Είπα να βάλω τις σκέψεις μου σε ρίμα, μέρος στ! – Της Κατερίνας Μπέση

 

Στιλβώνω τις αναμνήσεις μου

Με το πανί της θλίψης.

Για όσα δεν έγιναν, και για όσα θα γίνουν.

Κλώθοντας μεταξένια νήματα

Σαν της αράχνης τον ιστό

Παραμονεύω τις στιγμές, που χάνονται.

 

Μια γλυκιά μυρωδιά νεογέννητου

Στοιχειώνει το μυαλό.

Κι αυτά που δεν έψαξα, δε θα μάθω ποτέ.

Κλειδωμένες οι σκέψεις μου

Στο μαύρο σεντούκι της λήθης

Λαξεύουν το όνειρο σε καμένο κορμό.

Ανεξήγητοι ήχοι ποδιών που σέρνονται

Σε δωμάτια άδεια σκοτεινά

Ερωτήσεις που δεν έγιναν, και δεν θα γίνουν

Σιωπηλές κραυγές μοιρολόγια

Θρήνοι και κρόταλα.

Για όσα μου έμαθαν χωρίς να ρωτήσω.

Είπα να βάλω τις σκέψεις μου σε ρίμα μέρος στ!

Κατερίνα Μπέση