Απετράπησαν τα χειρότερα, αλλά... - Του Παναγιώτη Παναγιώτου
Τα διδάγματα από την κυπριακή κρίση είναι απλά, καθαρά και πολύ σκληρά για τον κυπριακό λαό. Οντως, με τη συμφωνία Αναστασιάδη - Eurogroup (δηλαδή, για να ακριβολογούμε, με τους Γερμανούς, το ΔΝΤ και τον Ντράγκι) απεφεύχθη μία άτακτη χρεοκοπία, με αντίτιμο όμως ένα πλαίσιο ελεγχόμενης (οιονεί) χρεοκοπίας, η εξέλιξη της οποίας θα δοκιμαστεί στον χρόνο και από τις αντοχές και τις ικανότητες των Κυπρίων.
Σοβαρές εναλλακτικές λύσεις δεν εμφανίστηκαν. Από πλευράς συμμαχιών η Κύπρος απομονώθηκε και στο εσωτερικό της Ευρωζώνης (ο Νότος, όπως και στην περίπτωση της Ελλάδας, εξακολουθεί να νομίζει ότι η «καμπάνα» χτυπάει μόνο για την Κύπρο...) και από δυνάμεις εκτός ΕΕ, Ρωσία, ΗΠΑ, Κίνα κλπ. Απεδείχθη επίσης ότι η άσκηση και η διαχείριση γεωπολιτικών και ενεργειακών πλεονεκτημάτων είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Και όταν ασκείται ερασιτεχνικά, για να μην πούμε τίποτα πιο βαρύ, μπορεί να στραφεί στο τέλος εναντίον αυτού που τα έχει...
Οσο για την πολιτική και οικονομική ελίτ της Μεγαλονήσου, οι ευθύνες της είναι τεράστιες, γιατί προϋπήρξε η περίπτωση της Ελλάδα (άρα, ήξεραν), έβλεπαν τι γινόταν στην Ευρωζώνη και από το 2011 έπρεπε να είχαν πάρει τα μέτρα τους... Κατά τα λοιπά, δεν ξέρω αν η πρώτη λύση που απερρίφθη με το «ηρωικό όχι» ή η δεύτερη που έγινε τελικά δεκτή με το... «ηρωικό ναι» ήταν καλύτερη ή όχι. Το σίγουρο είναι ότι οι «δέκα ημέρες» που μεσολάβησαν, αποδυνάμωσαν τόσο πολύ το σύνολο των οικονομικών δυνατοτήτων της Κύπρου, που η «δεύτερη λύση» που επιλέχθηκε ξεκινάει από πολύ χειρότερες αφετηριακές θέσεις.
Εν πάση περιπτώσει, μέσα σ' ένα πλαίσιο αρνητικών εξελίξεων, το θετικό είναι ότι απετράπη μια άτακτη χρεοκοπία και η Κύπρος παραμένει στην Ευρωζώνη. Αν τα 'χε χάσει κι αυτά, η Κύπρος θα ήταν σε ελεύθερη και ανεξέλεγκτη πτώση. Από την άλλη όμως κάτι στραβό γίνεται στην Ευρώπη. Η ηγεμονία της Γερμανίας γίνεται Μητροπολιτική. Προωθεί ένα σχέδιο γερμανοποίησης της Ευρώπης, χωρίς αλληλεγγύη, «ρευστοποιώντας» το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο στα μέτρα της και με τον ευρωσκεπτικισμό των λαών να αυξάνεται ραγδαία. Ενώ η «Αρκούδα του Νότου» χορεύει στα κελεύσματα της Γερμανίας... Μήπως, τελικά, αυτό είναι το πρόβλημα;
panpan@pegasus.gr
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
