Το κιβώτιο του ΣΥΡΙΖΑ - Του Τάσου Τέλλογλου
Σε κάποια φάση της πρώτης ευρωπαϊκής του περιοδείας τον Φεβρουάριο, ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει 4 μήνες ώστε να αναπτύξει τις θέσεις του ενόψει της διαπραγμάτευσης με την Ευρώπη. Στις 25 Απριλίου πέρασαν τρεις μήνες από την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και θέσεις δεν έχουμε δει ακόμα. Για το ασφαλιστικό απορρίπτει τις θέσεις των δανειστών, λέει ότι το ασφαλιστικό χρειάζεται αλλαγή αλλά δεν μας λέει πια συστατικά θα περιλαμβάνει η αλλαγή αυτή. Στο θέμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων αλλά και της αύξησης του βασικού μισθού λέει ότι αυτός δεν θα εμποδίσει τη δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας αλλά ξεχνά ότι εκτός από αυτή υπάρχει και το θέμα της ανταγωνιστικότητας και δεν μας εξηγεί με τι θα εξισορροπήσει τις αυξήσεις μισθών, επιδομάτων κ.λπ. Με το καλύτερο εκπαιδευτικό πακέτο και πακέτο επανειδίκευσης μήπως που (δεν) προσφέρει; Με τις μειώσεις εισφορών και φόρων που δεν κάνει; Με τις διαρθρωτικές αλλαγές που δεν προτείνει;
Στα δημοσιονομικά επαναλαμβάνει ότι επιθυμεί ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Μόνο που ο προϋπολογισμός του 2015, ο πρώτος του προϋπολογισμός, είναι βαθιά στα «κόκκινα» και τα μέτρα που προτείνει δεν τον επαναφέρουν στα «μαύρα».
Τα νομοσχέδια που έχει μέχρι σήμερα εισηγηθεί είναι πρόχειρα - και κακογραμμένα. Αν σε αυτά προστεθεί η ποιότητα των στελεχών που προτείνει στη δημόσια διοίκηση (όλοι κομματικοί του ΣΥΡΙΖΑ ή των ΑΝΕΛ, με τις εξαιρέσεις του Λιβαθινού και κάποιων άλλων που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού) αναρωτιέται κανείς αν η ποιότητα αυτής της διακυβέρνησης είναι καλύτερη από εκείνη των προηγουμένων. Και πώς να είναι; Ο ΣΥΡΙΖΑ περίμενε να χρηματοδοτήσει τους 3 πρώτους μήνες του από την ΕΚΤ χωρίς να ξέρει αν αυτό γίνεται, ήθελε να εφαρμόσει τα περισσότερα σημεία από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης γνωρίζοντας ότι τα χρήματα δεν υπάρχουν και περίμενε ότι οι δανειστές δεν θα απέρριπταν τις... προτάσεις του. Μόνο που αυτές δεν υπήρχαν ή όσες υπήρχαν (χρηματοδότηση από την ΕΚΤ) δεν είχαν σχέση με το ευρωπαϊκό και πραγματικό πλαίσιο. Το κιβώτιο, για να μιλήσει κανείς με τον Άρη Αλεξάνδρου, στο τέλος του τριμήνου μοιάζει άδειο. Για την ώρα μοιάζουν να το γνωρίζουν μόνο εκείνοι που έχουν αναλάβει να το μεταφέρουν.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
