“Νύχτα δική μου”, Ποίημα της Μαρίας Παπαδοπούλου

Η ησυχία της νύχτας

έχει απεραντοσύνη

έχει μοναξιά αρχηγική

να σκεφτείς την κάθε αρχή.

Αυτή που έκανες

Αυτή που τέλειωσες

Αυτή που θα ‘ρθει

με κάθε αυγή.

Δικές σου οι ώρες

Κάνε τις ότι θες

Γράψε, ονειρέψου

Σχεδίασε νέα «χθες».

Απελευθερωμένη νοιώθω

Κι είμαι εγώ

Ίσως κρυμμένη

ίσως φοβάμαι μη προδοθώ.

Μη προδοθώ

στο φως της μέρας

Όπου όλα χορεύουν

στους γύρους μιας τρέλας.

Μ’ αρέσει η νύχτα

Η ησυχία κι η τσιμουδιά

Κανείς δε μιλάει

Άχνα καμιά.

Τη νοιώθω δική μου

Δώρο Θεού

Σα να διαφεντεύω

τον κόσμο αυτό.

Κοιτώ το ρολόι

Χαράζει η αυγή

Ανοίγει η μέρα

Ξεκινάει η βοή.

Μαρία Παπαδοπούλου.