Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 10/11/2026
Ζω για ν'αναπνέω τον αέρα της νιότης που θωπεύει το ισχνό, οστεώδες πρόσωπο της. Μεγαλώνω πιο γρήγορα από εκείνη, ίσως, για να με δει να πεθαίνω πρώτος. Η σκιά της σαλεύει στον τοίχο όταν αποκοιμούμαι και η σκέψη μου γίνεται βασανιστική μέχρι παροξυσμού. Έπειτα…
Ψυχη μου Ζητας να ζησεις Καρδια μου Ζητας ν αγαπησεις Σωμα μου Ζητας ν αγκαλιασεις Υπαρξη μου Να υπαρξεις Ομως Απλα ανασαινεις Γιατι πρεπει Και πεθαινεις Καθε στιγμη.... Σε κλαιω καθε ωρα... Σε πονω... Σε λυπαμαι... Σ αγαπω ... Αλλα κ με μισω... Σ'…
Καθόταν στην άκρη της θάλασσας κ’ αγνάντευε πέρα στο άπειρο, ίσως πιο μακριά απ’ αυτό. Ο αέρας – ήταν η ώρα, ο χρόνος που ονομάζουμε λυκαυγές- δροσερός καθάριος. Βοηθούντος του φλοίσβου, η φαντασία του τον υλοποιούσε, του έδινε υπόσταση. Τον έκοβε σε κομμάτια και…
H Παλμύρα που βρίσκεται σήμερα στο έλεος του ΙΚ ενέπνευσε την ευρωπαϊκή τέχνη. Ο Γκαίτε την ύμνησε, επηρεασμένος από τις ελαιογραφίες του περιηγητή Κασάς, σχέδια του οποίου εκτίθενται στην Κολωνία. Το 2015 η ανθρωπότητα έμεινε άναυδη μπροστά στα εγκλήματα του Ισλαμικού Κράτους κατά των…
Την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου του 2016 στις 16:30, μια ιστορική στιγμή για την επιστήμη έλαβε χώρα, με την πρώτη επίσημη δήλωση της ανίχνευσης των βαρυτικών κυμάτων στη Γη. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν περιέγραψε την ύπαρξη αυτών των κυμάτων τον Ιούνιο του 1916, δηλαδή 100 χρόνια…
Ωδή στην αγνότητα Της Στυγός ήπια το ιερό νερό κι έδωσα όρκο μυστικό σύ της νιότης μου να 'σαι η αέναη πηγή σύ ο θάνατος, συ και η ζωή. Ω, Αγνότητα συ 'σαι της ψυχής μου η ομορφιά! Ω, Ομορφιά συ 'σαι της ζωής…
«Παράθυρο προς το Σύμπαν» ανοίγει η παρατήρηση βαρυτικών κυμάτων, για πρώτη φορά. Σκοτεινά αντικείμενα, αστρικά «σπλάχνα» και εικόνες από τότε που το Σύμπαν ήταν «μωρό» περιμένουμε να μας αποκαλυφθούν μέσα από τη νέα μορφή παρατήρησης Φωτο: Η επιτάχυνση μιας μεγάλης μάζας στρεβλώνει τον…
Πρόσωπα και γεγονότα δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Γράφει ο Γιάννης Γκλάβατος (…) Και τότε την είδε να στέκεται δίπλα του. Στο πλάι του που λέμε. Δεν ήταν η εκχυλίζουσα θηλυκότητα της. Δεν ήταν σε αυτή την κομψή παρουσία η απερίγραπτη…
Απλωμένο χέρι, ανοιχτά τα δάχτυλα, λες και βοήθεια ζητούν, προσφέρουν ικεσία, ανθρώπου βλέμμα προκαλούν, την σάρκα να ενώσουν, μην τη κοιτάς τη μοίρα μου, δεν είναι εκεί γραμμένη, βάλε τα μάτια της καρδιάς, να ψάξουν και να δούνε, τα μυστικά τα Άχραντα, που είναι…
Με τα μαλλιά λυτά, μενεξεδένια, σε μυροβόλο πέπλο τυλιγμένη, έστεκε η Φρύνη· ως πλανημένη η μέρα, θαρρείς με χρυσαφένια λάμψη, έδιωχνε γύρω κάθε έννοια. Μονάχα οι κριτές σα βουβαμένοι, σ' εξαίσια οπτασία λουσμένοι, θαμπώθηκαν στα κάλλη, στη μελένια δροσιά. Οι πλάτες,…
