Όλοι εναντίον όλων - Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Το θέαμα της γενικευμένης κλωτσοπατινάδας που παρακολουθήσαμε στα γραφεία του Δήμου Μάνδρας μπορεί να μην μας ξενίζει ιδιαίτερα. Oλοι μας κάπου έχουμε δει κάτι σχετικό, όλοι μας έχουμε ακούσει αγριοφωνάρες και ωραίες βρισιές. Δυστυχώς, ζούμε στη χώρα που σε υποχρεώνει να ξέρεις τι γεννάει το ανορθόγραφο μυαλό ενός Καρανίκα. Oταν οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους, όταν η γλώσσα δεν έχει αντίκρισμα στην πραγματικότητα, κοινώς όταν το συνδετικό υλικό της κοινωνίας απονεκρώνεται, τα μόνο εργαλεία συνεννόησης που απομένουν είναι τα μουγκρητά, οι κραυγές και οι γροθιές. Oλοι αυτοί που κυνηγούνταν για να χτυπήσει ο ένας τον άλλον, στην πραγματικότητα έτρεχαν πίσω από μια λέξη που έχει προ πολλού χάσει τη σημασία της, τη λέξη «ευθύνη». Ποιος έχει την ευθύνη για τους θανάτους και τις καταστροφές; Και τι σημαίνει «αναλαμβάνω τις ευθύνες εάν μου αποδοθούν» που είπε η κ. Δούρου;
Η ευθύνη είναι το κύτταρο της δημοκρατίας. Για την ακρίβεια, είναι αυτό που ξεχωρίζει τις δημοκρατίες από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Ο περιορισμός ή η κατάργηση της ελευθερίας του λόγου δεν λειτουργεί μόνον διά της σιωπής που επιβάλλει η λογοκρισία. Υπάρχει και η ανελευθερία των λέξεων που εκφέρονται χωρίς να σημαίνουν τίποτε, η λογοκρισία της ακατάσχετης φλυαρίας. Και τις ημέρες της τραγωδίας στη Δυτική Αττική τη ζήσαμε στις μεγάλες της δόξες – όχι ότι τις άλλες ημέρες αργεί. Το ζητούμενο ήταν η ευθύνη της πολιτείας. Και οι εκπρόσωποί της, οι λεγόμενοι «υπεύθυνοι» στην απλοελληνική, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να την αποσείσουν θολώνοντάς την, διαχέοντας τη σημασία της, ακυρώνοντάς την, κοινώς ακυρώνοντας εαυτούς και τον οργανισμό που υποτίθεται ότι υπηρετούν, το κράτος. Ο Χομπς στον «Λεβιάθαν» του το είχε προβλέψει από τον 16ο αιώνα. Οταν το κράτος αρνείται να αναλάβει την ευθύνη του, τότε η κοινωνία διαλύεται. Ο μόνος δρόμος είναι ο πόλεμος όλων εναντίον όλων. Οι σκηνές που είδαμε στο δημαρχείο της Μάνδρας ήταν μια μικρή παράσταση του μεγάλου έργου.
Η Ελλάδα είναι καθηλωμένη στις αναπηρίες της, διότι η ελληνική κοινωνία τελεί σε καθεστώς ενδόρρηξης. Είναι ο λόγος που η κρίση έγινε καθεστώς. Ο πόλεμος όλων εναντίον όλων έχει ξεσπάσει.
Και το καλύτερο: Το περιφερειακό συμβούλιο, που διεκόπη επίσης λόγω κλωτσοπατινάδας, κλήθηκε να συνεδριάσει όχι για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα αλλά για να βρει τρόπο να συνεδριάζει χωρίς γροθιές. Ενδόρρηξη είπατε; Ελάτε τώρα.
Έντυπη
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
