Το μήνυμα των εκλογών που δεν έλαβε ο Αλέξης Τσίπρας - Του Χρήστου Μπουσιούτα

Αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα και η προσωπική ήττα του Αλέξη Τσίπρα δείχνει σε όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας ότι κανείς ψηφοφόρος δεν είναι δεδομένος, ότι η πίστη και η στήριξη σε ένα κόμμα η στον αρχηγό του ούτε μόνιμη είναι ούτε διαρκής, όπως  από υπέρμετρη αλαζονεία και έπαρση ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας πίστευε.

Αυτή η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πάνω από όλα μια μεγάλη νίκη της Ελληνικής κοινωνίας που στέλνει ένα ηχηρό και αισιόδοξο μήνυμα.

Ότι η ψήφος, η αξιοπρέπεια και η περηφάνια

του Ελληνικού λαού

δεν εξαγοράζονται με ανήθικες παροχές της τελευταίας στιγμής.

Ότι μπορείς να καταστρέψεις και να διαλύσεις κόμματα, να εξαγοράσεις τις συνειδήσεις των βουλευτών τους για να κερδίσεις την ψήφο εμπιστοσύνης τους στην βουλή, αλλά ψήφο εμπιστοσύνης από τον λαό δεν θα πάρεις ποτέ πια, για να παραβιάζεις την δημοκρατία, τους θεσμούς και το κυριότερο:

Για να διχάσεις και να διαλύσεις για δεύτερη φορά την κοινωνία.

Μετά από αυτή του την ήττα, εύχομαι το μυαλό του να «πήξει» επιτέλους, βλέποντας τον λαό να του φτύνει στα μούτρα αυτό που λίγους μήνες πριν, το αγκάλιαζε με σεβασμό και πίστη.

Να τον κάνει να πάψει να πιστεύει ότι η  ψευτο-αριστερή του αντίληψη είναι η μόνη αλήθεια, στην οποία είναι υποχρεωμένοι να υποκλίνονται όλοι.

Αυτό του το στραπάτσο, να είναι η αρχή για να υπερνικήσει την αμετροέπειά του, την αλαζονεία του και τον κομπασμό του.

Ελπίζω αυτό το «εγώ δεν χάνω από αυτούς» που πίστευε και διακήρυττε στους συνεργάτες του, να γίνει το καλύτερό του μάθημα για το μέλλον, η αρχή της αμφισβήτησης της ηγεμονίας του στο κόμμα μετά τις βουλευτικές εκλογές, αλλά και της απήχησής του στην κοινωνία.

Η πεποίθησή του ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση πέρα από τον ίδιο, οι δηλώσεις του ότι: «Αν αποτύχω εγώ, θα έρθει η Χρυσή Αυγή», δείχνουν με ποιο τρόπο αντιλαμβάνεται την δημοκρατία, την ταπεινότητα και την σωφροσύνη.

«Εγώ εἰμι ὁ ἄρτος, ἐγώ εἰμι τὸ φῶς ,

ἐγώ  εἰμί ὁ ποιμὴν ὁ καλός.

Έγώ εἰμι τὸ Α καὶ τὸΩ, ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος»

Να καταλάβει ότι δεν μπορείς να ξεγελάς διαρκώς με κυνικά ψέματα και ουτοπίες έναν λαό που περίμενε από σένα ένα καλύτερο αύριο που του έταξες και δεν το έφερες ποτέ.

Ότι το κουτόχορτο που τάισες τον Ελληνικό λαό, μπορεί να το έφαγε τρεις φορές στο κοντινό παρελθόν, μια τον Γενάρη του 2015, άλλη μια στις 5 Ιουλίου του 2015 με το δημοψήφισμα-παρωδία και την τρίτη στις 20 Σεπτέμβρη του 2015 αλλά κούρασε, μπαγιάτεψε, χάλασε, βρόμισε.

Αυτή η ήττα, ελπίζω να τον αναγκάσει να βγάλει τις παρωπίδες του, να δει έξω από τον ευτυχισμένο μικρόκοσμό του, να έρθει αντιμέτωπος με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και να κοιτάξει στα μάτια έναν λαό που τόσο πολύ κορόιδεψε.

Να αντιληφθεί επιτέλους ότι  πολιτική

δεν είναι μόνο η ίντριγκα και η προπαγάνδα,

η αυθαιρεσία και οι συνταγματικές εκτροπές,

ούτε η κατασυκοφάντηση και η δαιμονοποίηση του αντιπάλου

είτε σαν πρόσωπο είτε σαν παράταξη

και πάνω από όλα δεν είναι η προσπάθεια εξόντωσης του

με θεμιτά η αθέμιτα μέσα.

Να καταλάβει ότι η πολιτική πρέπει να έχει σαν κέντρο της τον άνθρωπο και τα προβλήματα του, την χώρα και τον λαό της και όχι τα βασιλεμένα ιδανικά του, τις τριτοκοσμικές αντιλήψεις του, τις ψευδαισθήσεις του και την δική του προβολή και πολιτική επιβίωση.