Η αθέατη πλευρά: οι ασιατικές χώρες υποδοχής μεταναστών - της Καίτης Βασιλάκου
Το θέαμα των εξαθλιωμένων συνανθρώπων μας που έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα τους για να βρουν καλύτερη τύχη στη Δύση, είναι η νέα πραγματικότητα της εποχής μας και φαίνεται πως αυτοί που κινούν τη νήματα της παγκόσμιας οικονομίας έχουν τους λόγους τους να ενθαρρύνουν υπογείως αυτές τις μαζικές μεταναστεύσεις παρά τη δυσφορία των πολιτών που άλλοτε λυπούνται και άλλοτε ανησυχούν με την πλημμυρίδα των ξένων που έχουν κατακλύσει το δυτικό κόσμο.
Αυτό ωστόσο που δεν ξέρουμε οι περισσότεροι από μας είναι ότι το φαινόμενο της μαζικής μετανάστευσης και λαθρομετανάστευσης δεν πλήττει μόνο τις πλούσιες δυτικές χώρες αλλά τις χώρες όλου σχεδόν του κόσμου, διότι παντού στον κόσμο βασιλεύει η ανισότητα και πάντα υπάρχουν κάποιες χώρες που είναι πιο φτωχές από άλλες και των οποίων οι κάτοικοι εκπατρίζονται για να βρουν την τύχη τους σε κάποιες λιγότερο φτωχές.
Εξάλλου οι μετανάστες δεν είναι μόνο οικονομικοί. Είναι κι εκείνοι που φεύγουν από τη χώρα τους γιατί διώκονται πολιτικά. Αυτοί καταφεύγουν συνήθως στις γειτονικές χώρες για να ζητήσουν άσυλο. Οι γειτονικές χώρες συμβαίνει καμιά φορά να είναι τόσο φτωχές που δεν μπορούν να θρέψουν το λαό τους, πόσο μάλλον αυτούς τους αναπάντεχους επήλυδες.
Αυτό συμβαίνει στο Μπανγκλαντές που δέχεται κύματα πολιτικών προσφύγων από τη γειτονική Μιανμάρ, μια χώρα φτωχή αλλά όχι τόσο όσο το Μπανγκλαντές που ανήκει στις πιο φτωχές χώρες του κόσμου. Εδώ καταφεύγουν οι Rohingya, μια εθνική μειονότητα από τις πιο κυνηγημένες στον κόσμο. Η χούντα της Μιανμάρ τους αποδεκατίζει με σφαγές, με βομβαρδισμούς και με βιασμούς, ο δε λαός της χώρας τούς περιφρονεί, επειδή ανήκουν σε άλλη φυλή και επειδή επί βρετανικής κατοχής είχαν συνεργαστεί με τους Βρετανούς. Οι Rohingya περνούν κατά χιλιάδες τα σύνορα και μπαίνουν στο Μπανγκλαντές, αλλά εκεί συμβαίνει το εξής παράδοξο: οι πάμφτωχοι κάτοικοι της χώρας τους επιτίθενται και τους κακοποιούν, διότι οι RohingyaRohingya μπήκαν κάποια στιγμή σε ελαφρά πλεούμενα και πλησίασαν τις ακτές της Ταϊλάνδης . Η Ταϊλάνδη δεν τους δέχτηκε και πολλά πλοιάρια βυθίστηκαν και οι επιβαίνοντες πνίγηκαν. προσφέρονται να δουλέψουν με ακόμα λιγότερα χρήματα από αυτά που ζητούν οι ντόπιοι. Οι δε εφημερίδες της χώρας ενισχύουν αυτή την εχθρότητα των ντόπιων με τα κατάλληλα δημοσιεύματα. Η φιλοξενούσα χώρα τούς έχει πετάξει σε ένα στρατόπεδο και τους έχει ξεχάσει εκεί. Επί πλέον αρνείται να δεχτεί άλλους πολιτικούς πρόσφυγες, γιατί δεν ξέρει τι να τους κάνει.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου:
Άλλα άρθρα από Χριστιάννα Λούπα
Σχολιάστε το άρθρο:
συνολικά:
| προβολή:
Nina Litvinova: In Memoriam
Φωτό: Facebook
«Σας αγαπώ όλους και σας σκέφτομαι. Αλλά πρέπει να φύγω. Δεν αντέχω άλλο να ζω. Από τότε που ο Πούτιν επιτέθηκε στην Ουκρανία και σκοτώνει αθώους ανθρώπους και εδώ στην πατρίδα δεν σταματά να φυλακίζει χιλιάδες πολίτες που υποφέρουν και πεθαίνουν στη φυλακή απλώς επειδή, όπως εγώ, είναι κατά του πολέμου και κατά των δολοφονιών. Δεν μπορώ να κάνω ...
Διαβάστε το άρθρο
- Δημοφιλέστερα
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο
