Πρόλογος - Του Απόστολου Βεργή
Ποτέ δεν τελειώνει ένας πόλεμος. Φροντίζουν οι επόμενοι για την συνέχιση του, φροντίζουν οι καιροί για επαναφορές, αναμορφώσεις, εκσκαφές, εκπλήξεις. Κανένας πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ, ασυνεχής συνέχεια με άλλους πρωταγωνιστές αλλά με θέματα τα ίδια και τα ίδια: Γιατί εσείς κι όχι εμείς; Γιατί δικά σας κι όχι δικά μας; Γιατί να είστε οι καλοί εσείς κι όχι εμείς; Γιατί δικός μας ο Κάιν κι όχι δικός σας; - και άλλα τέτοια σε αναλογίες ευλογημένες από την μοντερνιά τής κάθε εποχής και φυσικά με γαρνιρίσματα: θρησκείες, ιδεολογίες, συνήθειες, επαφές, φαντάσματα - εντέλει ό,τι πει η προπαγάνδα συστηματικά και ανελέητα.
Ελένη, Χρυσόμαλλο Δέρας, όπιο, πετρέλαιο, θαμμένοι αριθμοί που κάποτε κληρώθηκαν σε λοταρία, σταφύλια τής μελαγχολίας και στο μέλλον βεβαιότατα η αθανασία είναι κάποια από τα προσχήματα κι ο κυνισμός των πιο αληθινών δημιουργών σε έλλειψη κατά τις δύσκολες στιγμές – τότε “πουλάνε” οι ευχές και τα ωραία λόγια πιο πολύ, καλά πουλούν και τα συνθήματα και τα καμώματα των οπαδών στου κόσμου τις κερκίδες.
Τα πάντα εξηγούνται με τις λογικές τής χρησιμοθηρίας: οι σκοτωμοί, οι βιασμοί, τα ψέματα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, κάθε παιδιού τα δάκρυα, κάθε δολοφονημένου τα οστά, κάθε ποτάμι μολυσμένο, κάθε καμμένο δάσος. Σαφέστατα μου λείπουν λόγια, θέλω να πω ακόμα πιο πολλά – όμως ο πόλεμος δεν επιτρέπει να 'σαι λάσκα κι εγώ έχω να κυβερνώ και το μυαλό μου. Έτσι, λοιπόν, σημείωσα λίγες αράδες για αρχή και έπεται συνέχεια:
α) Οι στρατηγοί δεν είναι ποιητές, γιαυτό και βιάζονται να αγοράσουν τάφους.
β) Κατά τον πόλεμο η μουσική ακούγεται σαν καταιγιδα.
γ) Η φήμη προηγείται, τα εξαπτέρυγα ακολουθούν όμως είναι το αποτέλεσμα που κλείνει το κουτί τής κάθε μάχης.
δ) Γενικεύοντας γίνεται κάθε μέρα Κρανίου Τόπος.
ε) Γνωρίζει τι ζητάει η σιωπή, δεν ζητιανεύει.
στ) Λεωνίδας, Αθανάσιος Διάκος, Σαμουήλ στο Κούγκι – σε τελική ανάλυση τούς νικητές τούς φτιάχνει η ιστορία και όχι τα αποτελέσματα στα πεδία των μαχών.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΗΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
