Στον Άγιο Παντελεήμονα - του Κώστα Γιαννακίδη
Οχι, δεν είναι μόνο Χρυσαυγίτες. Εχει και απλούς κατοίκους της περιοχής. Και είναι εμφανώς αγανακτισμένοι. Δεν ξέρω αν ο θυμός είναι η λύση στο πρόβλημα τους αλλά και δεν μπορώ να αγνοήσω την ύπαρξη του. Ισως πάλι να θέτουν το δίκο τους υπό αμφισβήτηση όταν δίνουν τη φωνή τους στον τύπο με τα μαύρα που φωνάζει «Εξω οι ξένοι από την Ελλάδα.» Τελικά δεν κοιτάμε το πρόβλημα αλλά μένουμε να διαφωνούμε για τους τρόπους αντιμετώπισής του.
Βρίσκομαι στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα. Πίσω μου είναι μία Σομαλή με το μικρό της, περιμένουν το λεωφορείο. Στο πάρκο Ρώσοι παίζουν σκάκι και ντάμα. Ανάμεσα στα κάγκελα ενός μπαλκονιού μόλις που φαίνεται μία κρυμμένη ματιά. Και στην πλατεία αρχίζει να μαζεύεται κόσμος. Οι περισσότεροι είναι απλοί άνθρωποι, ηλικιωμένοι, καταστηματάρχες, έχει και εφήβους, έχει και χρυσαυγίτες. Τα μεγάφωνα παίζουν τραγούδια «πατριωτικού» περιεχομένου, θυμούνται τον Κολοκοτρώνη και τον Μακρυγιάννη. Ξαφνικά παίζει και ένα αντάρτικο.
Οι συγκεντρωθέντες τα βάζουν με όλους. Με τους ξένους, τον δήμαρχο, τα κόμματα, το μνημόνιο και το ΔΝΤ. Θέλουν λύση αλλά αδυνατούν να την υποδείξουν. Είναι από τα προβλήματα που μπορείς να περιγράψεις με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες αλλά δεν μπορείς να φωτίσεις τη λύση τους. Συζητώ με καταστηματάρχες. Μου περιγράφουν όλοι το ίδιο: για συμμορίες που δέρνονται μέσα στη βρώμα, για διαμερίσματα που ξεχειλίζουν ανθρώπους και ακαθαρσίες. Μου μιλούν για φόβο. Από τα μεγάφωνα ο παπάς ζητεί να επιστρέψουμε στις ελληνικές παραδόσεις και να αποκηρύξουμε τη βία. Οι αστυνομικοί χασμουριούνται. Δύο πυροσβέστες ξεκαρδίζονται στα γέλια. Πέρασε ένα λεωφορείο γεμάτο με μετανάστες. Δεν ξέρω αν ήταν νόμιμοι ή λαθραίοι αλλά όλοι προς την ίδια κατεύθυνση πήγαν.
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
