Αγαπητοί φίλοι, Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενά σας στο palmografos@gmail.com - Δωρεάν δημοσίευση Αγγελιών στο palmografos@gmail.com

Θέατρο: Joe Orton, «Διασκεδάζοντας με τον κύριο Σλόουν» - Κριτική Νίκου Μπατσικανή*

Αρχική | Ελεύθερος χρόνος | Θέατρο | Θέατρο: Joe Orton, «Διασκεδάζοντας με τον κύριο Σλόουν» - Κριτική Νίκου Μπατσικανή*

Μετάφραση: Άννα Ελεφάντη, Δημήτρης Μυλωνάς

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Μυλωνάς. Βοηθός: Στεφανία Σαμαρά

Σκηνικά-κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα. Φωτισμοί: Θάλεια Βελεγράκη

Μουσική: Παύλος Κατσιβέλης. Επιμέλεια κίνησης: Νατάσα Σαραντοπούλου.

Trailer - φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

Δημιουργία αφίσας: Στέφανος Μασούρας, Μαρία Κονταξάκη

Επιμέλεια μαλλιών: Τalkin' Heads. Μακιγιάζ: Γεωργία Κριεμπάρδη


Διανομή: Γιάννης Δεγαΐτης (πατέρας), Πηνελόπη Μαρκοπούλου (κόρη),

Δημήτρης Μυλωνάς (γιος), Γιώργος Νούσης (Σλόουν)


Στο σπίτι μιας οικογένειας, όπου ζει ο μισότυφλος πατέρας Κεμπ, η γοητευτική σαραντάρα κόρη του Καθ κι ο επιχειρηματίας γιος του Εντ, καταφτάνει κι ενοικιάζει δωμάτιο ο Σλόουν, ένας όμορφος νεαρός. Σύντομα, τα ανύπαντρα αδέλφια πέφτουν θύματα της γοητείας του, κι ο Σλόουν γίνεται ο κυρίαρχος του παιγνιδιού ενώ οι άλλοι δύο πιόνια του, που τα χειρίζεται αναλόγως. Μοναδικό εμπόδιο του κυρίου Σλόουν είναι ο πατέρας. Η σύγκρουσή τους θα επιφέρει την καταστροφή και θα αποκαλύψει το ποιόν του αδίστακτου επιβήτορα κι εκμεταλλευτή. Καθρέφτης μιας κοινωνίας σαπισμένης, έρμαιο των παθών κι αδυναμιών της.

Πρόκειται για το πρώτο ολοκληρωμένο, μεγάλης διάρκειας, έργο του Tζο Όρτον, που πρωτοπαίχτηκε το 1964 στο «Arts Theatre Club» του Λονδίνου και δίχασε κριτικούς και κοινό, ενώ ένα χρόνο μετά παρουσιάστηκε στο «Broadway» με μεγάλη επιτυχία και ψηφίστηκε ως το καλύτερο έργο από το «New British Pay in Variety’s London Critics Poll». Μέσα σε ένα χρόνο, ο κύριος Σλόουν παρουσιάστηκε σε: Ισπανία, Ισραήλ και Αυστραλία, αλλά έγινε και ταινία, μετά τον θάνατο του συγγραφέα.

Ο κύριος Μυλωνάς δημιούργησε μια απολαυστική παράσταση, κουρντισμένη με τέτοιον τρόπο που απογείωσε την πετυχημένη αυτή δραματική κωμωδία. Ο πατέρας ευτύχησε «στους ώμους» του έμπειρου και καταξιωμένου Γιάννη Δεγαΐτη, αλλά απονέμω τα εύσημα της βραδιάς στους: Γιώργο Νούση, που κατέπληξε τους θεατές με την ερμηνευτική του ικανότητα, στον ιδιαίτερο ρόλο του, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, η οποία  μεταλλασσόταν συνεχώς, από αθώα ρομαντική κι ονειροπόλα μεγαλοκοπέλα σε μέγαιρα αλλά και σε υπάκουη, μέχρι αφέλειας, συνεργό του θύτη Σλόουν, και Δημήτρη Μυλωνά για το ρεσιτάλ ερμηνείας που έδωσε, εκτός από αυτό της σκηνοθεσίας του. Οι υπόλοιποι συντελεστές της παράστασης -υπό την μπαγκέτα τού σκηνοθέτη- συνετέλεσαν τα μέγιστα στην ολοκλήρωση της επιτυχίας. Το κοινό έφερε στη σκηνή πολλές φορές τους ερμηνευτές, κραυγάζοντας «μπράβο» και τα συγχαρητήρια συνεχίστηκαν στα καμαρίνια λίγο μετά το τέλος.

 

Τζον Όρτον (ψευδώνυμο του John Kingsley (1933 - 1967): Άγγλος θεατρικός συγγραφέας και συγγραφέας. Η καριέρα του ήταν σύντομη αλλά πληθωρική, που διήρκεσε από το 1964 μέχρι τον θάνατό του, τρία χρόνια αργότερα. Κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης περιόδου  παρουσίασε έργα με σκανδαλώδη θέματα και μαύρες κωμωδίες.  Άρχισε να ασχολείται με το θέατρο στα 1949, λαμβάνοντας μαθήματα ορθοφωνίας. Την επόμενη χρονιά έγινε δεκτός, με υποτροφία, στο «Royal Academy of Dramatic Art (RADA)». Στη διάρκεια φοίτησής του στη σχολή, που έδρευε στο Λονδίνο, ο Orton γνώρισε τον  κατά επτά χρόνια μεγαλύτερό του Kenneth Halliwell κι έγιναν εραστές. Συνεργάστηκαν σε μια σειρά ανέκδοτων μυθιστορημάτων, χωρίς επιτυχία.  Βίωσαν επανειλημμένως την απόρριψη από διάφορους εκδότες, μέχρι να αρχίσουν να γράφουν αυτόνομα. Ο  Όρτον  συνέχισε το γράψιμο, χρησιμοποιώντας γυναικείο ψευδώνυμο, ως  Έντνα Γουέλθορπ. Λίγα χρόνια μετά, με το ίδιο όνομα θα στηλίτευε τα ίδια του τα έργα στις εφημερίδες. Τελικά, το 1963, το BBC τού έδωσε λίγα χρήματα για κάποιο έργο του, το οποίο μετέδωσε το ραδιόφωνο.

Θεατρικά έργα:

Φρεντ και Madge (1959) Οι επισκέπτες (1961), Η Ruffian στο Σκαλί (πρώτη παράσταση 1964, Ραδιόφωνο παιχνίδι», Μεγάλες και Sloane (1964), Απέσπασε (1965), Η Erpingham Κατασκήνωση (1966), Το Καλό και Πιστός υπηρέτης (1967), Παιχνίδια κηδείας (1968), Το πριόνι Butler (1969), Up εναντίον του (σενάριο, ΤΒΙ θα (μονόπρακτο).

Μυθιστορήματα:

Head to Toe (δημοσιεύθηκε το 1971), Μεταξύ μας κορίτσια (δημοσιεύθηκε το 2001), Κύριος Αγγούρι και το αγόρι Κομμωτήριο  (από κοινού με τον Halliwell) (δημοσιεύθηκε το 1999).


Αγγέλων Βήμα, Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια, Τ/Φ: 2105242211

Παραστάσεις : Κυριακή 7 μ.μ. και Παρασκευή, Σάββατο 9 μ.μ.

(Έως : 24 Απριλίου 2016)

 

*Νίκος Μπατσικανής, συγγραφέας - ποιητής





Πρόσθεσέτο στο Facebook Πρόσθεσέτο στο Twitter

Θέατρο: Κικής Μαυρίδου, «Η μάνα αυτουνού… Έλλη Ζάχου - Ταχτσή» - Κριτική Νίκου Μπατσικανή*

20 Φεβρουαρίου 2024, 22:54
 Συγκλονιστική παράσταση στο θέατρο "Εν Αθήναις", παραγωγής του Πολυχώρου "Vault" Βασισμένο στη ζωή της μητέρας ...

Θέατρο: Henrik Ibsen, "Αγριόπαπια" - Κριτική Νίκου Μπατσικανή*

21 Νοεμβρίου 2023, 18:54
 Θαυμάσια παράσταση στο θέατρο "Εκάτη" «ΑΓΡΙΟΠΑΠΙΑ», του Henrik Ibsen Σκηνοθεσία: Βαλεντίνη Λουρμπά Φωτό: Αντώνης Συμεωνάκης Ερμηνείες: Μάνος Χατζηγεωργίου, ...

Θέατρο: Karel Čapek, "Υπόθεση Μακρόπουλος" - Κριτική Νίκου Μπατσικανή

16 Μαϊου 2023, 00:04
 ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΥΨΗΛΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ - ΑΞΙΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΩΝ ΥΠΟΘΕΣΗ «ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ», του Karel Čapek Μετάφραση: Σόνια Ντορνιάκοβα - ...


Σχολιάστε το άρθρο:



συνολικά: | προβολή:

    image

    Περί Καλλιόπης...

    Ενημερωτικό σημείωμα προς κ. Στέφανο Κασσελάκη, Στρατιώτη Πυροβολικού, Θήβα Αγαπητέ κύριε Κασσελάκη, Ακούγοντας τις πρόσφατες δηλώσεις σας περί της αγγαρείας καθαρισμού της τουαλέτας στο στρατό, της επονομαζόμενης «Καλλιόπης», ονομασία που σπεύσατε να χαρακτηρίσετε ως σεξιστική, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:  Όταν πρωτολειτούργησε ο υπόγειος ηλεκτρικός σταθμός της Ομόνοιας το 1930, ήταν διακοσμημένος με τα αγάλματα των εννέα Μουσών. Ακριβώς έξω από τις τουαλέτες ...
    Διαβάστε το άρθρο
Newsletter
Email:
Λέξεις κλειδιά
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο
0