Έρχονται οι Ρώσοι - Του Μανόλη Καψή

Όπως και να το δεις, η Καρυστιανού υπερέχει. Δηλαδή τι να περιμένεις από τον Τσίπρα; Ποια έκπληξη περιμένεις; Άντε και να πάρει την Ελένη Αυλωνίτου και τον Καραμέρο (που εκλιπαρεί) και να αφήσει πίσω στο περίμενε και τον Μπαλάφα και τον Στούμπο και τον Μπαλαφάρα ως παλιούς αριστερούς λίγο παρωχημένους, που δεν κολλάνε στον "ΣΥΡΙΖΑ plus" που ετοιμάζει. Σιγά την έκπληξη.

 Πιο μεγάλη έκπληξη είναι η επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ της Θεοδώρας Τζάκρη, αφού ψαχνόταν και φλέρταρε με όποιο κόμμα, κίνημα, κίνηση, σύλλογο ή ποδοσφαιρική ομάδα εν ανάγκη αδελφέ, δραστηριοποιείται αριστερά της Νέας Δημοκρατίας και αναζητά  εκπρόσωπο.

 Ενώ η Μαρία Καρυστιανού; Και τον επιχειρηματία από την Αγία Πετρούπουλη που θαυμάζει τον Πούτιν μας έφερε και τον δημοσιογράφο από τη Μόσχα που πάντα θαύμαζε τον Πούτιν και τις πολιτικές του θα τοποθετήσει εκπρόσωπο τύπου. Σε αυτούς προσθέστε και έναν ηθοποιό που έκανε καριέρα λέει στις βιντεοκασέτες του 80 και τώρα μαθαίνει ρώσικα- λίγο μικρό το βιογραφικό το ξέρω, αλλά θα προστεθούν σύντομα και άλλα φιλολογικά κυρίως στοιχεία-  και έναν επιχειρηματία που κάνει μπίζνες με τη Μόσχα στη Μέση Ανατολή και ένα αντιεμβολιαστή, που συμμετέχει –διαβάζω-  ενεργά στο Αντινεοταξικό Κίνημα "Πανελλήνια Δημοκρατική Ιαχή, που παρουσιάζεται με το αρτικόλεξο ΠΑΝ.ΔΗΜ.ΙΑ. παρακαλώ (υπέροχα όλα, και το αντι-νεοταξικό και η Ιαχή και η Πανδημία).

 Συγνώμη αλλά τι να σου κάνει ο Γιαννούλης μετά;

 Αν τώρα είστε τίποτα φιλύποπτοι και βλέπετε "δάχτυλο της Μόσχας" στην υπόθεση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, τότε είστε μάλλον φιλύποπτοι, γεγονός όμως που το ξέρετε ήδη, σιγά  την είδηση. Προσωπικά δεν έχω στοιχεία για να συνεισφέρω στην υπόθεση, πέραν από μερικές @@@@ που μου ξέφευγαν κάθε φορά που άκουγα τον Θανάση Αυγερινό να μεταφέρει το "ρεπορτάζ" από τη Ρωσία, ήδη από την εποχή της εισβολής του καθεστώτος στην Κριμαία, δεν γνωρίζω δηλαδή κάτι άλλο πέραν των όσων ήδη γνωρίζετε κι εσείς από τις ειδήσεις για να διατυπώσω μια τόσο βαριά κατηγορία. Θα περιμένω όμως με μεγάλο ενδιαφέρον τα όσα θα πει η κ. Καρυστιανού για τις υποθέσεις που ενδιαφέρουν ειδικά τη Μόσχα , δηλαδή την εισβολή στην Ουκρανία.

 Το ερώτημα άλλωστε δεν είναι (μόνο) ποια είναι η σχέση του νέου κόμματος με μια άλλη χώρα και μια ξένη κυβέρνηση, ερώτημα άλλωστε που διατυπώνεται προφανώς με διάθεση υπονομευτική από τους αντιπάλους της νέας προέδρου και εν πάση περιπτώσει πολύ δύσκολα μπορεί να απαντηθεί με στοιχεία.

 Το κρίσιμο ερώτημα είναι μια παραλλαγή του άλλου "μεγάλου ερωτήματος" που έχει θέσει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, για να το απαντήσει προφανώς ο ίδιος (ποιος άλλος δηλαδή να το απαντήσει;). Δηλαδή αν η Ελλάδα είναι διακυβερνήσιμη. Γιατί ανεξαρτήτως των επιχειρημάτων που έχουν ακουστεί μέχρι στιγμής, επιχειρήματα που εδράζονται στην συγκυρία και στις δημοσκοπήσεις (που όμως αλλάζουν και θα το δούμε τους επόμενους μήνες), το γεγονός ότι στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο ψήφος των πολιτών κατευθύνεται πλέον σε κάθε είδους παρδαλό και ανυπόληπτο κόμμα, καθιστά όντως τις χώρες αυτές, και την Ελλάδα, δύσκολα διακυβερνήσιμες.

 Στην Γαλλία, το μετριοπαθές Κέντρο, είτε στη δεξιά είτε στην αριστερή του εκδοχή έχει συρρικνωθεί σε ποσοστά της τάξης του 20%, και την ψήφο των πολιτών διεκδικούν ένα κόμμα της άκρας, ξενοφοβικής Δεξιάς, με φασιστικό παρελθόν και κρυφές διασυνδέσεις με τη Μόσχα, και μια παλαβή εκδοχή της αντισυστημικής, αντισημιτικής αριστεράς, που κάνει ότι μπορεί για να οδηγηθεί και η Γαλλία στο ΔΝΤ.

 Στη Γερμανία οι νεοναζί πρελαύνουν και τα παραδοσιακά κόμματα των Σοσιαλδημοκρατών και των Χριστιανοδημοκρατών υποχωρούν. Στη Μεγάλη Βρετανία τα ίδια. Οι Εργατικοί χάνουν παντού, οι Συντηρητικοί βιώνουν τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία τους (κι αυτοί αν έχουν ιστορία). Ανεβαίνουν ο γελοίος Φάραντζ , πρωτεργάτης του Brexit (που έχει προκαλέσει μείωση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ από 4 έως 8% υπολογίζει ο Economist), ταυτόχρονα με τους Πράσινους, που στην ουσία είναι Κόκκινοι και θέλουν να σταματήσει κάθε είδους έργο, κάθε κατασκευή, κάθε εργοτάξιο στη Μεγάλη Βρετανία.

 Στην Ελλάδα, ακόμα και το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα- που όπως δήλωσε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος στο ντοκιμαντέρ του Σκάι ήταν τόσο προετοιμασμένος στις λεπτομέρειες της διαπραγμάτευσης, όσο και η Μέρκελ, και το είπε όλο αυτό χωρίς να πέσει κάτω από τα γέλια, μην το υποτιμάτε αυτό, κρατείστε το- ακόμα λοιπόν και το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα,  μπροστά στα διάφορα σχήματα που δραστηριοποιούνται είτε δεξιά της Νέας Δημοκρατίας είτε αριστερά του ΠΑΣΟΚ, μοιάζει με μνημείο σοβαρότητας και προγραμματικής αξιοπιστίας. Πώς εξηγείται το φαινόμενο;

 Η συνήθης απάντηση των αριστερών αναλυτών είναι οι ανισότητες. Αλλοι αποδίδουν το φαινόμενο στη μετανάστευση, άλλοι στα κοινωνικά δίκτυα και στην τοξικότητα που πυροδοτεί και μεταδίδει. Όλες οι ερμηνείες μοιάζουν να προσφέρουν ένα στοιχείο για την κατανόηση του φαινομένου, καμία δεν μοιάζει από μόνη της πειστική. 

 Για όσους πάντως αδιαφορούν για την πολιτική σταθερότητα και θέλουν οπωσδήποτε να στείλουν μήνυμα διαμαρτυρίας, έχω κακά νέα. Το αντινεοταξικό κίνημα Πανελλήνια Δημοκρατική Ιαχή (Πανδημία) δεν θα κατέβει στις εκλογές, θα ενωθεί με το κόμμα Καρυστιανου. Υπάρχει όμως πάντα το Ελληνικό Λευκό Κίνημα Σημερινής Ιδεολογίας, όπως υπάρχει και το ΕΥ- Κίνηση, που μπορούν ωραιότατα να ψηφίσουν. 

Capital.gr