Άραγε η αυτοεκτίμησή μας εξαρτάται από τη στάση μας έναντι των ζώων; Οι κρεατοφάγοι δεν θα θελήσουν να δουν το ντοκιμαντέρ του Christopher Quinn, μια κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου «Τρώγοντας ζώα» του Jonathan Froer. Όμως, λιγοστοί από όσους πεισθούν να το…
Πώς αναδεικνύεται ένα αναχρονιστικό πρότυπο πολιτικού "strongman" Αν ο κινηματογράφος αντανακλά το πνεύμα της κάθε εποχής ―συχνά αναδημιουργώντας το― στις δεκαετίες του 1960 και 1970, πρόβαλλε εικόνες πολιτικών ανδρών χωρίς λάμψη και ισχύ: άλλοτε ήταν γραφειοκράτες, ανθρωπάκια που δωροδοκούνταν· άλλοτε μαριονέτες μυστικών δυνάμεων.…
Το ότι η αριστερά οικειοποιήθηκε από τις απαρχές της συγκρότησής της το θρησκευτικό λεξιλόγιο είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο. Την καθημερινή χρήση των όρων της θρησκείας και της εκκλησίας συνεχίζει τόσο η ίδια όσο και οι εχθροί της: «ανήκω», «πιστός», «ορθοδοξία», «αποκήρυξη», «δήλωση μετανοίας», «προσηλυτισμός»,…
Συζητάμε συχνά τι θα ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές: είναι αναπόφευκτο· οι πολίτες πιστεύουν στη δύναμη του εκλογικού τους δικαιώματος. Αλλά, επειδή δεν είμαστε «κανονική χώρα» - έχουμε συμφωνήσει σ' αυτό μολονότι το νόημα των δύο αυτών λέξεων αποκλίνει μεταξύ κοινωνικών ομάδων και πολιτικών αντιλήψεων…
Μια από τις ομοιότητες της δημόσιας ζωής μας με εκείνη των ΗΠΑ είναι η συνύπαρξη της πολιτικής ορθότητας - την οποία υιοθέτησε όλο το φάσμα της αριστεράς, του κέντρου, ακόμα και της εκσυγχρονιστικής κεντροδεξιάς - με τις πιο ακραίες εθνικιστικές και φυλετικές προκαταλήψεις της…
Οι μαρτυρίες, αν και έχουν εθνικιστικό υπόστρωμα, διατυπώνουν αλήθειες για την αμερικανική ζωή· για όσα άρχισαν στραβά και για όσα πήγαν στραβά στη συνέχεια. Αυτόν τον καιρό, καθώς γράφω ένα βιβλιαράκι για τον αντιαμερικανισμό στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία από τις αρχές των ευρωαμερικανικών ανταλλαγών…
Το «καθήκον» να θυμόμαστε τις τραγωδίες - πολέμους, πραξικοπήματα, δολοφονίες, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας - και να μνημονεύουμε τα θύματα έχει γίνει μέρος της θρησκείας του πολιτισμού μας. Δεν είναι παλιό φαινόμενο: μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα τη μνήμη (και τα «μνημεία»), καθώς…
Τα ιδιωτικά κανάλια απαντούν στα κρατικά με τη θεαματικότερη μεροληψία όλων των εποχών Όταν ο κόσμος που περιγράφουν τα κυβερνητικά κανάλια διαφέρει τόσο ριζικά από τον κόσμο που περιγράφουν τα ΜΜΕ της αντιπολίτευσης, η αλήθεια δεν είναι, όπως συνηθίζουμε να λέμε, «κάπου…
Ενα από τα βασικά συστατικά της διάχυτης ιδεολογίας και πολιτικής μυθολογίας είναι η ιστορική μνήμη· η επιλεκτική, διεστραμμένη και παντοτινά "οδυνηρή" μνήμη την οποία διατηρούν ενεργή οι καλύτεροι από τους προπαγανδιστές. Το 1950, το βιβλίο του Μωρίς Αλμπβάκ για την εξίσωση συλλογικής μνήμης και…