Χαρά και δυστυχία δύο όψεις του ίδιου νομίσματος - Του Χρήστου Μπουσιούτα
«Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες είναι όμοιες η μια με την άλλη.
Μα κάθε δυστυχισμένη οικογένεια έχει την δική της δυστυχία»
Τολστόι από «Άννα Καρένινα»
--------------------------------------------------
Η χαρά βρίσκει τρόπο να εκφραστεί και χωρίς την παρουσία κάποιου.
Δεν θέλει «ξαλάφρωμα» η ευτυχία.
Μπορείς να χοροπηδάς και να γελάς μόνος σου στην μέση του δρόμου. Το πολύ πολύ να σε πούνε παλαβό. Εσύ όμως ξέρεις…
Η δυστυχία θέλει μοίρασμα.
Θέλει αγκαλιά.
Θέλει ένα χτύπημα στην πλάτη.
Θέλει κουβέντα.
Θέλει έναν καλό λόγο, από κάπου να πιαστεί να πάρει ανάσα.
Έχει ανάγκη από επικοινωνία.
Τα αρνητικά συναισθήματα επιδρούν τοξικά μέσα μας και πρέπει να βγουν.
Υπάρχει πάντα ένα αόρατο νήμα που συνδέει εκείνα τα άτομα που υποφέρουν τα ίδια μαρτύρια.
Νοιώθουν ότι ανήκουν στον ίδιο κόσμο οι απελπισμένοι
οι φτωχοί
οι ανάπηροι
οι μαυροφορεμένοι
οι ασθενείς
οι κυνηγημένοι.
Όλοι αυτοί που έχουν εξοστρακιστεί στο περιθώριο.
Αυτή η επικοινωνία είναι το καταφύγιο της πίκρας, του φόβου και της μοναξιάς τους.
Είναι η βοήθεια για να κοιτάξουν κατάματα την ψυχή τους και να πάρουν το νήμα από την αρχή.
Είναι η δύναμη που χρειάζονται να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και να ισορροπήσουν στο δικό τους κενό.
Σε τούτο το περιθώριο διακλαδώνεται ένα δίκτυο με τους δικούς του άγραφους νόμους
τους δικούς του κανόνες
τα δικά του σινιάλα
τις δικές του ταχτικές.
Για να έρθει κοντά εκείνος, που αναζητά εκείνον που τρώγεται από τον ίδιο καημό, τους ίδιους κινδύνους, τις ίδιες αμαρτίες.
Ο πόνος ο μεγάλος ενώνει.
Ενώνει ανθρώπους άγνωστους μεταξύ τους που έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς τους την θλίψη
την απογοήτευση
την πίκρα
τον πόνο
την μοναξιά
την δυστυχία
την εγκατάλειψη
την απόρριψη
την χαμένη αξιοπρέπεια….
Βρίσκουν τον τρόπο να ανταλλάξουν ένα χέρι βοηθείας όλοι αυτοί που έχουν τον ίδιο καημό, τα ίδια πάθη.
Μέσα από αυτό το μοίρασμα βρίσκουν την δύναμη να πάψει ο πόνος να είναι καρφί, να γίνει μάθηση και να πάνε παρακάτω.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
