Nina Litvinova: In Memoriam
Φωτό: Facebook
«Σας αγαπώ όλους και σας σκέφτομαι. Αλλά πρέπει να φύγω. Δεν αντέχω άλλο να ζω. Από τότε που ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία και σκοτώνει αθώους ανθρώπους και εδώ στην πατρίδα δεν σταματά να φυλακίζει χιλιάδες πολίτες που υποφέρουν και πεθαίνουν στη φυλακή απλώς επειδή, όπως εγώ, είναι κατά του πολέμου και κατά των δολοφονιών. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να τους βοηθήσω. Η Ζένια [Ευγκένια] Μπέρκοβιτς, η Σβετλάνα Πετριτσούκ, η Καρίνα Τσούρκαν και χιλιάδες άλλες υποφέρουν και πεθαίνουν πίσω από τα κάγκελα. Προσπάθησα να τις βοηθήσω, αλλά οι δυνάμεις μου έχουν εξαντληθεί και βασανίζομαι μέρα νύχτα από την αδυναμία μου.
Ντρέπομαι, αλλά παραιτήθηκα. Σας παρακαλώ, συγχωρέστε με».
Αυτό ήταν το σημείωμα που άφησε η Ρωσίδα ακτιβίστρια και ωκεανολόγος Νίνα Λιτβίνοβα πριν αφαιρέσει τη ζωή της στις 12 Μαίου.
Μολονότι η Νίνα ήταν εγγονή του Maxim Litvinov Λαϊκού Επιτρόπου Εξωτερικών του Στάλιν τη δεκαετία του 1930, (πριν αποπεμφθεί με συνοπτικές διαδικασίες από τον ίδιο τον πατερούλη!), αυτή κι ο αδελφός της Πάβελ δεν έπαψαν ποτέ να αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες στην πατρίδα τους.
Συγκεκριμένα, ο Φυσικομαθηματικός Pavel Litvinov ήταν ένας από τους οκτώ αντιφρονούντες που είχαν το θάρρος να διαμαρτυρηθούν στην Κόκκινη Πλατεία το 1968 ενάντια στη σοβιετική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία. Τα πλακάτ που κρατούσαν έγραφαν: «Για τη δική σας ελευθερία και τη δική μας».
Η διαμαρτυρία τους δεν κράτησε παρά λίγα λεπτά, πριν η KGB ορμήσει να τους χτυπήσει και να τους συλλάβει. Βασανίστηκε και καταδικάστηκε σε πενταετή εκτόπιση στη Σιβηρία και σε «ψυχιατρική θεραπεία». Η υγεία του κλονίστηκε από τις κακουχίες.
Μετά την έκτιση της ποινής του, η κυβέρνηση του έδωσε δύο επιλογές: ή θα τον φυλάκιζαν εκ νέου ή θα έπρεπε να εγκαταλείψει τη χώρα. Προτίμησε το δεύτερο.
Εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ, από όπου συνέχισε την καριέρα του και τον αγώνα του για ελευθερία στην αγαπημένη του πατρίδα. Σήμερα είναι 84 ετών.
Η Νίνα αφετέρου, τέσσερα χρόνια μικρότερη, συνέχισε τη διαμαρτυρία και τον αγώνα της από το δικό της μετερίζι. Δεν εγκατέλειψε τη γενέτειρα και επί σαράντα και πλέον χρόνια ήταν πάντα πονοκέφαλος τόσο για την κομμουνιστική ΕΣΣΔ, όσο και για τη μετέπειτα Ρωσία του Πούτιν.
Σύμφωνα με το Sota News, διάβαζε και διένειμε σαμιζντάτ [σ.σ. λογοκριμένα και παράνομα κείμενα] ανατύπωνε το Chronicle of Current Events (Χρονικό των Τρεχόντων Γεγονότων), παρευρισκόταν σε δίκες, επισκεπτόταν τον αδελφό της και άλλους αντιφρονούντες στην εξορία και παρέδιδε γράμματα, βιβλία και δέματα φροντίδας.
Σε όλη της τη ζωή η Νίνα ήταν ταγμένη σε έναν σκοπό: να βοηθά τους πολιτικούς κρατούμενους. Την εποχή της ΕΣΣΔ βοηθούσε τους ίδιους και τις οικογένειές τους, ενώ όσο της επιτρεπόταν επισκεπτόταν τον εξόριστο στη Σιβηρία αδελφό της.
Τα τελευταία χρόνια, μαζί με άλλους ακτιβιστές, ταξίδεψε στο Πετροζαβόντσκ για τις δίκες του διακεκριμένου ιστορικού και ακτιβιστή Γιούρι Ντμιτρίεφ, γνωστού μελετητή των εγκλημάτων της σταλινικής περιόδου, ο οποίος συντέλεσε στην αποκάλυψη ομαδικών τάφων χιλιάδων ανθρώπων. Μετά από μία σειρά συλλήψεων και δικών, το 2021 καταδικάστηκε σε 15ετή κάθειρξη σε σωφρονιστικό κατάστημα υψίστης ασφαλείας. Σήμερα κρατείται σε φυλακή της Μορδοβίας, ενώ μετά από πολλαπλές τιμωρίες και απομόνωση η υγεία του έχει κλονιστεί δραματικά, χωρίς να του παρέχεται η παραμικρή ιατρική φροντίδα, μολονότι έχει δημιουργηθεί διεθνής εκστρατεία για την απελευθέρωσή του.
Η Νίνα ήταν πάντα εκεί, καταθέτοντας, καταγράφοντας, οργανώνοντας...
Παρακολούθησε επίσης τις ακροάσεις του Όλεγκ Ορλόφ, προέδρου του Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Memorial, σφοδρού επικριτή του πολέμου εναντίον της Ουκρανίας, καταγγέλλοντας εγκλήματα κατά αμάχων, και στηλιτευτή του αυταρχικού καθεστώτος Πούτιν. Το 2024 καταδικάστηκε σε δυόμιση χρόνια φυλάκιση με την κατηγορία της δυσφήμισης του ρωσικού στρατού!
Η Νίνα ήταν πάντα εκεί…
Η Ζένια (Ευγκένια) Μπέρκοβιτς, βραβευμένη Ρωσίδα σκηνοθέτις, θεατρική συγγραφέας και ποιήτρια, συνελήφθη τον Μάιο του 2023 και καταδικάστηκε από στρατιωτικό δικαστήριο της Μόσχας σε 6 χρόνια φυλάκισης με την κατηγορία της «δικαιολόγησης της τρομοκρατίας», αναφορικά με ένα έργο της για τον ISIS, που στην ουσία ήταν κατά της ριζοσπαστικοποίησης.
Η Νίνα ήταν πάλι εκεί…
Παρούσα ήταν και στη δίκη της Όλγα Μπέντας, παρέχοντάς της σημαντική βοήθεια και συμπαράσταση. Η Μπέντας είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων υπέρ του Ναβάλνι και κατηγορήθηκε ότι χτύπησε αστυνομικό. Επιπλέον, κατηγορήθηκε για φιλοουκρανική προπαγάνδα. Το 2021 καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση.
Η Νίνα συμπαραστάθηκε σε πολλούς ακόμα γνωστούς και άγνωστους πολιτικούς κρατούμενους, διανύοντας τεράστιες αποστάσεις και καταθέτοντας την ψυχή της στον αγώνα για δικαίωση και δικαιοσύνη.
Ωστόσο, ο πόλεμος κατά της Ουκρανίας καθώς και οι διώξεις των διαφωνούντων με αυτόν μέσα στην ίδια της τη χώρα ήταν αυτά που την έφεραν στα όριά της. Είχε πλέον φτάσει στο μη περαιτέρω. Η θλίψη, η απογοήτευση και η κούραση την είχαν καταβάλει δραματικά. Οι δυνάμεις και οι αντοχές της εξαντλήθηκαν. Δεν είχε πια το σθένος να προσφέρει άλλο – εκείνη που είχε προσφέρει τα πάντα! - κι αυτό δεν μπόρεσε να το συγχωρήσει στον εαυτό της. Ένα τελευταίο μόνο της είχε απομείνει και το θυσίασε κι αυτό: η ίδια της η ζωή…
«Ο άγγελός μου, η αδελφή μου Νίνα, έφυγε…», ανακοίνωσε με σπαραγμό ο Πάβελ.
Και η αποφυλακισμένη πλέον Μπέντας: «Ο Φύλακας Άγγελός μου, η Νινότσκα μου. Η γυναίκα που ήταν δίπλα μου στις πιο δύσκολες στιγμές μου. Έγινες οικογένειά μου. Θα σε θυμάμαι πάντα…»
Όμως Πάβελ, Όλγα, Γιούρι, Όλεγκ, Ζένια και όλοι εσείς που γνωρίσατε καλά τη Νίνα ετούτο να θυμάστε: υπάρχουν άνθρωποι που με το λόγο και τα έργα τους γίνονται δρομοδείχτες και οργοτόμοι. Άνθρωποι που σαν μικροί φάροι καθοδηγούν τους λαούς και ωθούν την κοινωνία ένα βήμα παραπέρα∙ πάση θυσία και με οποιοδήποτε κόστος - ακόμα και με την ίδια τους τη ζωή. Και το δίκιο αργά ή γρήγορα πάντα νικά.
Το καλύτερο μνημόσυνο γι’ αυτούς τους ανθρώπους -ας το θυμόμαστε όλοι! - δεν είναι τα δάκρυα. Είναι η συνέχιση του αγώνα και του έργου τους. Ακριβώς αυτό θα ήθελε και η Νίνα…
Σημείωση: Τα Ρωσικά προπαγανδιστικά Μέσα ανέφεραν την αυτοκτονία, αρνήθηκαν όμως να δημοσιεύσουν το σημείωμα της Νίνας, το περιεχόμενο του οποίου γνωστοποιήθηκε στο Facebook από τη δημοσιογράφο και συγγενή της, Maria Slonim.
Info:
https://www.human-rights-year.com/de/
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
