|
 Μοναδική ατμόσφαιρα και αστικά «παραμύθια» στο μουσείο της Ερμούπολης αφιερωμένο στη μεγάλη ηθοποιό
Είχε έναν χαρακτήρα ατίθασο κι ένα απίστευτο μπρίο, είτε έπαιζε Ιουλιέτα είτε Αντιγόνη του Σοφοκλή. Ηταν γεννημένη θεατρίνα, αυτή η αστραφτερή, φουριόζα γυναίκα που στο διάβα της ακόμη κι ο αλαζονικός ο Ερωτας παραμέριζε για να περάσει. Μόνο που μόλις τον προσπερνούσε, γύριζε πίσω και τον τράβαγε απ’ το ατίθασο τσουλούφι του, επιδεικνύοντας πότε την κατακτητική της θηλυκότητα και πότε την ωριμότητα που έχουν συνήθως οι χορτασμένες γυναίκες. Και η μεγάλη μας Κυβέλη έζησε μια ζωή χορτάτη, αναμειγνύοντας σαν αυθεντική Σμυρνιά (γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1888) μυρωδιές από μπαχαρικά με μυρωδιές από το θέατρο, τον έρωτα και την πολιτική.
Φέτος συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την ίδρυση του Ινστιτούτου Κυβέλη στην Ερμούπολη της Σύρου. Ενα μουσείο ενοχών και αθωότητας. Ναι, στη Σύρο, όπου το 1904, στο θέατρο Απόλλων, η Κυβέλη έπαιξε μαζί με τον Μήτσο Μυράτ, τον πρώτο σύζυγό της, ξεσηκώνοντας με την ερμηνεία της τους θεατρόφιλους της εποχής. Αν τούτο το καλοκαίρι βρεθείτε στην Ερμούπολη, μη διστάσετε να διαβείτε την καγκελόπορτα του Ινστιτούτου, με χαραγμένα τα αρχικά Κ και Π ( Κυβέλη–Παπανδρέου). Κι ελεύθερα φανταστείτε την πληθωρική αυτή γυναίκα αγκαλιά με τον αείμνηστο Γεώργιο Παπανδρέου. Μαζί του πορεύτηκε 20 χρόνια, για να τον παντρευτεί τελικά το 1939. Για χάρη του εγκατέλειψε το θέατρο και σε καιρούς ναζιστικούς τον ακολούθησε στη Μέση Ανατολή για να τον δει να ορκίζεται στην Αίγυπτο πρωθυπουργός της Ελλάδας. Στην πατρίδα και στο θέατρο, η Κυβέλη επέστρεψε αργότερα, επιλέγοντας, χωρισμένη πια με τον Παπανδρέου, να παίξει Λυσιστράτη στο Ηρώδειο, το 1951.
Κι ύστερα μπείτε στο βιωματικό μουσείο. Δείτε το σαν μια κομψή θεατρική σκηνή. Μην εκπλαγείτε αν εκείνη τη στιγμή η Κυβέλη σάς υποδεχτεί καθισμένη στο ανάκλιντρό της! Περιπλανηθείτε. Σας περιμένουν η φωτοθήκη, η ταινιοθήκη, η προσωπική της αλληλογραφία, ένα φόρεμα, ένα δώρο από τον Βενιζέλο. Σκεφτείτε την καθισμένη στο γραφείο του Παπανδρέου να γράφει στον Αλμπέρ Καμί. Την έθελγε ο φανταστικός μονόλογος. Εδειχνε να συμπονά τον χτυπημένο από τη φυματίωση Καμί. Ηταν φυματικός και ο Γεώργιος Παπανδρέου, του έγραφε. «Αυτή η αρρώστια του χάριζε διαύγεια, ερωτισμό κι έναν πυρετώδη οίστρο. Αλμπέρ, η ψυχή δεν σκέφτεται χωρίς φαντάσματα, κι εσείς κι εγώ περάσαμε όλων των μορφών τις τυραννίες, το ρήγμα σημασίας και νοήματος».
Συσσώρευση μνήμης και αίσθηση συνέχειας! Ισως ό,τι πιο σπουδαίο για την Κυβέλη, η υπερπροσφορά μιας ομάδας ανθρώπων που με επικεφαλής τη δισέγγονή της Βαλεντίνη Ποταμιάνου παλεύουν με την αύρα της, αφήνοντάς την σε στιγμές χειμερινής μοναξιάς να αγναντεύει από τα παραθύρια του Ινστιτούτου τη Μεσόγειο. Κάποτε τη διέσχισε με ψαροκάικο για την αγάπη ενός άνδρα και μόνο.
|
