Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 11/11/2026
Ανθρώπους μας έκαναν οι μητέρες μας. Οι μητέρες προπορεύονται σαν φώτα. Κι εσείς κύριοί μου από μητέρες γεννηθήκατε. Γι' αυτό μην αφήνετε το νέφος να σκοτώνει τους ανθρώπους. Ένα εξάχρονο παιδί τρέχει και πηδάει. Ο χαρταετός του αρμενίζει πάνω στα ψηλά δέντρα. Κι…
Εκείνο το απομεσήμερο, ο ήλιος του Μάη έλουζε την ακατάστατη κάμαρα. Έκλεισαν τις γαλάζιες γρίλιες των παραθύρων κι όλος ο χώρος πλημμύρισε από τις γαλάζιες ανταύγειες της αγάπης τους. Την πλησίασε και την αγκάλιασε. Κι εκείνη βυθίστηκε στην απέραντη θάλασσα της γαλάζιας θωπείας του.…
Περνώτις περισσότερες ώρεςστο γραφείο του σπιτιού μου.Σ' έναν χώρο που λατρεύω.Κάτω από το προστατευτικό τζάμιτου μεγάλου τραπεζιούοικογενειακές φωτογραφίεςκαι σημειώματαδικά σου και των παιδιών μας...Πάνω στο τραπέζιένα μαύρο δερμάτινο sous mainsπου δεν λέει να παλιώσει...Ένα ημερολόγιο που μου θυμίζειτο γρήγορο πέρασμα του χρόνουκαθώς - κάθε…
Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε το 1940 και αυτοκτόνησε με χάπια και αλκοόλ το 1993. "...Τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω καλά: Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος. Θα την αλλάξουμε τη ζωή, παρ' όλα αυτά, Μαρία".
Είχε πια κουραστεί. Την έπνιγε το βαρύ άρωμα της θύμησης. Είπε «Τέλος!». Πήρε όλα τα δώρα του – τα γράμματά του, τα ποιήματά του, τις σημειώσεις του – και τα ’κλεισε σ’ ένα συρτάρι. Το διπλοκλείδωσε, αποφασισμένη: «Δεν θα το ξανανοίξω ποτέ πια…». Βγήκε…
Η μεγάλη ποιήτρια Άννα Αχμάτοβα (1889-1966) υπήρξε μια ασκητική φιγούρα με αυστηρό, βασιλικό προφίλ, που κατάφερε μέσα από τα ποιήματά της να εκφράσει τον πόνο όσων δεν μπορούσαν να αντέξουν το πηχτό σκοτάδι του σταλινισμού. Από τον Γιώργο Καρουζάκη. Η ποιήτρια Άννα Αχμάτοβα (1889-1966)…
Γ ν ω ρ ι μ ί α Νύχτα καλοκαιριού. Στο σπίτι της Μαρίας. Η γνωριμία μας ζωγραφίστηκε με το κόκκινο χρώμα που είχαν οι ρίγες του φουστανιού μου. Το θυμάσαι, άραγε, εκείνο το γκρίζο, φαρδύ φόρεμα με τις κόκκινες και τις μπλε ρίγες;…
Σαν σήμερα 23 Ιουνίου του 2005 έφυγε από τη ζωή ο Μανόλης Αναγνωστάκης ένας από τους κορυφαίους ποιητές και δοκιμιογράφους της μεταπολεμικής γενιάς. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, ενώ χαρακτηρίστηκε ο «ποιητής της ήττας» αφού οι στίχοι του αποτύπωσαν…
«Λατρεύω τις πεταλούδες. Με μαγεύουν τα εκπληκτικά χρώματά τους, οι θεσπέσιες κινήσεις τους, το ανάλαφρο πέταγμά τους. Είναι τόσο τρυφερές και τόσο αθόρυβες. Σαν κινούμενα, διάστικτα ροδοπέταλα. Σαν πολύχρωμες, πολύμορφες χιονονιφάδες. Και μοιάζουν τόσο ευτυχισμένες…» σου είπα – κάποια νύχτα – . Θυμάσαι; …
Κι ο αντρας είπε: *Πεινώ*. Κι η γυναικα τουβαλε ψωμι πανω στο τραπέζι. Κι ο αντρας αποφαγε. Κι η γυναικα τον κοιταζε παντα. Κι η γυναικα είπε: Είσαι δυνατος, μα δεν σε τρομαζω. Κι ο αντρας ειπε: είσαι ομορφη, και ομως φοβαμαι. Κι ο…
