Μετάβαση στο περιεχόμενο
PalmoGrafos.com

Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο

Ηλεκτρονική εφημερίδα 11/11/2026

Παλμογράφος

Ποίηση

2012: Έτος Νικηφόρου Βρεττάκου – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

    [100 χρόνια από τη γέννηση του Ποιητή της Αγάπης και της Ειρήνης]                   …Η σιωπηλή παρουσία σου μ’ έμαθε πως σιωπή δεν υπάρχει. Άκουσα να θροΐζει η ψυχή σου όπως ένας πευκώνας το καλοκαίρι.…

“Καταραμένε Έλληνα…” – Του Friedrich von Schiller

Φωτο: Γκαίτε και Σίλλερ στο κέντρο της Βαϊμάρης   "Καταραμένε Έλληνα, Όπου να γυρίσω τη σκέψη μου, όπου και να στρέψω τη ψυχή μου, μπροστά μου σε βρίσκω. Τέχνη λαχταρώ, ποίηση, θέατρο, αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά μου, πρώτος κι αξεπέραστος. Επιστήμη αναζητώ, μαθηματικά, φιλοσοφία, ιατρική,…

Για το καλοκαίρι… Στίχοι μεγάλων μας Ποιητών… – Της Γιόλας Αργυροπούλου – Παπαδοπούλου*

Το καλοκαίρι, η εποχή του Ήλιου και του Φωτός, της Θάλασσας και του Γαλάζιου, όπου Ο κόσμος λάμπει σαν ένα αστέρι – όπως έχει γράψει ο Κωστής Παλαμάς -, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης μεγάλων μας ποιητών… Έχουν, στ’ αλήθεια, γραφεί αμέτρητοι στίχοι γι’ αυτή την…

Η ζωή δεν είναι έν’ αστείο – Του Ναζίμ Χικμέτ

Η Ζωή δεν είναι έν’ αστείο Να την παίρνεις στα σοβαρά Μα τόσο σοβαρά, που ακόμα Κι αν σε στήσουν στον τοίχο Να πεθαίνεις για να ζήσουν οι άνθρωποι Οι άνθρωποι που δεν πρόκειται Να γνωρίσεις τη μορφή τους. Και να πεθαίνεις γνωρίζοντας, Ότι…

“Το Καραβάνι” – Ποίημα του Παναγιώτη Πιερράκου

      Το κύμα ορίζοντας κι ο αρχηγός αψύς κατάσκοπος των πάντων. Βαδίζαμε ο ένας στο κατόπι του άλλου με τις οσμές μας και των ζώων τυλιγμένοι. Καυτή στο πρόσωπο η ανάσα της ερήμου Βάσανο του καθενός οι σκέψεις. Φίδια ζευγαρωτά σφιχτοπλεγμένα. Καθένα…

“Το άρωμα της γαζίας” – Ποίημα της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

    Αφιερωμένο στον Κώστα.         Το άρωμα της γαζίαςΠάντοτεσου άρεσε ν' ασχολείσαι με τα λουλούδια.Να τοποθετείς τις ανθοδέσμες στα βάζα,να κόβεις τα κλωναράκια τους,να αλλάζεις το νερό.Να φροντίζεις τα γλαστράκιαστα περβάζια των παραθύρων μας.Να περιποιείσαι τα δένδρα και τα λουλούδιατου…

“Το Χάδι της Μάνας” – Ποίημα του Θεόδωρου Μεσσηνέζη

Προσπάθησα πολλές φορές, σε ώρες που ο λογισμός πετά σε σφαίρες άλλες μακρινές απ’ τα κοινά προβλήματα, απάντηση κάποια να βρω σε πράγματα ασήμαντα, κι όμως για με  σημαντικά ! Τι τάχα είν’ πιο απαλό απ’ ένα χάδι Μητρικό; Η πάχνη που’ναι την αυγή…

“Στη μητέρα μου” – ποίημα της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

  Αφιερωμένο Στην Ιερή Μνήμη της Μητέρας μου...       Η απουσία σoυ λιγοστεύει όλο και περισσότερο το φως της ψυχής μου. Μου λείπεις. Μου λείπει η παρουσία σου. Τα μάτια σου, η αγκαλιά σου, τα λόγια σου, το χάδι σου. Μου λείπει…

“Οι ιδέες δεν σωπαίνουν ποτέ” – Ποίημα του Ανδρέα Κλουτσινιώτη

  Υποκριτές εξαγόρασαν τη σιωπή σου. Το άδικο έκρυψαν σε μια μάσκα Ηθικής,  κι όταν εκείνη έπεσε, ένα μεροκάματο σου υποσχέθηκαν. Ένα απλό μεροκάματο για να ξεχάσεις τι σε κάνει Άνθρωπο. Να λησμονήσεις για ό,τι αξίζει να πολεμάς. Πολέμησε τις Ενοχές. Πολέμησε τους Ένοχους.…

Λίγοι στίχοι κι ένα τραγούδι για τον Μάη… – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

…Πάμε στους αγρούς να φορέσουμε στα δάχτυλα τις παπαρούνες και τον ήλιο και την καινούργια χλόη.   …Να ο ήλιος που τρέχει μέσα στα δάση. Δεν έχουμε αργήσει.   …Γεύομαι στα χείλη σου την πρασινάδα της εξοχής και τους θρύλους της θάλασσας. Η ζέστα…