαιπωρίας για τους κατοίκους της Αθήνας και πώς αποτυπώνεται το μέγεθος αυτό σε χαμένους τζίρους και ανθρωποώρες για τις επιχειρήσεις, αλλά και διαφυγόντα έσοδα για τον προϋπολογισμό;

Από ποιον θα ζητήσει τα ρέστα ο κάθε εργαζόμενος που αναγκάστηκε να πάει είτε με τα πόδια, είτε με ταξί, είτε με οποιοδήποτε άλλο μέσο στη δουλειά του;

Από ποιον θα γυρέψει το δίκιο του ο καταστηματάρχης που προσπαθεί να γλυτώσει με νύχια και με δόντια το μαγαζί του από την ύφεση και προσδοκούσε να πουλήσει την πραμάτεια του τώρα στις εκπτώσεις;

Οι φορολογούμενοι, και ιδίως οι μισθωτοί και συνταξιούχοι, που πληρώνουν τα πάντα σε αυτήν τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων και των μισθών των εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες, από πού θα βρουν το δίκιο τους;

Από τα πολιτικά κόμματα που στέκουν στο πλευρό των απεργών ή από την κυβέρνηση που αφήνει μόνον υπονοούμενα για επίταξη και για απολύσεις, αλλά κάθεται με τα χέρια σταυρωμένα μέχρι τώρα;

Επιτέλους, κάποιος πρέπει να βάλει μια τάξη σε αυτήν τη χώρα, ώστε να τηρούνται τα στοιχειώδη και τα νόμιμα.

Διαφορετικά, η κατρακύλα θα είναι μεγάλη και θα συμπαρασύρει δικαίους και αδίκους…

Από τζάμπα μάγκες τόσα χρόνια χορτάσαμε…

Εν τέλει, για να μην ξεχνιόμαστε, γιατί δεν ιδιωτικοποιείται κάθε συγκοινωνιακή δραστηριότητα σε αυτήν την πόλη; Δόξα τω Θεώ, και το μετρό μπορεί να πουληθεί, και το τραμ, και ο ηλεκτρικός, και τα αστικά λεωφορεία.

Δεν χρειάζεται έσοδα από αποκρατικοποιήσεις η κυβέρνηση ώστε να μην προστρέξει σε νέα μέτρα για τους φορολογουμένους; Ιδού πεδίο δόξας λαμπρό…

Κίνηση έχουν εγγυημένη και αν θέλει η κυβέρνηση να κάνει κοινωνική πολιτική, ας επιδοτεί το κόμιστρο.

Νισάφι πια με αυτήν την απίστευτη κοροϊδία!…

Euro2day.gr