Λέξη κλέιδί: Ρέα Βιτάλη
Επέτειος: Κλειστές τράπεζες… (Εκείνη η σιωπή) - Της Ρέας Βιτάλη
«Τρέχουμε στα ATM». Ουρές. Οι πιο σιωπηλές ουρές που έχω στηθεί στη ζωή μου. Μια σιωπή που έκοβε σαν ξυράφι. Απονα αποτελεσματικά. Βλέπεις το αίμα ...Ο πιο ασάπιστα σάπιος - Της Ρέας Βιτάλη
Την είδε «Τσε», βάρεσε «μεγαλείο». Εκεί αιώνια «Αυτοδοξάζεται». Θα τον έλεγες ξύλο απελέκητο, θα τον κορόιδευες ως στουρνάρι, αλλά «εστέφθη» με έντεκα δολοφονίες. Φαντάσου! Γάτα ...«Τα ’θελε ο Αδωνις»… (τι ύπουλο σύνθημα!) - Της Ρέας Βιτάλη
Είδατε μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένα «αφού τα ’θελε» ως ελάφρυνση συνειδήσεων και καθοδήγηση κοινωνίας; «Ετσι, μωρέ, ο Αδωνις κερδίζει ψήφους». Αρα, τι; Ο ...Τα χρόνια του «What?» - Της Ρέας Βιτάλη
Πόσοι έπεσαν επάνω σε έναν άνθρωπο και πόσοι πυροβολισμοί σε έναν σκοτωμένο για να τον σκοτώσουν περισσότερο; Και γιατί όλα αυτά; Δέκα πυροβολισμοί, δέκα «what?». ...Ελα να με τελειώσεις (μόνο εσύ μπορείς) - Της Ρέας Βιτάλη
Ελα να με τελειώσεις (μόνο εσύ μπορείς) «Εγκαταλείπω την ασφάλεια των ορεινών εδράνων»… Αυτά είναι τα ωραία! Ποια ορεινά έδρανα σε είδαν, αγόρι μου; Ούτε ...Πόσες «Χαλκίδες» αντέχουμε; - Της Ρέας Βιτάλη
Σίγουρα είναι μια, έστω στιγμιαία, χαρά η σύλληψη των εφοριακών. Ενα «Μπράβο» εκ καρδίας εκατομμυρίων πολιτών σε όποιον συνέβαλε στην εξάρθρωση αυτής της εγκληματικής ...Μια φωτογραφία και οι αδάκρυτοι ενημερωμένοι - Της Ρέας Βιτάλη
Δύο φιγούρες, μια σπαραξικάρδια αγκαλιά, ένα πτώμα παιδιού με ένα ζωντανό «πτώμα». Τόσος θρήνος χωρίς να διακρίνεις μάτια, δάκρυα. Από την αρχή αυτού του νέου ...Φύγε κι όπου σου βγει! - Της Ρέας Βιτάλη
Φύγε κι όπου σου βγει! Αμέτοχος. Δίπλα φόνος. «Δεν είχα οπτική επαφή». Και η Αστυνομία, μια δημόσια υπηρεσία για να συνταξιοδοτηθείς «κάποτε»... Μια σταθερή μισθολογική ...Σπίτια βραδυφλεγούς πένθους - Της Ρέας Βιτάλη
Η ταχεία απόδοση των ευθυνών είναι αδιαπραγμάτευτο χρέος. Και ακόμα πιο πολύ η αλήθεια, όσο τραγική, όσο διαχρονική και να είναι. «Χωρίς αλήθεια δεν μπορεί ...Ο Homo Απαίτηση - Της Ρέας Βιτάλη
Ο άνθρωπος των σπηλαίων είναι εξαιρετικό δείγμα διαχρονικότητας. Κόσμος και λαός διαβιούν ως άνθρωποι των σπηλαίων. Παίζουν το σύστημα στα δάχτυλα. Διακρίνουν τρύπες και χώνονται. ...- Δημοφιλέστερα
