Με συντροφιά... την ποίηση και τη μουσική... - Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*
Τάσου Λειβαδίτη Μουσική
Ξέχειλη από σιωπή η απέραντη αίθουσα.
Και το πιάνο ήταν η μεγάλη, άγια Τράπεζα
όπου πάνω της, τα χέρια ενός άντρα, λιγνά κι ασυγκράτητα
κόβαν και μοιράζαν γύρω
τον άρτο της αιωνιότητας.
Νικηφόρου Βρεττάκου Ο πράσινος κήπος
Έχω τρεις κόσμους. Μια θάλασσα, έναν
ουρανό κι έναν πράσινο κήπο: τα μάτια σου.
Θα μπορούσα αν τους διάβαινα και τους τρεις, να σας
έλεγα
πού φτάνει ο καθένας τους. Η θάλασσα, ξέρω.
Ο ουρανός, υποψιάζομαι. Για τον πράσινο κήπο μου,
μη με ρωτήσετε.
Οδυσσέα Ελύτη Εκ του πλησίον (απόσπασμα)
Θαυμάσια που τρέχει ο ουρανός, αν κρίνεις απ’ τα σύννεφα.
Πραγματικά… Η ανάγνωση ελάχιστων και μόνο στίχων, και το άκουσμα κάποιων αγαπημένων μελωδιών αρκούν – κάποιες φορές – να διαλύσουν, μ’ έναν τρόπο μαγικό, το σκοτάδι της ψυχής μας, και ν’ απλώσουν σ’ ολόκληρη την ύπαρξή μας ένα θεϊκό φως γαλήνης, δύναμης, λησμονιάς και τρυφερότητας…
Με συντροφιά… την ποίηση και τη μουσική, βιώνουμε, μέσα σε λίγο χρόνο, το κάλλος μιας ατέρμονης και ιδανικής διάρκειας, τη μαγεία ενός ολόφωτου και ανέφικτου ονείρου…
*Η κυρία Γιόλα Αργυροπούλου - Παπαδοπούλου είναι επ. καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και ποιήτρια
Nina Litvinova: In Memoriam
- Δημοφιλέστερα
