Ένας και μοναδικός άραγε είναι ο μεγάλος έρωτας της ζωής μας; Μια φορά μονάχα αγαπάμε δυνατά και με πραγματικό πάθος; Το σίγουρο είναι ένα: Ότι, από ένα παράξενο καπρίτσιο της μοίρας, οι μεγάλοι έρωτες πολύ σπάνια ευοδώνονται. Ερχονται και ξαναέρχονται όμως στα όνειρά μας,…
Σίγουρα όλοι έχουμε βιώσει - και μάλλον εξακολουθούμε να βιώνουμε - τη γνωστή μελαγχολία που μας φέρνουν τα κυριακάτικα απογεύματα. Από τότε που πηγαίναμε ακόμα σχολείο. Θυμάστε; Κάποιος σοφός όμως είπε, ότι πρέπει να ζούμε την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία μας…
Η χαρακτηριστική φωνή του Γιώργου Ζωγράφου μας γυρίζει στις αρχές της δεκαετίας του '60, που το Νέο Κύμα έκανε τη δική του επανάσταση στο ελληνικό τραγούδι. Τρυφερότητα, ευαισθησία, έρωτας, γλυκιά και λιτή μελωδία, λίγα όργανα... Το Νέο Κύμα οφείλει το όνομά του στο κινηματογραφικό…
Ερωτικά απογοητευμένος και θλιμμένος ο μεγάλος ποιητής του Μεσοπολέμου, συνέθεσε αυτό το γεμάτο ευαισθησία ποίημα για τον αγαπημένο του Κώστα Γκίκα, το 1928. Ο Κώστας Γκίκας από το Μενίδι, υπήρξε ο μεγάλος έρωτάς του. Πολυσυζητημένος, ο Λαπαθιώτης, - όχι τόσο για το αριστουργηματικό έργο…
Καισαριανή! Χαμηλά, προσφυγικά σπιτάκια. Αυλές με γιασεμί και βασιλικό. Άνθρωποι φτωχοί, του μόχθου. Παιδιά που παίζουν ξυπόλητα στις γειτονιές του ήλιου. Κορίτσια ολόδροσα και ντόμπρα παλικάρια δίνουν ραντεβού κάθε απομεσήμερο πίσω απ' το μαγέρικο του Δεληβοριά. "Κι όλα μοιάζαν ουρανός και ψωμί σπιτίσιοκι όλα…
Ένα τραγούδι ανατολίτικης λαγνείας και ανεκπλήρωτου πόθου και πάθους, απ' αυτά που μιλούν στην καρδιά μας και μας δημιουργούν γλυκόπικρη αίσθηση νοσταλγίας για έναν άλλο πολιτισμό, τόσο γνώριμο και χρονικά πλέον απόμακρο. Όμως, μπορεί ο Ελληνισμός της Καθ' ημάς Ανατολής γεωγραφικά να μην υπάρχει…
Συγκλονιστικό ποίημα του "μεγάλου" Καββαδία, που αποκαλύπτει μια άγνωστη πτυχή της σκληρής ζωής των ναυτικών. Από τη συλλογή του ποιητή "ΜΑΡΑΜΠΟΥ", 1η έκδοση 1933 Οι ναυτικοί στα φορτηγά πάντα μια γάτα τρέφουν, που τη λατρεύουνε, χωρίς…
Στίχοι: Οδυσσέας ΕλύτηςΜουσική: Δημήτρης ΛάγιοςΠρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας Όμορφη και παράξενη πατρίδα ωσαν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα Ρίχνει να πιάσει ψάρια πιάνει φτερωτά στήνει στην γη καράβι κήπο στα νερά κλαίει φιλεί το χώμα ξενιτεύεται μένει στους πέντε…
Τώρα που το σούρουπο πέφτει αργά πάνω από την πόλη, τώρα που το φως λιγοστεύει κι οι σκιές μακραίνουν, τώρα που οι άστεγοι πιάνουν τις γνωστές γωνιές τους στα πεζοδρόμια για να πλαγιάσουν και κάποιοι άνθρωποι χωρίς πατρίδα κι ουρανό περιφέρονται στα σοκάκια του…
Μουσική: Καρράς Μιχάλης Στίχοι: Σιδηρόπουλος Παύλος Sitting in the park along and dreamingLiving in the past and thinkingLonely days that Ive been waiting just for youRainy day comes and I am feelingI dont feel like leavingLonely days and…