"Ο Μιμήκος και η Μαίρη, στης Ακρόπολης τα μέρη... " - Του Τάσου Κοντογιαννίδη

Το τραγικό τέλος των δύο ερωτευμένων νέων



Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
akontogiannidis@yahoo.gr

Φωτο: Η πανέμορφη Μαίρη Βέμπερ, σε γραφημα του ζωγράφου Χρήστου Καρανάσιου

Τον Φεβρουάριο του 1893,  τέτοιες μέρες, η αυτοκτονία  δύο ερωτευμένων νέων, αναστάτωσε την κοινωνική ζωή της Αθήνας. Όλοι μιλούσαν με συμπάθεια γι αυτούς, ενώ στα χείλη τους κυριαρχούσε η φράση από άσμα της εποχή.: « Ο Μιμήκος και η Μαίρη, στης Ακρόπολης τα μέρη…», που έγινε και ταινία με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Την 20χρονη Μαίρη Βέμπερ, θυγατέρα  αυλικού αξιωματικού του Κάϊζερ, έφερε από την Γερμανία ο διάδοχος Κωνσταντίνος το 1892 ως παιδαγωγό του γιού του Γεωργίου ( μετέπειτα βασιλιά Γεωργίου Β΄).

Στους περιπάτους της στο Ζάππειο, η Μαίρη γνώρισε τον 22χρονο ανθυπίατρο Μιχαήλ Μιμήκο  που υπηρετούσε στο στρατιωτικό νοσοκομείο στου Μακρυγιάννη, με τον οποίο, επι ένα επτάμηνο, έβγαιναν  συχνά ραντεβού στην Ακρόπολη. Η Μαίρη, ερωτευμένη και πολύ  ενθουσιασμένη από την υπόσχεση ότι θα την κάνει σύζυγο του ο Μιμήκος, ζητεί την άδεια του πατέρα της, που αντιδρά με αυστηρό τηλεγράφημα, απαγορεύοντας ρητώς το γάμο.  Εκείνη γράφει τότε  στον Μιμήκο  να βρεθούν, όμως εκείνος  είναι άφαντος. Αφήνει νέα επιστολή στην υπηρεσία του  να συναντηθούν την επομένη στις 10:30  στην Ακρόπολη. Αν δεν έλθει, θα θέσει τέρμα στη η ζωή της!

Ομως ο Μιμήκος,  στην τριήμερη εξαφάνιση του, ήταν άρρωστος στο σπίτι του στην Πλατεία Ασωμάτων. Η Μαίρη, πηγαίνει  βιαστική  στην Ακρόπολη στις 10, και ρεμβάζει επι των ιερών ερειπίων… Ανεβαίνει κατόπιν στα αετώματα του Παρθενώνα με ανοικτή την ομπρέλα και κοιτάζει στο δρόμο αν έρχεται ο Μιμήκος. Κόβει λίγα αγριολούλουδα, τα βάζει στο στήθος της και αφού πέρασε η διορία που έθεσε στον αγαπημένο της, αδιαφορώντας για τις φωνές του  αρχιτέκτονα  Σωτήρη Τρίμη που την καλούσε να κατέβη γιατί κινδύνευε, απογοητευμένη πέφτει στο κενό … Τη μετέφεραν στο στρατιωτικό νοσοκομείο ( παλιά σχολή χωροφυλακής Μακρυγιάννη) όπου ο ανθυπίατρος Κώστας Μαυράκης  της πρόσφερε τις πρώτες βοήθειες, αλλά στη 1 το μεσημέρι επήλθε το μοιραίο. Έσπευσαν εκεί ανακτορικοί, ο ιερέας του βασιλιά και ο εισαγγελέας που βρήκε επι του αετώματος « το αλεξήλιον της δυστυχούς Μαίρης».

Μόλις  ο Μιμήκος  μαθαίνει την αυτοκτονία της, σηκώνεται από το κρεβάτι και  τρέχει στο νοσοκομείο. Ορμά στο δωμάτιο και πέφτει στο άψυχο σώμα της ερωμένης του και την ασπάζεται κλαίοντας. Στην τσέπη της βρίσκουν ένα σημείωμα: « Μιχαήλ μου σε αγαπάω!» Μετά από λίγο ο γιατρός Μαυράκης δίνει στον Μιμήκο και την σφραγισμένη επιστολή της Μαίρης με το διάβημα της. Αφού την ανέγνωσε, λέει με λυγμούς στον Μαυράκη: «Γνωρίζω τι επιβάλλεται εις άνθρωπον τίμιον να κάμη»… Πήγε στο σπίτι του και με μία σφαίρα στην καρδιά τερμάτισε τη ζωή του. ‘Ολοι συγκλονισμένοι μιλούσαν τότε  «για την αυτοκτονία του γιατρού». Κι’ επειδή ρωτούσαν ποιος γιατρός;  καθιερώθηκε έκτοτε η φράση όταν κάποιος ρωτούσε ποιος; «ο Μιμήκος ο γιατρός!».

Φωτο: Ο τάφος της Μαίρης, λιτός και φτωχικός  όπου είναι θαμμένος και ο Μιμήκος, ενώ δίπλα είναι ο οικογενειακός τάφος των Μιμήκων με πρώτο τον πατέρα του Μιχαήλ, Γεώργιο.

Η κηδεία της Μαίρης έγινε  την επομένη στις 10 και στις 4 το απόγευμα του Μιμήκου. Ετάφη ακήδευτος, λόγω της αυτοκτονίας και φίλοι του τον έθαψαν κρυφά στον τάφο της Μαίρης! Αργότερα έβαλαν μαρμάρινη πλάκα με την επιγραφή: «Καρδιαίς αν σμίξουνε στη γή σαν τις καρδιαίς μας πάλι, να μη χωρίσουνε ποτέ η μία από την άλλη! Μηνί Φεβρουαρίου φθίνοντι εν έτει 1893. Οι εν ουρανώ ερασταί, Μαίρη-Μιχαήλ». Οι οικογένειες Βέμπερ και Μιμήκου είχαν φοβερές συμπτώσεις. Δυο αδέλφια της Μαίρης αυτοκτόνησαν για ερωτικούς λόγους και ενας αδελφός του Μιμήκου!

Ο τάφος και η πριγκιπική μαρτυρία

Φωτο:Επιγραφή στη μαρμάρινη πλάκα για τους «εν ουρανώ ερασταί» Μαίρη και Μιμήκο

Ο τάφος των δύο νέων, έγινε αργότερα λαϊκό προσκύνημα κυρίως των ερωτευμένων. Ένας μάλιστα, ο Ν.Κ. από τον Πύργο της Ηλείας, έγραψε πάνω στον μαρμάρινο σταυρό: « Για πές μου Μαίρη να χαρής, του τάφου το σκοτάδι, η πληγωμένες η καρδιές γιατρεύονται στον ΄Αδη;» Σίγουρα είχε… πονόδοντο ο κακόμοιρος… Για την αυτοκτονία της Μαίρης Βέμπερ, ο πρίγκιπας Νικόλαος μεταξύ άλλων έγραψε στο ημερολόγιο του « 24-2-1893: Είναι φρικώδες πράγμα, ιδίως δια τους δυστυχισμένους γονείς της, οι οποίοι χάνουν ήδη το τρίτον παιδί δι αυτοκτονίας. Φαίνεται ήτο ερωτευμένη μ’ έναν ανθυπίατρον, Μιμήκον».

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Real News