Μετάβαση στο περιεχόμενο
PalmoGrafos.com

Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο

Ηλεκτρονική εφημερίδα 19/11/2026

Παλμογράφος

Γιόλα Αργυροπούλου – Παπαδοπούλου

Κώστας Καρυωτάκης, «ένας δειλός που ’κρυβε μέσα του δυνάμεις γίγαντα…» – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

Αφιερωμένο στη μνήμη του ξαδέλφου μου δικηγόρου Χρήστου Ιω. Αργυρόπουλου, λάτρη του Κ. Καρυωτάκη και της Μ. Πολυδούρη. Γ. Α. - Π.   Φωτο: Ο Κώστας Καρυωτάκης νεκρός στο Βαθύ Πρέβεζας   «Στις 21 Ιουλίου του 1928, με τον ίδιο πυροβολισμό που η Αικατερίνη Καρυωτάκη…

2013: “Έτος Κωνσταντίνου Π. Καβάφη” – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

Ένα μικρό αφιέρωμα στον Μεγάλο Ποιητή   Την Δευτέρα 29 Απριλίου 2013, συμπληρώνονται 150 χρόνια από τη γέννηση του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη. Μία έστω και σύντομη αναφορά μας στη ζωή και το έργο Του ας αποτελέσει έναν ελάχιστο φόρο τιμής στην ιερή μνήμη Του.…

“Ένα αληθινό παραμύθι…” – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

  Ήταν ακόμη μαθήτρια του Γυμνασίου. Κάποιο ανοιξιάτικο πρωινό ξύπνησε, σηκώθηκε από το κρεβάτι της κι άνοιξε τα παντζούρια της μπαλκονόπορτας.   Πάνω στο μωσαϊκό της βεράντας αντίκρυσε δεκάδες τριαντάφυλλα - σ’ όλα τα χρώματα· ροζ, λευκά, κίτρινα, κόκκινα. Σάστισε κι έτρεξε στη μητέρα…

Νικηφόρου Βρεττάκου «Διονύσιος Σολωμός»

Το υπέροχο αυτό ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου, με τίτλο «Διονύσιος Σολωμός», είναι ένα από τα τέσσερα ποιήματα του μεγάλου Μας Λάκωνα Ποιητή, που τυπώθηκαν μεταγενέστερα σε λογοτεχνικά Περιοδικά με τον τίτλο «Τα παραλειπόμενα».   Το πρόσωπό σου, της Ελλάδας πρόσωπο, Ποιητή. Τ' αχτινοβόλα μάτια…

Δ Ε Λ Φ Ο Ι, ο “ομφαλός της Γης” – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

1. Μυθολογική και ιστορική αναδρομή Οι Δελφοί, στη ΝΔ. πλευρά του Παρνασσού, υπήρξαν κατά την αρχαιότητα ένα σημαντικότατο πολιτικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο, σύμβολο της ενότητας του αρχαίου ελληνισμού επί πολλούς αιώνες, και απετέλεσαν την έδρα του περίφημου Μαντείου του Απόλλωνος. Ο χώρος ονομαζόταν…

“Ούτε μια λέξη…” – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

    Πέρασαν χρόνια, μα σε θυμάμαι. Μια γκρίζα φιγούρα, τις νύχτες του χειμώνα.   Μ’ ακολουθούσες κάθε βράδυ, όταν επέστρεφα στο σπίτι μου. Με περίμενες στη στάση κι έμπαινες και συ στο λεωφορείο. Κατέβαινα κι έπειτα κατέβαινες και συ. Διάβαινα το μικρό δάσος…

“Συντροφιά με τον Ποσειδώνα” – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

Λιόγερμα ήταν, όταν βρέθηκα στον ιερό τον βράχο του Σουνίου. Άλλος κανείς κοντά μου δεν βρισκόταν. Μόνον οι άφθαρτες, μαρμάρινες κολόνες, απομεινάρια αιώνια του ποσειδώνιου ναού, με χαραγμένες πάνω τους καρδιές ερωτευμένων, μισοσβησμένα ονόματα, φθαρμένα από τον χρόνο.   Πέρασα ανάμεσα απ’ αυτές με…

Ο ποιητικός λόγος της Βάσως Μπρατάκη – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

  Σ’ αγαπώ με τη δίψα της φωτιάς που σάρωσε τα πάντα στα δάση της ψυχής μου τις νύχτες με τα πυρπολημένα φεγγάρια όταν άναψαν οι φωτιές στις γειτονιές των άστρων.         Σ’ αγαπώ με την τρέλα της καταιγίδας που ταρακούνησε…

Τα «Ερώματα» της Λίλιαν Μπουράνη – Της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου*

Τις φλέβες που ακουμπάς, σαν τίποτα να μη συμβαίνει παίζοντας με τα δάχτυλα τον άναρχο σφυγμό τους, χίλιες φορές τις έκοψαν του έρωτα οι κοφτερές λεπίδες κι άλλες τόσες τις έραψα μόνη μόνη! ακούς; με γρήγορες ραφές να μην προλάβει ο πόνος να χυθεί…