Όταν κάνει μια ανόητη δήλωση ένας σαλταρισμένος "δικός μας", θρησκευτικός ή πολιτικός ηγέτης, βγαίνει το σύμπαν και τον ξεμπροστιάζει. Γιατί; Για να δείξουμε ότι δεν είμαστε σαν κι αυτόν, ότι δεν μας εκφράζει και δεν δικαιούται να μιλάει για λογαριασμό μας. Μια δήλωση μόνο,…
Οι αρχές των Σκοπίων πιέζουν να διαλυθεί ο καταυλισμός της Ειδομένης και ζητούν από τη Μέρκελ γερμανούς αστυνομικούς. Οχι για να αστυνομεύουν, αλλά για να βεβαιώνουν ότι τα δικά τους αστυνομικά όργανα δεν βιαιοπραγούν με θύματα πρόσφυγες… Tην περασμένη Τρίτη ο πρόεδρος της…
. Ο εχθρός: Κάποια κυρία Φέη Σκορδά. . Το αίτιον: Ο Παντελής Παντελίδης. . Το πρόσχημα: Η αυτονόητη επανάσταση. Έρχονται κάτι μέρες, που έστω κι αν είσαι σε κάποιο λιακωτό ή λίγο μετά την βροχή παύει να έχει σημασία. Ακόμη κι όταν ο καφές…
Για κάποιες εβδομάδες το λιμάνι του Πειραιά φιλοξενεί χιλιάδες περαστικούς (τράνζιτο) πρόσφυγες – ο σταθερός αριθμός για αρκετό διάστημα ήταν δυόμισι χιλιάδες, έφτασε και τις πέντε. Στα Δελτία Eιδήσεων οι αριθμοί είναι «πληροφορία», στην άμεση επιτόπια θέα είναι συγκλονισμός και δέος που διαρκεί. Στους…
- Το όχι το είδες πουθενά; - Κοίταξες πίσω απ’ τα τάπερ; - Το ΌΧΙ’ παιδί μου το ηρωικό… Το πήρε πουθενά το μάτι σου; - Γιατί, σπίτι το ‘χαμε; - Την ταινία λεω. Με το ΟΧΙ στον ιταλό πρέσβη. - Όχι δεν είδα…
Ο πόνος της προσφυγιάς πέραν πάσης αμφιβολίας είναι αφόρητος. Τον ζήσαμε και τον ξέρουμε πολύ καλύτερα απ’ όλους τους άλλους λαούς εμείς οι Έλληνες. Ωστόσο δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες! Όλο αυτό που παρακολουθούμε σήμερα να εκτυλίσσεται, αυτός ο πραγματικός «κατακλυσμός» με τους χιλιάδες…
Προσπαθώ εδώ και ένα χρόνο τώρα, να δώσω μια απάντηση σε ένα αμείλικτο ερώτημα; Τι ήταν εκείνο που ανάγκασε έναν νέο άνθρωπο, που είχε όλη την πολιτική ζωή μπροστά του, να θέλει εσπευσμένα να πιάσει στα χέρια του την μεγάλη καυτή πατάτα της διακυβέρνησης…
Μου συνέβη να περπατώ στη λαϊκή για να αγοράσω φρούτα και λαχανικά. Εκεί καμιά φορά συναντώ πρόσωπα σε μένα αγαπητά. Πρόσφατα συνάντησα και τον Τεό. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο αγαπημένος του παππού μου και προμήθευε παλιά την οικογένεια μου με φρέσκα τρόφιμα από…
Σε μια εποχή όπου η συλλογική μας κατάθλιψη σφυρηλατείται σε γκρίζο γρανίτη, μόνο ευγνωμοσύνη νιώθεις για όποιον, για ό,τι σου προσφέρει μια βαθιά ανάσα. Η φωνή ενός φίλου απ’ τα παλιά, ένα αναπάντεχο sms, ένα τραγούδι που κάποτε σε διεκδίκησε, ένα χαμόγελο, ένας στίχος,…