Ποίηση: Απόστολου Βεργή, "Πατρίδα mon amour"
Πατρίδα mon amour
Ψάχνω μια λέξη για να αρχίσω να μιλώ.
Βοήθεια, μια ομπρέλα σας παρακαλώ
Ήρθε βροχή απ' τα βουνά
Ήρθε και μέλλον στο χωριό μας:
Σεπτή Ορθοδοξία και τα λοιπά
Μέσα σε δυο καθοδικές ακτίνες από φως
Προς μεσημέρι, προς τα εδώ και προς τα κει
Οι δέκα εντολές και οι πληγές τού νέου Φαραώ
Ή και το τίποτα
Και το επόμενο, το μεγαλύτερο κενό -
Πατρίδα mon amour, σκυθρωπή κι ουδέτερη
Και απ' την τελευταία φάση μακριά:
Ντροπή σας σίγουροι, ντροπή σας παντογνώστες
Οι μελλοθάνατοι σας χαιρετούν
Όντας περήφανοι, όντας αμετακίνητοι
Όντας ανάλαφροι φορείς καινούριων σπόρων:
Ήρθε η ώρα να μετατραπούν λάθη τού χθες
Σε ταπεινές αλλά κι αστείρευτες
Πηγές δημιουργίας.
Στάση πρώτη: Καλωσόρισμα
Και τελευταία ο αποχαιρετισμός.
Που λένε: “Στο καλό” - ευγενικά.
Γιατί, πατρίδα μας είναι και τα συντρίμμια μας
Οι πέτρες μας, τα δάκρυα και τα σχισμένα ρούχα μας
Ηλίθιε παρακοιμώμενε τού πουθενά
Είναι οι έρωτές μας που επαγρυπνούν
Κι αυτοί πατρίδα μας
Το κτήμα τού παππού, ο αργαλειός τής θείας -
Απ' το πρωί ξεχορταριάζουμε και διώχνουμε τη σκόνη.
Μα θα περάσουν από δω και άλλες Ύβρεις
Τούτος ο τόπος είναι νόστιμος, ευγενικός, αχνίζει
Και όσοι ζήσαμε πολλά απλώς ακούμε, περιμένουμε
Κι αργότερα κουνάμε τα μαντήλια μας
Κάθε που ο προπονητής αλλάζει -
Η Ρωμανία θα γυρίσει ως δασκάλα όμορφη
Πατρίδα μου, πατρίδα μας, δασκάλα μας
Ευγενική δασκάλα μας, κόκκινη παπαρούνα.
Απόστολος Βεργής
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
