Μια καλή κουβέντα για τον Φίλη, ρε παιδιάαααα! - Του Φιλοκτήτη Διακομανώλη*

Δυστυχώς βιώνουμε τον ελληνικό μεσαίωνα. Όλα τα ΜΜΕ, κανάλια, ραδιοφωνικοί σταθμοί και εφημερίδες σε κάνουν να ντρέπεσαι που είσαι πολίτης αυτής της χώρας. Προσωπικά ντρέπομαι που όχι μόνο δεν έχουμε αντικειμενική ενημέρωση. Όχι μόνο που όλοι αυτοί οι ξεδιάντροποι διακινητές της πληροφορίας υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, αλλά γιατί χάριν της πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση - αυτή την κακή κυβέρνηση - καταπίνουν την κάμηλον και διυλίζουν τον κώνωπα. Σαν δεν ντρέπονται οι θεομπαίχτες!

Όλοι μαζί, κόμματα και ΜΜΕ στον ίδιο ρυθμό, στο ίδιο κουραστικό μοτίβο, να γλείφουν την εκκλησία, για να πλήξουν την κυβέρνηση. Η αλήθεια είναι πως μια δήλωση ξεχώρισε όλες αυτές τις μέρες και θα ήταν άδικο να μην αναφερθεί. Η χθεσινή δήλωση του Σταύρου Θεοδωράκη: «Το να γίνονται ανακοινώσεις για τα εκπαιδευτικά προγράμματα παρουσία του υπουργού Άμυνας και του Αρχιεπισκόπου είναι εικόνα Ιράν των μουλάδων.»

Παρακολουθώ αυτό το αλισβερίσι Φίλη-Ιερώνυμου-Τσίπρα. Συνεπής, βέβαια, ο Ιερώνυμος με τις αγκυλωτικές δοξασίες του, συνεπής και ο Τσίπρας με τις κωλοτούμπες του. Αυτό που με εξέπληξε είναι η συνέπεια του Φίλη, τόσο προς τα πιστεύω του, όσο και προς τα διαχρονικά αιτήματα της αριστεράς και του προοδευτικού τμήματος της κοινωνίας.

Λένε πως, τάχατες, τα μασάει ο Φίλης, πως τα παίρνει πίσω, γιατί δεν έχουν το σθένος και την ευθυκρισία να πουν μια καλή κουβέντα για κάποιον πολιτικό αντίπαλο.

Ό,τι βάλει ο νους του ανθρώπου το έχουν καταμαρτυρήσει στον Φίλη. Αγράμματο τον είπαν, αποτυχημένο δημοσιογράφο τον ξεφώνισαν, την έλλειψη πτυχίων του ανακάλυψαν, κανείς δεν βρέθηκε με το πρέπον ανάστημα να πει ότι τα τελευταία 40 χρόνια έχουν περάσει δεκάδες υπουργοί από το ΥΠ.Π & Θ και κανείς δεν τόλμησε να τα βάλει με την εκκλησία. Τρίτσης και Φίλης λοιπόν θα παραμείνουν στην ιστορία ως οι τολμήσαντες, με τον πρώτο να προδίδεται, τον δε δεύτερο … είδωμεν! Μηδένα προ του τέλους μακάριζε.

Προσωπικά, βλέπω τον Φίλη να τους έχει στριμώξει στη γωνία. Τόσο τον Ιερώνυμο, όσο και τον Τσίπρα τον επονομαζόμενο κωλοτούμπα.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι φοβάται ο Τσίπρας. Τον Καμένο; Την δημοφιλία του; Τους δεξιόστροφους και συντηρητικούς πολίτες;  Ή μήπως θέλει να τάχει καλά με το Θεό, μπας και κάνει το θαύμα του και πάρει διψήφιο ποσοστό στις εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές; Δεν κατανοεί ότι μόνο με δυο τρεις τολμηρούς Φίλιδες μπορεί να κάνει την ανατροπή και να φέρει στα ίσια του τον αγώνα;

Μέχρι χθες «έπαιζε εν ου παικτοίς.» Σήμερα κατάντησε να ισοπεδώνεται πολιτικά από Γεωργιάδηδες και Βορίδηδες.

Απεμπολεί την ευκαιρία, ο ανόητος, να επιλέξει μια τέτοια ιστορική και κυρίως χωρίς οικονομικό κόστος μεταρρύθμιση, έτσι για το γαμώτο, να έχει να λέει πως έκανε και κάτι αριστερό. Αντίθετα, αποφάσισε να εκΚαμενισθεί και να καταστεί το όνειδος  της προόδου, χωρίς κανένα όφελος.

Μωραίνει γαρ Κύριος ον βούλεται απωλέσαι!

*Φιλοκτήτης Διακομανώλης - συγγραφέας