Ιερός πόλεμος για τα Θρησκευτικά - Του Σπύρου Σεραφείμ

Οι Έλληνες διχάστηκαν για άλλη μια φορά... για το μάθημα των θρησκευτικών.

Η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας, Σία Αναγνωστοπούλου, προανήγγειλε την απλοποίηση της διαδικασίας απαλλαγής από τη διδασκαλία των Θρησκευτικών, όσων μαθητών το επιθυμούν. Τόνισε ότι δεν είναι δυνατόν να οφείλει να δηλώνει ο μαθητής σε δημόσιο έγγραφο το θρήσκευμά του, ώστε να εξασφαλίσει την απαλλαγή. Όπως δήλωσε η ίδια η υπουργός, ο γονέας θα πρέπει να δηλώνει ότι θα επιθυμούσε το παιδί του να μην παρακολουθεί το μάθημα των Θρησκευτικών - χωρίς καμία αναφορά, θετική ή αρνητική, στο θρήσκευμα.

Από τη μία υπήρξαν εκείνοι που υποστήριζαν ότι «είναι σωστό να απαλλάσσονται τα παιδιά από τα Θρησκευτικά» και από την άλλη εκείνοι που δήλωναν μετά παρρησίας «και γιατί να μην απαλλαγούν και από τα Μαθηματικά, βάσει απλής δήλωσης;»

Την ίδια στιγμή ξεσπούσε «ιερός πόλεμος» μεταξύ των «πιστών» και των «απίστων». Και οι δύο έπιασαν στασίδι στα κοινωνικά δίκτυα και είτε έκαναν «λιβάνισμα» στην κυρία υπουργό είτε επιδίδονταν στον... «εξορκισμό» της. Από τη μία υπήρξαν εκείνοι που υποστήριζαν ότι «είναι σωστό να απαλλάσσονται τα παιδιά από τα Θρησκευτικά» και από την άλλη εκείνοι που δήλωναν μετά παρρησίας «και γιατί να μην απαλλαγούν και από τα Μαθηματικά, βάσει απλής δήλωσης;». «Τα παιδιά μας δεν πρέπει να προσηλυτίζονται από καμιά θρησκεία» συνέχιζαν οι μεν, για να λάβουν την απάντηση από τους δε «Αν δεν θέλετε κατήχηση στα σχολεία, να μη βαφτίζετε τα παιδιά σας σε εκκλησίες». Στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης υπήρχαν οι ελληνάρες που έγιναν Σταυροφόροι για τη μη απαλλαγή από τα Θρησκευτικά, αλλά άμα τους ρωτήσεις ποιος ήταν ο (προφήτης) Αμώς θα σου απαντήσουν «σέντερ φορ στη βασική πεντάδα της Μπαρτσελόνα, ε;». Και, εννοείται, γράφτηκαν και οι τραβηγμένες απόψεις «πανηγυρίζετε που υπάρχει απαλλαγή από τα Θρησκευτικά, περιμένω την αντίδρασή σας όταν θα κάνουν το ίδιο και με την ψευδεπίγραφη Ιστορία που διδάσκονται τα παιδιά μας». Οι διαφωνούντες, πάντως, έχουν μια κοινή συνισταμένη, τουλάχιστον συμφωνούν σε κάτι: Και οι μεν και οι δε, χαρακτηρίζουν τους «άλλους» ως «Ταλιμπάν». Ευλόγησον.

Πέραν των διαφορετικών απόψεων και εκείνων που μπορούν να υπερμάχονται εις το διηνεκές για το ποιος έχει δίκιο και το ποιος άδικο, ποιος έχει τον Θεό του και ποιος τον έχει απολέσει, η αλήθεια είναι μία: Δεν μπορούμε να συζητήσουμε, εν έτει 2015, το ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός σε όλες τις θρησκείες και στην κάθε Εκκλησία, κάθε θρησκευτικού δόγματος. Επίσης, το να διδάσκεται ο κάθε μαθητής ισότιμα και δίχως «γενιτσαρισμό» όλες τις θρησκείες του πλανήτη, πρέπει να αποτελεί στοιχειώδη μόρφωση. Την ίδια στιγμή, δεν μπορεί να τεθεί ζήτημα ανεξιθρησκίας – αυτή πρέπει να είναι προστατευμένη, από όλους.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, ας μην έχουμε αυταπάτες. Δεν μπορεί να αποτελεί πολιτική τομή το ότι οι μαθητές μπορούν να παίρνουν απαλλαγή από τα Θρησκευτικά. Ένα θρησκευτικό ή μη δικαίωμα είναι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν καλείται μεταρρύθμιση. Αντίθετα, θα συναινούσα με την αστείρευτα πνευματική κίνηση να λάβει χώρα, επιτέλους, ο διαχωρισμός κράτους-Εκκλησίας, ενώ την ίδια στιγμή θα ξεκινούσε και η δίκαιη φορολόγησή της.

Τότε, θα σταυροκοπιόμουν, κιόλας...

Thetoc.gr