Η κότα και το Δημόσιο - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
«Γιώργο, σπίτι ζω με μια κότα. Ερχεται και με τσιμπάει πού και πού. Σε πληροφορώ ότι η κότα με καταλαβαίνει καλύτερα από όσο με καταλαβαίνετε εσείς». Ο συγκάτοικος της κότας κάθεται στην αίθουσα αναμονής στο γραφείο του διοικητή του ΙΚΑ. Ο Γιώργος είναι ένας από τους υπαλλήλους που πάνε κι έρχονται. Ο αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς είναι φίλος αναγνώστης, ο οποίος κατέληξε εκεί στις απέλπιδες προσπάθειές του να κατορθώσει το ακατόρθωτο: να διαγραφεί από τον κλάδο υγείας του ΟΑΕΕ για να βγάλει βιβλιάριο του ΙΚΑ. Και το επεισόδιο συνεχίζεται. Ο τύπος με την κότα, ευγενής και διόλου εκνευρισμένος, μόλις βλέπει τον Γιώργο να εμφανίζεται πίσω από την πόρτα τον προειδοποιεί: «Δεν πρόκειται να φύγω από εδώ μέσα αν δεν μου επιστρέψετε όλες τις εισφορές που έχω καταβάλει τόσα χρόνια». Εχει πρόβλημα με τα πόδια του, δεν μπορεί να περπατήσει, πρέπει να περάσει από επιτροπή επειγόντως, η επιτροπή δεν συνεδριάζει λόγω απεργίας κι αυτός υποφέρει. Η κατακλείδα: «Γιώργο, μην ξεχνάς ότι αύριο θα είμαι διοικητής του ΙΚΑ εγώ. Και γιατί να μη γίνω εγώ διοικητής του ΙΚΑ; Αυτός που έχεις τώρα δεν έχει περισσότερα προσόντα από μένα». Ο Γιώργος, αμήχανος, προσπαθεί να τον καθησυχάσει.
Παραμονές Χριστουγέννων στα άδυτα του ορνιθώνα που ακούει στο όνομα ελληνικό Δημόσιο, στην υπέροχη Ελληνική Δημοκρατία της μεγάλης Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ο φίλος αναγνώστης που μου έστειλε την ανταπόκριση κατέληξε εκεί ύστερα από επίσκεψη σε τρία υποκαταστήματα του ΙΚΑ, σ’ αυτό της περιοχής του, σ’ αυτό της περιοχής της εταιρείας που πληρώνει τις εισφορές του και εντέλει στα κεντρικά, όπου και το μητρώο των ασφαλισμένων. Παντού άδεια γραφεία με κάνα-δυο υπαλλήλους πίσω από το γκισέ και κάναν ξέμπαρκο ασφαλισμένο μπροστά. Το πιστοποιητικό κανείς δεν ξέρει πού θα το βγάλει και κανείς δεν ξέρει πώς ακριβώς θα το βγάλει. Ο Λεβιάθαν καταπίνει εισφορές, μουγκρίζει για την εισφοροδιαφυγή, όσο για τα υπόλοιπα, τα αφήνει στον πατριωτισμό των υπαλλήλων του και των ίδιων των ασφαλισμένων. Ενα γιγαντόμορφο τέρας φτιαγμένο επίτηδες για να απασχολεί πολύ περισσότερους υπαλλήλους από όσους χρειάζεται. Και οι εναπομείναντες να σε κοιτούν σαν να περιμένεις να θεραπεύσεις την ανεπάρκειά τους και την κατάθλιψή τους. Γι’ αυτό, όποτε βλέπετε τον κ. Βρούτση να λεονταρίζει στην τηλεόραση, να θυμάστε την κότα.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
