Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; - Του Διονύση Γουσέτη
Μέχρις ενός σημείου τον δικαιολογώ τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Από τη μια έχει να κάνει με τον κ. Τσίπρα. Ο κ. Τσίπρας έχει αποδείξει ότι πάνω από τα συμφέροντα της χώρας, της κοινωνίας, του κόμματός του, κάθε αριστερής αξίας που επικαλείται, ακόμα και των ίδιων των συντρόφων και συνεργατών του, τοποθετεί το προσωπικό του συμφέρον. Οι κωλοτούμπες, τα ψέματα, οι πολιτικές απάτες είναι τόσες που ο κ. Μητσοτάκης έφτασε στο σημείο να μην επιτρέψει ήχο στα τηλεοπτικά συνεργεία κατά τη συνάντησή του με τον κ. Τσίπρα για το Μακεδονικό, υπό τον φόβο της μετέπειτα διαστρέβλωσης και εκμετάλλευσης.
Από την άλλη, έχει να κάνει με το κόμμα που παρέλαβε. Ενα κόμμα της λαϊκής Δεξιάς, την κοινοβουλευτική ομάδα του οποίου δεν ελέγχει. Και καταλαβαίνει ότι ο κύριος στόχος που ο κ. Τσίπρας άνοιξε το Μακεδονικό είναι να δημιουργήσει εσωτερικό πρόβλημα στη Ν.Δ. για να γαντζωθεί στην εξουσία.
Μπορώ λοιπόν να δικαιολογήσω τη θέση του κ. Μητσοτάκη να αφήσει τους βουλευτές του να μετάσχουν στα μακεδονοφαγικά συλλαλητήρια κατά συνείδηση. Μπορώ να δικαιολογήσω μέχρι και τη θέση για αναβολή της επίλυσης του προβλήματος. Εκείνο που δεν μπορώ να δικαιολογήσω είναι η επιστροφή στην αδιάλλακτη θέση «όχι στη λέξη Μακεδονία». Θέση που κρίθηκε εθνικά επιζήμια σε διακομματικό επίπεδο το 2008 και εγκαταλείφθηκε υπέρ της σύνθετης ονομασίας. Ηδη από το 2005, ο Στέφανος Μάνος έγραφε: «Στην κοινή γνώμη έχει επικρατήσει η άποψη ότι ο “σφετερισμός” του ονόματος Μακεδονία είναι λόγος υψηλής ανησυχίας… [Ωστόσο] η FYROM έχει πληθυσμό μικρότερο από το 20% της Ελλάδας. Το Ακαθάριστο Εθνικό μας Προϊόν (που είναι μια καλή ένδειξη ισχύος) είναι 22 φορές μεγαλύτερο… Ετσι όπως είναι τα πράγματα, μόνο η FYROM θα μπορούσε να ανησυχεί, όχι εμείς».
Από τις διακηρύξεις του επίδοξου νέου πρωθυπουργού και από το προφίλ που δημιούργησε, πολλοί περιμένουν να πάρει την κυβέρνηση, με σκοπό τη δημιουργία ενός καινοτόμου μεταρρυθμιστικού πόλου. Τώρα δείχνει να θέλει να πάρει την κυβέρνηση μέσω της εκμετάλλευσης των εθνικιστικών διαδηλώσεων και του εθνικιστικού μίσους μιας πολλαπλά ηττημένης κοινωνίας. Μίσους που μοιραία στρέφεται και εναντίον της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αν πράγματι θέλει η κυβέρνησή του να υπηρετήσει τον καινοτόμο σκοπό που διακήρυξε, τότε μπαίνει το παλιό ερώτημα: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ή τα μέσα προσδιορίζουν τον σκοπό;
Έντυπη
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
