Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος κατακτά την Κωνσταντινούπολη με την "Προμηθειάδα" - της Ιωάννας Μπλάτσου

Κωνσταντινούπολη 2010, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

Η «Προμηθειάδα» του Θεόδωρου Τερζόπουλου (26-28 Ιουλίου), βασισμένη στην αισχύλεια τραγωδία του «Προμηθέα Δεσμώτη», ένα από τα πιο σημαντικά και προβεβλημένα γεγονότα της διοργάνωσης. Αφίσες μέσα στην πόλη και διαφημιστικά στην τηλεόραση ενημερώνουν το κοινό για το πολυαναμενόμενο γεγονός. Η πρεμιέρα έχει οριστεί για τη Δευτέρα 26 Ιουλίου στις 9.00 μ.μ. Η διαδρομή ως το κάστρο Ρούμελι-Χισάρι στο Βόσπορο, όπου θα ανεβεί η παράσταση του θεάτρου Αττις, θυμίζει πολύ τη βόλτα στη δική μας παραλιακή, αν εξαιρέσεις τα γιαλια, τις αριστοκρατικές ξύλινες βίλες δίπλα στη θάλασσα. Όπως και τις συνεχόμενες φωτισμένες φωτογραφίες του Κεμάλ Ατατούρκ στη λεωφόρο Ντολμάμπαχτσέ, από το ύψος του ανακτόρου του Ντολμάμπαχτσέ ως το παλάτι του Σιραγκάν, οι οποίες δεν αφήνουν καμία αμφιβολία στον επισκέπτη ότι βρίσκεται στη μετα-Κεμαλική Τουρκία.

Στις 8.45 μ.μ. οι πύλες του ιστορικού κάστρου κυριολεκτικά ανοίγουν για να υποδεχθούν το πολυπληθές και κυρίως νεανικό κοινό. Ακούγονται σειρήνες και πυροβολισμοί. Η performance του Θεόδωρου Τερζόπουλου έχει ήδη αρχίσει. Παίρνουμε τις θέσεις μας στο ανοιχτό θέατρο που φιλοξενεί το κάστρο. Η σκηνική εγκατάσταση του Γιάννη Κουνέλλη είναι διαφορετική από κείνη στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας, όπου πρωτοπαρουσιάστηκε η παράσταση στις 9 και 10 Ιουλίου. Εδώ, την κυκλική σκηνή καλύπτουν 60.000 γυαλιά οράσεως, πάνω στα οποία σε λίγο θα παίξουν οι ηθοποιοί. Ξαφνικά, μια αστραπή κάνει ζικ-ζακ στον ορίζοντα του κάστρου και το φως της αντανακλάται πάνω στους φακούς των γυαλιών. Οι πρώτες παχιές στάλες βροχής ακολουθούν το νόμο της βαρύτητας για να ακολουθήσει κυριολεκτικά κατακλυσμός. Ο κόσμος παραμένει στις θέσεις του. Τώρα πια, τα φώτα της σκηνής έχουν σβήσει και οι αστραπές προσδίδουν ένα απόκοσμο φως στη σκηνική εγκατάσταση του Κουνέλλη. Οι διοργανωτές ανακοινώνουν ότι δεν θα πραγματοποιηθεί η παράσταση και καλούν τους θεατές να επανέλθουν τις δύο επόμενες μέρες που θα εξακολουθεί να παίζεται.

Την επόμενη μέρα, επιστροφή πάλι στο κάστρο Ρούμελι-Χισάρι μαζί με ορδές νεαρόκοσμου. Ρωτάω μια παρέα νεαρών πως και ήρθαν να δουν την παράσταση του Τερζόπουλου και μου είπαν ότι γνωρίζουν τη δουλειά του από το Φεστιβάλ Θεάτρου που διοργανώνεται κάθε χρόνο στην Πόλη. Αχά, οπότε δεν είναι καθόλου τυχαία αυτή η κοσμοσυρροή. Ούτε και οι επευφημίες και το παρατεταμένο χειροκρότημα στο τέλος της παράστασης. Τους έχει κατακτήσει τους Τούρκους με την τέχνη του ο Θεόδωρος Τερζόπουλος. Μετά το πεντάλεπτο χειροκρότημα, ο σκηνοθέτης ζητά από το κοινό να κάνει ησυχία και δίνει το λόγο στον Τούρκο ηθοποιό του, τον Γιετκίν Ντικινσιλέρ, που έπαιξε τον Προμηθέα, να απευθύνει στο κοινό την ερώτηση-επωδό της παράστασης: «Θα ‘ρθει μια μέρα;» ρωτά στα τουρκικά ο Ντικινσιλέρ. «Evet!», δηλαδή «ναι», απαντούν οι θεατές. Με μια παράφραση αυτής της επωδού, υποδέχθηκε και ο τουρκικός Τύπος την ελληνική παράσταση με το πολυεθνικό καστ ηθοποιών (Ελληνες, Γερμανοί, Τούρκοι): «Ηρθε αυτή η μέρα για το θέατρο».

Η παράσταση του Θ. Τερζόπουλου ταξιδεύει αυτό το Σαββατοκύριακο στον τρίτο και τελευταίο προορισμό της, το Εσσεν της Γερμανίας. Εκεί, και πάλι η σκηνική εγκατάσταση του Γιάννη Κουνέλλη θα είναι διαφορετική: οι ηθοποιοί θα παίζουν πάνω σε κάρβουνα ανάμεσα σε δύο βαγονέτα τραίνου μέσα στα οποία θα κρέμονται κομμάτια κρέατος. Τα εισιτήρια είναι ήδη προπωλημένα.

3/8/2010

protagon.gr