Η σκατοψυχιά της γειτονίτσας - Του Νίκου Ζαχαριάδη

Με αφορμή τα σχόλια που ακολούθησαν μια πολιτική κηδεία

Παρατρεχάμενος λακές πρώην πρωθυπουργού -απ’ αυτούς που έσπρωξαν πολύ κόσμο στον ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντάς τον να μοιάζει με διέξοδο- αποφασίζει να ξεράσει, μέσω πληκτρολογίου, σχόλιο για τον Μηνά Χατζησσάβα. Αναμενόμενο. Οταν έχεις μάθει να πουλάς μίσος και φανατισμό, έτσι φουκαριάρικα θα συνεχίσεις την απεγνωσμένη προσπάθεια να ψαρέψεις μερικά likes μέσα από τον κοινωνικό υπόνομο.

Το θέμα όμως δεν είναι η «αξύριστη χήρα» της εξουσίας, που μόλις την είδε να χάνεται, πετιέται σαν πορδή μπας και τον θυμηθούν ξανά. Το θέμα είναι όλοι αυτοί οι επώνυμοι των τηλεοπτικών πάνελ και οι τηλεθεατές τους. Που ξαφνικά «αγανάκτησαν» με τη σκατοψυχιά. Που έπεσαν από τα σύννεφα με τη μισαλοδοξία και τον ταλιμπανισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Λοιπόν, εσείς, υπερ-ευλαβείς τηλεοπτικοί πανελίστες, αφήστε ήσυχο τον Μηνά Χατζησάββα. Δεν δικαιούστε να κουνάτε λυπημένα το κεφάλι και να μιλάτε για απώλεια. Ούτε δικαιούστε να αγανακτείτε με τους εμετούς που αφήνουν διάφοροι κάτω από την είδηση της πολιτικής κηδείας ή του επικήδειου που εκφώνησε ο σύντροφός του.

Δικό σας παιδί είναι όλος αυτός ο βόθρος. Εσείς τους καλοπιάνατε με τις καθημερινές ηθικολογίες σας και τις θρησκοληψίες σας. Με το υψωμένο δάχτυλο ξεσηκώνατε τη μικροαστική γειτονίτσα. Την παίρνατε από το χέρι και πηγαίνατε μαζί να κοιτάξετε μέσα από τις κουρτίνες, τον διπλανό που ήταν «διαφορετικός» Που «προκαλούσε». Και μετά τις σχολιάζατε σα να είναι όλα ΟΚ.

Κάθε φορά που αποθεώνετε έναν λαϊκό τραγουδιστή, επειδή δήλωσε ότι προσεύχεται πριν βγει στη σκηνή του σκυλάδικου και την πέφτατε με ιερή αγανάκτηση σε όποιον επισήμαινε τη γελοιότητα του πράγματος, αυτούς ενισχύατε. Κάθε φορά που υστεριάζετε όταν κάποιος τολμήσει να αντιπαραβάλει ορθολογισμό απέναντι στους Γέροντες-προφήτες επειδή εσείς «πιστεύετε». Κάθε φορά που αγανακτούσατε απέναντι σε ένα δημόσιο πρόσωπο που έκανε κάτι με το οποίο δεν συμφωνούσατε (ποιος νοιάζεται;), αδειάζατε λίγα ακόμα από αυτά τα  βοθρολύματα της μισαλλοδοξίας ανάμεσά μας.

Εσείς λοιπόν μάθατε και τους τηλεθεατές σας ότι έχουν το δικαίωμα να επεμβαίνουν όπου γουστάρουν. Οπότε με αυτούς θα πορευτείτε τώρα, γιατί αυτός ο βόθρος σας αξίζει. Μη μου παριστάνετε και τους αγανακτισμένους επειδή ξαμολύθηκαν και νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να μιλάνε για το κρεβάτι ή την πίστη του άλλου.

Παλιά, όλος αυτός ο συρφετός είχε κάποιες αναστολές. Λίγη ντροπή. Εσείς τους αποθρασύνατε. Τους δώσατε την ασφάλεια ότι είναι πολλοί. Και γι’ αυτό, δικαιούνται να είναι αγράμματοι. Να είναι φανατισμένοι. Και να κλάνουν τις υβριστικές παρεμβάσεις τους, όπου βρουν. Αποκαλώντας τις μάλιστα με το θράσος του ηλίθιου, «απόψεις».

ΥΓ.: Παρακαλώ τους moderators των σχολίων, να μην επιτρέψουν σε κανένα βοθρόλυμα να εμφανιστεί από κάτω. Δεν χρειάζομαι ούτε τα κλικ τους ούτε τη βρώμα τους. Ναι, υπάρχουν υπόνομοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε υποχρεωμένοι να σηκώνουμε το καπάκι και να αφήνουμε την μπόχα τους να ξεχύνεται. Στην κανονική ζωή, αν ερχόταν κάποιος να αμφισβητήσει μέσα στη μούρη μου τις αξίες της ελευθερίας και της ανοιχτής κοινωνίας, θα έτρωγε μπουνιά. Οπότε, γιατί να του το επιτρέψω στο διαδίκτυο;

Protagon.gr