“Χριστούγεννα!” – Ποίημα του Θεόδωρου Μεσσηνέζη

 

Ξημέρωμα . Χτυπάνε οι καμπάνες πάλι

να μας θυμίσουν πως γεννιέται  ο Χριστός .

Μια  μέρα   ξεκινά    αληθινά   μεγάλη.

Μια  Άγια μέρα που τη  σέβετ’ ο  Λαός .

 

 

Ο ερχομός στη γη , αυτός ,του Θείου Βρέφους ,

ας ξανανοίξει νέους δρόμους στις καρδιές ,

δρόμους πρωτόγνωρους , αλλά  δρόμους ωραίους ,

κι ας αποδιώξει  τα σκοτάδια απ’ τις  ψυχές .

 

Ας διώξει τη κακία  , το τυφλό το μίσος  ,

το φθόνο , κι όσα  μας μαυρίζουν τη ζωή ,

αγάπη ας γεμίσει τις καρδιές μας  κι ίσως ,

Παράδεισο να ξανακάνουμε τη Γη .

 

Γιατί ο δρόμος που τραβάμε τελευταία ,

ως είν’ γεμάτος απ’ αγκάθια και γκρεμούς  ,

αλίμονο !  Θε να μας βγάλει κάποια  μέρα

σ’ ένα τέλος , που δεν το χωράει  ο νους !

 

Γι’ αυτό ας προσπαθήσουμε . Υπάρχει χρόνος

και ας δεχθούμε τι  ορίζει ο Χριστός ,

αν θέλουμε να φύγ’ απ’ τις καρδιές ο πόνος

και να γεμίσουν , οι φτωχές , με Άγιο Φως .

 

Ας τις ανοίξουμε ! Μ’ αγάπη να γεμίσουν  !

Τότε θα νοιώσουμε γαλήνη  στη ψυχή .

Τότε για όλους  μας , ω ναι , θα ξανανθίσουν

χαρά κι ελπίδα  , που γλυκαίνουν  τη ζωή  .-

 

Θ.Σ.Μ.- Αθήνα 25/12/2012