Ο Πύργος του Άιφελ με χιτζάμπ - Της Σώτης Τριανταφύλλου

Μια διαφήμιση ισλαμικών ενδυμάτων στα social media δείχνει τις ισλαμιστικές βλέψεις και την ύπνωση της Ευρώπης

Ο Πύργος του Άιφελ με χιτζάμπ© Instagram/ @merrachi

H ολλανδο-μαροκινή επιχείρηση «σεμνής μόδας» Merrachi δημοσίευσε χθες στα social media διαφημιστικό βίντεο 3D όπου ο Πύργος του Άιφελ εμφανίζεται ντυμένος με πράσινη χιτζάμπ. Ο τίτλος του βίντεο ήταν «Η γαλλική κυβέρνηση αγανακτεί για τον ερχομό της Merrachi στη Γαλλία»: πράγματι, η φίρμα που λειτουργεί διαδικτυακά από το 2020 και έχει έδρα το Άμστερνταμ ανοίγει τώρα κατάστημα στο Παρίσι. Ιδιοκτήτρια είναι η Μαροκινή Nada Merrachi η οποία κατασκευάζει «σεμνά» μοντέλα για μουσουλμάνες αξιοποιώντας την παράδοση της γιαγιάς και της θείας της που ήταν μοδίστρες στο Μαρόκο. Η Merrachi ισχυρίζεται ότι δίνει φωνή και προσφέρει ταπεινή κομψότητα στις πιστές μουσουλμάνες που φορούν μαντίλα.

Καθώς κανείς δεν δικαιούται να χρησιμοποιεί και να αλλοιώνει την εικόνα του Πύργου του Άιφελ για εμπορικούς σκοπούς χωρίς άδεια της διαχείρισης του μνημείου, υποθέτω ότι η επιχείρηση «σεμνών ενδυμάτων» ζήτησε άδεια από τον Δήμο του Παρισιού: συγχαίρω την κ. Hidalgo. Και σημειώνω ότι μέχρι τώρα καμιά επιχείρηση υψηλής ραπτικής δεν έντυσε τον Πύργο του Άιφελ με Dior, Channel, Hermès, Balenciaga ή Gauthier. Αλλά η Merrachi, εκτός του ότι επετέθη σε ένα σύμβολο της Γαλλίας, περιέλαβε στο βίντεο μια ψεύτικη καταγγελία: «Θυμάστε όταν οι Γάλλοι απαγόρευσαν τη χιτζάμπ;». Στην πραγματικότητα, η μαντίλα δεν επιτρέπεται στα σχολεία —όπου απαγορεύονται όλα τα θρησκευτικά σύμβολα— αλλά επιτρέπεται στον δημόσιο χώρο. Παράνομη είναι η μπούρκα, δηλαδή η κάλυψη του προσώπου, αν και στην πράξη ούτε αυτή η παρανομία διώκεται.

Η διαφήμιση της Merrachi προκάλεσε πλήθος σχολίων, τα περισσότερα εκ των οποίων προέρχονταν από μουσουλμάνους οι οποίοι έγραφαν «Το Παρίσι έγινε μουσουλμανικό και είμαστε υπερήφανοι», ενώ υπήρχαν μερικά ειρωνικά («Ο Πύργος του Άιφελ είναι ωραιότερος με χιτζάμπ») και άλλα οργισμένα («Όποιος αντιδρά σε τέτοιες εικόνες, θεωρείται φασίστας;»). Η διαμάχη συνεχίστηκε στο Χ όπου μουσουλμάνοι και αριστεροί χρήστες ζητούσαν την «απαγόρευση» της μαντίλας και για τις Καθολικές μοναχές προκειμένου να υπάρξει ισότητα. Αλλά, όπως είναι φυσικό, πολλοί χρήστες διαμαρτυρήθηκαν για μια ακόμα ισλαμιστική πρόκληση και για την υποταγή της Γαλλίας στις ισλαμικές απαιτήσεις. Το πράγμα μπερδεύτηκε περισσότερο επειδή οι αντιδράσεις, πρωτίστως από την «ακροδεξιά», πυροδότησαν αντιγαλλικό αίσθημα: αντί οι Ευρωπαίοι να στηρίξουν τους Γάλλους που πασχίζουν, όχι χωρίς ηττοπάθεια, να διατηρήσουν το κοσμικό κράτος και τις δημοκρατικές τους αξίες, τους κατηγορούν για ισλαμοφοβία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που επιμένουν να μην παραδέχονται όσα εκτυλίσσονται στην Ευρώπη και να βρίσκουν τέτοιες πρωτοβουλίες ευφάνταστες και χαριτωμένες.

Η ανάρτηση της διαφήμισης συμπίπτει με το Ραμαζάνι κατά τη διάρκεια του οποίου κάθε χρόνο αυξάνεται η κατανάλωση μουσουλμανικών ενδυμάτων και εντείνεται η προπαγάνδα για τη «συμπερίληψη». Με αυτόν τον woke όρο, το πολιτικό Ισλάμ προωθεί την ιδέα της χιτζάμπ στον αθλητισμό, καταγγέλλει τον περιορισμό της μπούρκας στον δημόσιο χώρο και ευαισθητοποιεί το κοινό έναντι της ισλαμοφοβίας. Σε όλα αυτά σημειώνει επιτυχία ενώ οι Ευρωπαίοι, όλοι εμείς, ζαρώνουμε τρομαγμένοι στη γωνία.

Athens Voice