Οδηγός, η ανίκητη βλακεία - Του Άγγελου Στάγκου

Γνωστή η άποψη ότι η βλακεία είναι ανίκητη, άγνωστο πόσοι την πιστεύουν. Στην Ελλάδα, πάντως, παίζει πρωτεύοντα ρόλο σε αποφάσεις, συμπεριφορές και εξελίξεις. Δεν της δίνουμε τη σημασία που της αξίζει, ψάχνουμε για αίτια, λόγους και συνωμοσίες, όμως πάρα πολύ συχνά η βλακεία, αγνή ή νοθευμένη, προβάλλει σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια ως ρυθμιστικός παράγοντας. Τα παραδείγματα πάμπολλα στον ιδιωτικό βίο, αλλά δυστυχώς θριαμβεύει και στα κοινά, έχει επιπτώσεις σε όλους μας και αυτό είναι που ενδιαφέρει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κυβερνητική απόφαση, κατόπιν κοινής και ομόφωνης σχετικής εισήγησης των υπουργείων Εξωτερικών και Ανάπτυξης, να υποστηρίξει η Ελλάδα την υποψηφιότητα του Ντουμπάι και όχι της Σμύρνης, για την οργάνωση της παγκόσμιας έκθεσης ΕΧPO, το 2020. Γεγονός που έχει κάνει θηρίο –και σωστά– την τουρκική πλευρά, σύμφωνα με το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα της «Καθημερινής» προχθές, Παρασκευή. Ηδη, οι Τούρκοι μιλούν για αντίποινα σε βάρος του ελληνικού τουρισμού…

Αδυνατεί να προβλέψει ο υπογράφων τι θα επικαλεστούν οι Ελληνες αρμόδιοι και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι για τη λήψη μιας τέτοιας απόφασης. Παρά την εσωτερική διάθεση να απορρίψει εκ των προτέρων το όποιο σκεπτικό, καθώς το ελληνικό κράτος έχει μακρά και ένδοξη εμπειρία στην επίκληση βλακειών με επίχρισμα σοβαροφάνειας, για να δικαιολογήσει τη στάση του σε διάφορα ζητήματα. Είναι βέβαιο ότι και τώρα θα βρεθεί ένα ανάλογο επιχείρημα, όπως ότι στο παρελθόν η Αθήνα υποστήριξε τη Σμύρνη, πάλι ως υποψήφια για την EXPO, χωρίς αποτέλεσμα, ή γιατί η Αγκυρα δεν μας υποστήριξε κάπου αλλού, ή επειδή δεν συναινεί σε θέματα της ΑΟΖ και πάει λέγοντας.

Δεν χρειάζεται το μυαλό του Αϊνστάιν για να αντιληφθεί κάποιος ότι αν η Σμύρνη αναλάβει την οργάνωση της EXPO το 2020, θα ωφεληθεί ευθέως ή και από σπόντα η Ελλάδα, ιδιαίτερα ο τουρισμός της. Πολύ περισσότερο σίγουρα, από το αν αναλάβει την οργάνωση το μακρινό Ντουμπάι. Η Σμύρνη είναι δίπλα μας, από την άλλη πλευρά του Αιγαίου και ένα ποσοστό από τα εκατομμύρια των επισκεπτών που θα επισκεφτούν την έκθεση, θα θελήσουν αναμφίβολα να περάσουν μερικές μέρες και στα υπέροχα ελληνικά νησιά. Τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, τα Δωδεκάνησα, ακόμη και τις Κυκλάδες που και φέτος ήταν τόπος προορισμού πολλών δεκάδων χιλιάδων Τούρκων τουριστών. Είναι μάλλον απίθανο να πεταχτεί κάποιος για διακοπές στην Ελλάδα με την ευκαιρία της επίσκεψής του στην EXPO του Ντουμπάι…

Αλλά το ζήτημα δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο το όφελος που θα προκύψει για τον τουρισμό. Εχει να κάνει κυρίως με τις σχέσεις με τον γείτονα. Υποτίθεται ότι στόχος της ελληνικής πολιτικής είναι να μην υπάρχει ένταση στο Αιγαίο. Να μη γίνονται προκλήσεις από την τουρκική πλευρά, να μην αναγκαζόμαστε εμείς να στέλνουμε συνεχώς τα αεροπλάνα μας για αναχαιτίσεις, που έχουν φοβερό κόστος, να μην είμαστε αναγκασμένοι να ξοδεύουμε άπειρα χρήματα για εξοπλισμούς, να συμβιώνουμε πολιτισμένα με τους Τούρκους. Στις όχι πολύ μακρινές εποχές που επικρατούσε χρόνια ένταση επιδιώκαμε μάλιστα να υπάρχει «μορατόριουμ» στο Αιγαίο το καλοκαίρι για να μην πλήττεται ο τουρισμός.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια και από τις δύο πλευρές να διατηρηθεί η ύφεση. Υπάρχουν διαφορές και ανοιχτά ζητήματα, αλλά έχει ευτυχώς μειωθεί το «νταϊλίκι». Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει εκλείψει η βλακεία. Υπάρχει δηλαδή η υπόνοια ότι κρυφός βλακώδης εθνικισμός οδήγησε την κυβέρνηση να μην υποστηρίξει την υποψηφιότητα της Σμύρνης για την EXPO με όλες τις πιθανές συνέπειες. Μεγαλύτερη ακόμη ένδειξη βλακείας θα ήταν αν η κυβέρνηση δίνει εξετάσεις στους Κασιδιάρηδες που με τραμπούκικο ύφος φώναζαν τις προάλλες μέσα στη Βουλή «Πήγαινε να ζήσεις στη Σταμπούλ ρε, αν σε χαλάει». Δεν είναι σίγουρο αν μπορεί να γίνει διόρθωση, αλλά αν είναι εφικτό, ας αρπάξει την ευκαιρία αυτή το κράτος μήπως και δείξει ότι η βλακεία δεν είναι ανίκητη.

Η Καθημερινή